Kipawa Kisichoneneka

Paulo anaishiwa na maneno. Ameandika kuhusu fedha, mavuno, mbegu na maombi ya shukrani. Kisha anasimama tu na kusema: Mungu ashukuriwe kwa zawadi yake. Zawadi kubwa mno hata hakuna maneno ya kuieleza.

Korintho ulikuwa mji tajiri wa bandari huko Ugiriki, wenye shughuli nyingi, uliojaa wafanyabiashara na mabaharia. Paulo alikuwa ameanzisha kanisa huko. Wakati huo huo, mbali sana huko Yerusalemu, wengi wa waamini wa kwanza walikuwa maskini, na nyakati ngumu zilikuwa zimeyafanya mambo kuwa mabaya zaidi. Kwa hiyo kwa miaka kadhaa Paulo alikuwa akiratibu mchango miongoni mwa makanisa ya watu wa Mataifa, ili kupeleka msaada kwa waamini wa Yerusalemu. Makanisa ya Makedonia, ingawa yenyewe yalikuwa maskini sana, yalikuwa yameomba kwa bidii yaruhusiwe kutoa, na yakatoa zaidi kuliko mtu yeyote alivyotarajia. Sasa Paulo anawaandikia Wakorintho. Mwaka mmoja uliopita mlikuwa na hamu ya kutoa, anasema. Tafadhali kamilisheni kile mlichokianza.

Lakini Paulo hawalazimishi. Hawapi amri. Badala yake anawakumbusha jambo moja. Mnaijua neema ya Bwana wetu Yesu Kristo, anaandika: alikuwa tajiri, lakini kwa ajili yenu alijifanya maskini, ili umaskini wake uwe njia ya ninyi kutajirika. Fikiri maana ya jambo hilo. Mwana wa Mungu, aliyeshiriki utukufu wa mbinguni, alishuka, akazaliwa katika familia maskini, akalazwa horini, akakulia katika kijiji kidogo. Aliacha utajiri usioweza kuuwazia. Kwa nini? Kwa ajili yenu, Paulo anasema, ili mpate kuwa matajiri katika kila jambo lililo la maana kweli.

Kisha Paulo anatumia picha ya mkulima. Anayepanda mbegu chache atavuna mavuno madogo. Anayepanda kwa wingi atavuna kwa wingi. Kwa hiyo kila mtu atoe kama alivyoamua moyoni mwake, si kwa kusita, wala si kwa sababu anajisikia kulazimishwa. Kwa maana Mungu hufurahia mtu anayetoa kwa moyo mkunjufu. Na Mungu anaweza kuifanya kila aina ya neema iwafurikie, ili siku zote mpate vya kutosha, na vingi zaidi vya kubaki kwa ajili ya kila kazi njema. Mungu humpa mpanzi mbegu, na humpa mkate wa kula. Atawapa mbegu zenu na kuziongeza, na kukuza mavuno ya wema.

Na hili ndilo jambo ambalo Paulo analipenda kuliko yote. Zawadi itakapofika Yerusalemu, haitatimiza tu mahitaji ya watu wa Mungu. Itafurika katika shukrani nyingi kwa Mungu. Waamini maskini watamshukuru Mungu kwa ajili ya Wakorintho, na kuwaombea, na kutamani kuwaona. Wageni wanakuwa familia moja. Zawadi zinageuka kuwa maombi. Na Paulo anapoyafikiria mambo haya yote, utoaji na neema na shukrani vyote vikitiririka pamoja, anakumbuka mahali yote yalipoanzia, naye analipuka kwa furaha: “Mungu ashukuriwe kwa sababu ya kipawa chake kisichoneneka.” Zawadi iliyo kubwa mno kwa maneno ni Yesu mwenyewe.

Kitabu cha Matendo kinataja njaa kubwa katika siku za kaisari Klaudio, wakati waamini wa Antiokia walipotuma msaada huko Uyahudi. Mwanahistoria wa Kiyahudi Yosefo anaeleza njaa kali huko Uyahudi katika miaka hiyo hiyo, na anasimulia jinsi Malkia Helena wa Adiabene, aliyekuwa ameingia katika dini ya Kiyahudi, alivyonunua nafaka kutoka Misri na tini kutoka Kipro ili kuwalisha wenye njaa huko Yerusalemu.

Kipawa Kisichoneneka. Utaipata habari hii katika Waraka wa Pili kwa Wakorintho, sura ya nane, mstari wa tisa, na sura ya tisa, mistari ya sita hadi ya kumi na tano. Wakati wa Krismasi tunapeana zawadi, na Paulo anatukumbusha sababu yake: kwa sababu Mungu alitoa kwanza. Basi hili hapa ni swali la kwenda nalo. Ni nani ambaye ungeweza kumpa kwa moyo wa furaha Krismasi hii, mtu ambaye hawezi kukurudishia chochote?