Ginawang Katulad Natin

Kapag may pinagdaraanan kang mabigat, sino ang pinakanakatutulong? Kadalasan, iyong taong nakaranas na rin nito. Iyong kayang magsabing, alam ko. Napagdaanan ko na iyan. Sinasabi ng Biblia na iyan mismo ang dahilan kung bakit dumating si Jesus bilang isa sa atin.

Kasasabi lamang ng sumulat sa mga Hebreo sa kanyang mga pagod na mambabasa kung gaano kadakila ang Anak ng Diyos: ang ningning ng kaluwalhatian ng Diyos, higit pa sa mga anghel. Pero bigla siyang lumiko. Ang dakilang Anak na ito, sabi niya, ay ginawang mababa nang kaunting panahon kaysa sa mga anghel. Naging tao siya. At baka itanong ng mga mambabasa, bakit? Bakit tatanggapin ng Anak ng Diyos ang isang katawang napapagod, nagugutom, nasasaktan, at namamatay? Sa iilang talatang ito, ibinibigay ng manunulat ang kanyang sagot, tatlong dahilan, sunud-sunod.

Una, upang talunin ang kamatayan. Yamang ang mga anak ay may laman at dugo, sabi ng manunulat, siya man ay nakibahagi rin sa gayon ding mga bagay. Tao ang mga anak ng Diyos, kaya naging tao rin ang Anak. At bakit? Upang sa pamamagitan ng kamatayan ay mapuksa niya ang may kapangyarihan ng kamatayan, samakatuwid baga'y ang diablo. Ang kamatayan ay gaya ng isang bilangguan, at ang diablo ang may hawak ng mga susi. Kaya pumasok mismo ang Anak sa bilangguang iyon, bilang isang tao, upang wasakin ito mula sa loob. At dumating siya upang palayain ang lahat ng dahil sa takot sa kamatayan ay nasa pagkaalipin sa buong buhay nila. Ginapos ng takot sa kamatayan ang mga tao sa buong buhay nila. Dumating si Jesus upang palayain sila.

Ikalawa, upang maging ating saserdote. Ipinaaalala ng manunulat na hindi siya dumating upang tulungan ang mga anghel, kundi upang tulungan ang binhi ni Abraham, mga tunay na tao. Kaya nararapat lamang na gawin siyang katulad ng kanyang mga kapatid sa lahat ng bagay. Bakit? Upang maging isang mahabagin at tapat na dakilang saserdote siya sa harap ng Diyos. Sa Israel, ang dakilang saserdote ang namamagitan sa Diyos at sa bayan. Minsan isang taon, sa Araw ng Pagtubos, pumapasok siya sa kabanal-banalang dako upang tubusin ang mga kasalanan ng bayan. Naging tao si Jesus upang makatayo siya para sa atin, bilang isa sa atin, at harapin ang ating mga kasalanan nang minsan at magpakailanman.

At ikatlo, upang tulungan tayo kapag tayo ay sinusubok. Sapagkat yamang siya rin ay nagbata nang tuksuhin, sabi ng manunulat, ay makasasaklolo siya sa mga tinutukso. Ang ibig sabihin ng sumaklolo ay tumakbo upang tumulong. Alam ni Jesus ang mapagod, ang hindi maunawaan, ang pagtaksilan, ang masaktan, ang matuksong pumili ng madaling daan. Sa bandang huli ay idinagdag pa ng manunulat na tinukso siya sa lahat ng paraan gaya natin, gayunma'y walang kasalanan. Kaya kapag nahihirapan ka, hindi ka nananalangin sa isang malayong hindi makauunawa. Nananalangin ka sa isang nakaranas na nito. Ang sanggol sa Betlehem ay lumaki upang maging ating kapatid.

Detalyadong inilalarawan ng kautusan ni Moises ang kasuotan ng dakilang saserdote. Sa kanyang mga balikat ay may dalawang batong onix na inukitan ng mga pangalan ng labindalawang lipi ng Israel. Sa tapat ng kanyang puso ay may pektoral na may labindalawang mamahaling bato, na inukitan din ng mga pangalan ng mga lipi. Tuwing haharap siya sa Diyos, literal niyang pasan ang kanyang bayan sa kanyang mga balikat at sa ibabaw ng kanyang puso.

Ginawang Katulad Natin. Matatagpuan mo ito sa Mga Hebreo kabanata dalawa, talata labing-apat hanggang labingwalo. Tuwing Pasko, inaalaala ng mga Kristiyano na nagkaroon ng laman at dugo ang Anak ng Diyos upang mapalaya niya tayo, makatayo siya para sa atin, at matulungan niya tayo. Kaya heto ang isang tanong na madadala mo. Ano ang hinaharap mo ngayon na nauunawaan ni Jesus mula sa loob?