Maji ya Kisima cha Bethlehemu

Mtu aliyechoka ameketi mlangoni mwa pango katika vilima vyenye joto. Midomo yake imekauka. Naye anasema, karibu akijisemea mwenyewe: laiti mtu angenipa maji ya kunywa kutoka kisima kilicho karibu na lango la Bethlehemu.

Habari hii imewekwa mwishoni mwa kitabu cha Samweli wa Pili, katika orodha ya mashujaa wa Daudi. Inatoka wakati wa mavuno, Daudi alipokuwa ngomeni katika pango la Adulamu, katika vilima vya chini vya Yuda. Kikosi cha askari wa Kifilisti kilikuwa kimepiga kambi katika bonde la Warefai, karibu na Yerusalemu. Baya zaidi, Wafilisti walikuwa na kambi ya askari ndani ya Bethlehemu yenyewe, mji wa nyumbani wa Daudi. Mji alikokulia, alikotiwa mafuta, yalikokuwa mashamba ya familia yake, ulikuwa umetekwa na adui. Na pamoja na Daudi walikuwa wapiganaji wake hodari kuliko wote, wakiwemo mashujaa watatu ambao ujasiri wao ulikuwa maarufu.

Huenda lilikuwa joto. Huenda ilikuwa hamu ya nyumbani. Daudi alikuwa amekunywa maji ya kisima kile cha langoni tangu utoto wake. Maji yake yalikuwa na ladha ya nyumbani. Naye akasema kwa sauti, akivuta pumzi ndefu, “Laiti mtu angeninywesha maji ya kisima cha Bethlehemu, kilicho karibu na lango!” Hakutoa amri. Hakumwomba mtu yeyote aende. Lilikuwa neno la aina ile mtu husema akiwa amechoka na yuko mbali na nyumbani. Lakini mashujaa wake watatu walimsikia. Nao wakatazamana.

Wapiganaji wale watatu wanaondoka kuelekea Bethlehemu. Njia inapita katika nchi ya adui. Wafilisti wameushika mji. Na wale watatu wanapenya katikati ya kambi ya Wafilisti, moja kwa moja kupitia mistari ya adui, hadi kwenye kisima cha langoni. Wawazie wakivuta maji juu, wakijaza mtungi, kila dakika wakitarajia kuonekana. Kisha wanapigana au kujipenyeza kurudi nje, kuvuka kilomita nyingi za ardhi ya hatari, hadi pango la Adulamu. Na wanayaweka maji mbele ya Daudi. Haya hapa, bwana wangu. Maji ya kisima cha Bethlehemu.

Na Daudi anafanya jambo ambalo hakuna aliyelitarajia. Hayanywi. Badala yake, anayamimina chini, kama sadaka kwa Bwana. Ee Bwana, iwe mbali nami kufanya jambo hili, anasema. Je, nitakunywa damu ya watu hawa waliokwenda wakihatarisha maisha yao? Watu hawa walikuwa wameweka maisha yao rehani kwa ajili ya funda la maji. Kwa Daudi, maji hayo yalikuwa ya thamani mno kuyanywa, kana kwamba yamenunuliwa kwa damu yao. Ni Mungu peke yake aliyestahili zawadi iliyogharimu kiasi hicho. Basi Daudi akampa Mungu. Na kitabu kinasema kwa urahisi: mambo hayo waliyafanya mashujaa hao watatu.

Kumimina kinywaji mbele za Mungu kulikuwa tendo la ibada linalojulikana katika Israeli, lililoitwa sadaka ya kinywaji. Sheria ya Musa inaeleza divai ikimiminwa pamoja na dhabihu za kila siku. Sheria ya Israeli pia ilifundisha kwamba uhai wa kiumbe umo katika damu yake, na kwamba damu ilikuwa ya Mungu peke yake. Kwa hiyo Daudi anapoyaita maji hayo damu ya watu wale, na kuyamimina badala ya kuyanywa, anasema kwamba maisha yao yalikuwa matakatifu, na zawadi yao ingeweza kutolewa kwa Bwana tu.

Utaipata habari hii katika Samweli wa Pili sura ya ishirini na tatu, mistari ya kumi na tatu hadi kumi na saba. Muda mrefu baada ya Daudi, mwana mwingine wa Bethlehemu angezaliwa katika mji ule, yule aliyewapa watu maji ya uzima na kuutoa uhai wake mwenyewe kwa ajili yao. Basi hili hapa ni swali la kwenda nalo. Ni zawadi gani ya gharama kubwa kuliko zote ambayo mtu amewahi kukupa, na unaweza kumrudishia Mungu nini kwa upendo wa namna hiyo hiyo?