Watoto Wakicheza Njiani

Hebu fikiria uwanja wa mji ulio karibu kimya kabisa. Mawe machache yamerundikwa. Mbwa amelala vumbini. Hakuna vicheko. Hakuna michezo. Sasa sikiliza kile Mungu anachosema kuhusu sauti zitakazosikika katika uwanja huo huo.

Ni mwaka wa nne wa Mfalme Dario wa Uajemi. Ni miaka kadhaa sasa tangu wahamishwa warudi Yerusalemu, na hekalu jipya linainuka, polepole. Lakini mji bado una watu wachache na ni dhaifu. Jamaa nyingi zilibaki nyuma huko Babeli. Kuta ni vifusi. Watu wanajiuliza kama ahadi za Mungu kweli ni kwa ajili yao, au ni kwa ajili ya babu za babu zao tu. Kundi la watu limekuja hata kutoka mji wa Betheli na swali kwa makuhani na manabii. Je, tuendelee kufunga na kuomboleza, kama tulivyofanya kwa miaka mingi hivi? Kupitia nabii Zekaria, Mungu anajibu kwa mfululizo wa ahadi. Baadhi ya zilizo nzuri kuliko zote zimo katika sura ya nane.

Inaanza kwa upendo mkuu wa Mungu. Mungu anasema kwamba ameona wivu mwingi kwa ajili ya Sayuni. Huo si wivu mdogo wa mtu anayetamani kilicho cha mwenzake. Ni upendo mkali unaolinda, wa mume au mzazi asiyekubali kitu chochote kimdhuru yule anayempenda. Kisha Mungu anasema: nimerudi Sayuni, nami nitakaa katikati ya Yerusalemu. Yerusalemu utaitwa mji wa kweli, na mlima wa Bwana wa majeshi utaitwa mlima mtakatifu. Mungu amerudi. Atakaa tena katikati kabisa ya watu wake. Na mahali anapokaa patajulikana kwa ukweli.

Na hilo litaonekanaje? Si majeshi. Si dhahabu. Ni kitu cha kawaida zaidi, na cha ajabu zaidi. Wazee, wanaume kwa wanawake, wataketi tena katika njia za Yerusalemu, kila mmoja akiwa na fimbo mkononi kwa sababu ya umri wake mkubwa. Bibi na babu, wazee kiasi kwamba wanahitaji fimbo ya kutembelea, wakiota jua katika viwanja vilivyo wazi. Watu wakiishi maisha marefu ya amani. Kisha: “Na njia za mji zitajaa wavulana na wasichana wakicheza katika njia zake.” Unaweza kusikia? Miguu ikikimbia. Kelele. Mtu akihesabu katika mchezo wa kujificha na kutafutana. Mtu akilia kwa sababu ameanguka, na mwingine akimsaidia kuinuka. Mji ulio salama kiasi kwamba watoto wanaweza kucheza nje.

Mungu anajua kwamba watu wanaona vigumu kuamini haya. Basi anawauliza swali. Ikiwa jambo hili linaonekana la ajabu, zuri mno kuwa kweli, machoni pa watu wachache waliobaki, je, linapaswa kuonekana gumu mno kwangu mimi pia? Kisha anatoa ahadi moja zaidi. Nitawaokoa watu wangu kutoka nchi ya mashariki na kutoka nchi ya magharibi. Nitawaleta nyumbani, nao watakaa katikati ya Yerusalemu. Nao watakuwa watu wangu, nami nitakuwa Mungu wao, katika kweli na katika haki. Ni ahadi ya zamani kuliko zote, ile ambayo Mungu aliitoa katika Mlima Sinai, ikisemwa tena kwa jumuiya ndogo iliyochoka. Hakuna kitu kilichosahaulika.

Saumu ambazo watu wa Betheli waliuliza habari zake zilikuwa siku halisi za maombolezo. Zekaria anataja saumu za mwezi wa tano na wa saba, na baadaye za mwezi wa nne na wa kumi. Saumu ya mwezi wa tano iliukumbuka mwezi ambao Wababeli walilichoma moto hekalu na nyumba za Yerusalemu, kama kitabu cha pili cha Wafalme kinavyoeleza. Baadaye katika sura hii hii, Mungu anaahidi kwamba saumu hizo za huzuni zitageuka kuwa sikukuu za furaha, siku za shangwe na furaha.

Watoto wakicheza njiani. Utaipata habari hii katika kitabu cha Zekaria, sura ya nane, mstari wa kwanza mpaka wa nane. Ahadi ya Mungu kukaa pamoja na watu wake, ya wazee kupumzika kwa usalama na watoto kucheka viwanjani. Basi hili hapa ni swali la kwenda nalo. Inakuambia nini kuhusu Mungu, kwamba picha yake ya wakati ujao ulio mwema inajumuisha watoto wakicheza?