Namangha ang Lahat

Malapit nang magbukang-liwayway sa Betlehem, at nagbubukas na ang mga pinto. Lumabas ang mga taong inaantok pa at nakita ang isang pangkat ng mga pastol, nagniningning ang mga mata, sabay-sabay na nagsasalita. Hindi kayo maniniwala sa nakita namin.

Ilang oras lamang ang nakararaan, nakaupo ang mga pastol na ito sa tabi ng siga sa gilid ng burol, binabantayan ang kanilang mga tupa. Pagkatapos ay dumating ang isang anghel. Pagkatapos ay isang buong hukbo ng mga anghel. Pagkatapos ay isang mabilis na takbuhan pababa sa bayan, hinahanap ang isang sanggol na nakahiga sa sabsaban. At natagpuan nila siya, eksaktong gaya ng sinabi sa kanila: si Maria, si Jose, at ang bagong silang na bata. Tumayo sila sa maliit na silid na iyon. Pinagmasdan nila ang maliit na mukhang iyon. At ngayon ay lumabas silang muli sa kalye. Siksikan ang bayan sa mga taong umuwi para sa pagpapatala ng emperador. Puno ang bawat bahay. At maririnig ng bawat bahay ang balita.

Isinulat ni Lucas na nang makita nila ito, ipinamalita nila ang sinabi sa kanila tungkol sa batang ito. Nakakita sila, kaya nagkuwento sila. Hindi nila kailangan ng plano. Hindi nila kailangan ng pagsasanay. Ipinasa lamang nila ang kanilang narinig at nakita. Isipin mo silang humihinto sa mga tao sa tabi ng balon at sa mga pintuan. May anghel. Daan-daan sila, libu-libo. Sabi nila, isinilang ang isang Tagapagligtas, si Cristo na Panginoon. At natagpuan namin siya, dito mismo sa bayan, nakahiga sa isang sabsaban.

At ano ang naging reaksiyon ng mga tao? Sabi ni Lucas, nanggilalas ang lahat ng nakarinig sa mga bagay na sinabi sa kanila ng mga pastol. Namangha sila. Baka may ilang tumawa dahil hindi makapaniwala. Mga pastol na nakakita ng anghel? Baka may ilang pumunta upang makita mismo ang sanggol. Baka may ilang nakatayo lamang doon, paulit-ulit na pinag-iisipan ang mga salita. Hindi sinabi ni Lucas na naniwala silang lahat. Ang sabi niya, namangha silang lahat. Napakalaki ng balita para balewalain, kahit nanggaling ito sa pinakahindi inaasahang mga mensahero.

Isipin mo kung sino ang pinili ng Diyos para sa gawaing ito. Hindi mga saserdote mula sa templo. Hindi mga iskolar na kabisado ang mga Kasulatan. Hindi mga opisyal na may mga selyo at balumbon. Mga pastol. Mga manggagawang marumi ang kamay at payak ang pananalita. Sa lahat ng tao sa mundo, sila ang unang nakakita sa bagong silang na Mesiyas, at ang unang nagkuwento tungkol sa kanya sa iba. Pagkalipas ng maraming taon, lalaki ang sanggol na ito at tatawagin niya ang kanyang sarili na mabuting pastor. Pero sa unang umagang ito, mga karaniwang pastol ang nagdala ng kanyang mabuting balita sa mga lansangan.

Pinahahalagahan nang husto ni Lucas ang mga saksing nakakita mismo. Sa pinakasimula ng kanyang ebanghelyo, sinabi niya sa isang lalaking nagngangalang Teofilo na maingat niyang sinaliksik ang lahat mula sa simula, gamit ang mga salaysay na ipinasa ng mga naging saksi mula pa sa pasimula. Akmang-akma ang mga pastol sa ganitong huwaran. Nakakita sila, at nagkuwento sila. Sa kuwento ni Lucas, kumakalat ang mabuting balita tungkol kay Jesus mula sa isang tao patungo sa iba, mula pa sa pinakaunang gabi.

Matatagpuan mo ang balita ng mga pastol sa Lucas kabanata dalawa, talata labimpito at labingwalo. Mga karaniwang tao na nakatagpo kay Jesus, at hindi nila ito maitago sa kanilang sarili. Kaya heto ang isang tanong na madadala mo. Ano ang nakita o natutuhan mo tungkol kay Jesus na maaari mong ibahagi sa iba?