Kila Kitu Kimsifu

Sikiliza. Pembe ya kondoo dume inapigwa kwa nguvu. Vinubi vinalia. Miguu inaanza kucheza na matoazi yanagongana. Na neno moja linavuma katikati ya umati, tena na tena: Haleluya!

Kitabu cha Zaburi ni kitabu cha nyimbo cha Israeli ya kale. Nyimbo zake mia moja na hamsini zilikusanywa kwa mamia ya miaka, tangu wakati wa Mfalme Daudi na hata kabla yake, mpaka baada ya watu wa Mungu kurudi kutoka uhamishoni Babeli. Zaburi nyingine zimejaa machozi. Nyingine zinauliza maswali magumu. Nyingine zinaomba msamaha. Lakini watu waliokiunganisha kitabu hiki walichagua kukimaliza kwa namna maalum. Zaburi tano za mwisho, kuanzia ya mia moja arobaini na sita mpaka ya mia moja na hamsini, ni sifa tupu. Zaburi ya mia moja arobaini na nane inautazama ulimwengu wote. Zaburi ya mia moja na hamsini inasikika kama bendi ya hekaluni ikipiga kila chombo ilicho nacho. Hatujui ni nani aliyeandika nyimbo hizi mbili. Lakini tunajua zinachokitaka: kila mtu, na kila kitu, kujiunga.

Zaburi ya mia moja arobaini na nane inaanzia juu kabisa. Kutoka mbinguni, mpeni Bwana sifa; huko juu kabisa, liinueni jina lake. Mpeni sifa, enyi malaika wake wote. Mpeni sifa, enyi majeshi yake yote ya mbinguni. Kisha mwimbaji anatazama juu angani. Wewe jua, na wewe mwezi, mtukuzeni; nanyi nyota zinazometameta, mwimbieni. Hata maji yaliyo juu ya anga yanaalikwa. Kwa nini? Kwa sababu Mungu aliamuru, navyo vikaumbwa. Aliviweka mahali pake milele. Bila shaka jua haliimbi kwa sauti. Lakini kwa kung'aa tu, likifanya kile ambacho Mungu alilifanya lifanye, linampa utukufu.

Sasa mwimbaji anaigeukia dunia, na orodha inakuwa ya ajabu. Msifuni Bwana kutoka duniani, enyi viumbe wakubwa wa baharini na vilindi vyote vya bahari. Moto na mvua ya mawe, theluji na mawingu, upepo wa dhoruba unaotii neno lake. Milima na kila kilima. Miti ya matunda na mierezi mirefu. Wanyama wa porini na mifugo, vitambaavyo na ndege warukao. Fikiria nyangumi, dhoruba ya mvua ya mawe na shomoro, wote katika kwaya moja. Kisha wanadamu. Wafalme wa dunia na mataifa yote, wakuu na waamuzi. Na kisha mstari ninaoupenda kuliko yote: wavulana na wasichana waliokua, wazee wenye mvi na watoto wadogo. Si watu wakubwa peke yao. Babu na bibi, na watoto wadogo pia. Wote na wahimidi jina la Bwana, zaburi inasema, kwa maana jina lake peke yake ndilo lililotukuka.

Na kisha inakuja Zaburi ya mia moja na hamsini, wimbo wa mwisho kabisa. Inajibu maswali matatu. Wapi? Mpeni Mungu sifa katika mahali pake patakatifu; mpeni sifa katika anga kuu linalotangaza nguvu zake. Hekaluni, na katika anga lote. Kwa nini? Msifuni kwa matendo yake makuu, kwa jinsi alivyo mkuu. Na kwa namna gani? Kwa kila kitu ulicho nacho. Kwa sauti ya tarumbeta, kwa kinanda na kinubi. Kwa matari na kucheza. Kwa ala za nyuzi na filimbi. Kwa matoazi yanayolia kwa sauti kubwa, na kwa matoazi yanayogongana kwa kishindo. Unaisikia bendi ikizidi kupaza sauti zaidi na zaidi? Na kisha, mstari wa mwisho wa kitabu kizima cha Zaburi: “Kila mwenye pumzi na amsifu BWANA. Haleluya.” Kama unavuta pumzi sasa hivi, maana yake ni wewe.

Maneno yale, msifuni Bwana, ni neno moja katika Kiebrania: haleluya. Hallelu maana yake ni, msifuni ninyi nyote, na Yah ni kifupi cha jina la Mungu. Kila mojawapo ya zaburi tano za mwisho inaanza na kumalizika kwa neno hilo. Zaburi pia zimegawanywa katika vitabu vitano, na kila kitabu kinamalizika kwa mlipuko mfupi wa sifa. Zaburi ya mia moja na hamsini ndiyo sifa ya kufunga mkusanyiko wote. Tarumbeta inayotajwa humo huenda ilikuwa shofari, baragumu iliyotengenezwa kwa pembe ya kondoo dume.

Utazikuta nyimbo hizi katika Zaburi ya mia moja arobaini na nane na ya mia moja na hamsini. Kitabu cha nyimbo cha Biblia kinamalizika kwa ulimwengu wote ukiimba, na nafasi iliyowekwa kwa ajili yako. Basi hili hapa ni swali la kwenda nalo. Ni jambo gani moja Mungu alilofanya ambalo ungeweza kumsifu kwa ajili yake leo?