Ang Pagsilang ni Samson

Mag-isa ang isang babae sa isang parang nang may biglang lumitaw na estranghero. Kakila-kilabot sa kadakilaan ang mukha nito kaya hindi siya nangahas na itanong kung saan ito nanggaling. At ang sasabihin nito ay babago sa kanyang buhay, at sa kuwento ng kanyang buong bayan.

Ito ang mga araw ng mga hukom, isang madilim at magulong panahon sa kasaysayan ng Israel. Paulit-ulit na tumatalikod ang bayan sa Diyos, at paulit-ulit na sumusunod ang kapighatian. Sa pagkakataong ito, may pangalan ang kapighatian: ang mga Filisteo. Apatnapung taon na silang naghahari sa Israel. Sa bayang maburol ng Sora, nakatanaw sa lupain ng mga Filisteo, nakatira ang isang lalaking nagngangalang Manoa, mula sa lipi ni Dan. Wala silang anak ng kanyang asawa. Hindi man lamang sinasabi sa atin ng Biblia ang pangalan ng babae. Pero sa kanya unang dumating ang langit.

Nagpakita sa kanya ang anghel ng Panginoon. Hindi ka nagkaanak, sabi nito, pero magkakaroon ka ng isang anak na lalaki. Pagkatapos ay dumating ang mga tagubilin. Habang nagdadalang-tao siya, hindi siya dapat uminom ng alak o ng matapang na inumin, at hindi siya dapat kumain ng anumang marumi. At kapag naisilang na ang bata, hindi kailanman dapat dumampi ang labaha sa kanyang ulo. Ang bata ay magiging Nazareo sa Diyos mula sa sinapupunan, sabi ng anghel, at pasisimulan niyang iligtas ang Israel mula sa mga Filisteo. Pasisimulan. Hindi tatapusin. Tandaan mo ang salitang iyan. Tumakbo ang babae upang sabihin sa kanyang asawa. May isang lalaki ng Diyos na lumapit sa akin. Para siyang anghel ng Diyos, kakila-kilabot sa kadakilaan. Hindi ko itinanong kung saan siya nanggaling, at hindi niya sinabi sa akin ang kanyang pangalan.

May ginawang napakagandang bagay si Manoa. Nanalangin siya. Panginoon, pakisuyong pabalikin mo sa amin ang lalaki ng Diyos na isinugo mo, at turuan niya kami kung ano ang gagawin namin sa batang isisilang. At nakinig ang Diyos. Muling dumating ang anghel, at muli, sa babae ito nagpakita, habang mag-isa siyang nakaupo sa parang. Tumakbo siya upang tawagin ang kanyang asawa, at nagmadaling sumunod si Manoa. Ikaw ba ang lalaking nakipag-usap sa aking asawa? Ako nga. May mga tanong si Manoa. Paano dapat mamuhay ang bata? Ano ang magiging gawain niya? Inulit lamang ng anghel ang nasabi na niya. Ingatan niya ang lahat ng sinabi ko sa kanya.

Gusto ni Manoa na maging mabuting punong-abala. Pakisuyong manatili ka, at ipaghahanda ka namin ng isang batang kambing. Sinabi ng anghel na hindi siya kakain, pero kung nais ni Manoa na maghandog ng handog na susunugin, sa Panginoon niya ito ihandog. Hindi pa rin namamalayan ni Manoa kung sino ang kausap niya. Ano ang pangalan mo, tanong niya, upang maparangalan ka namin kapag natupad ang iyong mga salita? Bakit mo itinatanong ang aking pangalan? Ito ay kamangha-mangha. Sa ibang salin: lihim. Hindi kayang unawain. Kaya inilagay ni Manoa ang batang kambing at isang handog na butil sa ibabaw ng isang bato. Nagliyab ang apoy paitaas sa langit. At habang nanonood si Manoa at ang kanyang asawa, umakyat ang anghel ng Panginoon sa ningas. Nagpatirapa sila sa lupa.

Ngayon ay naunawaan na ni Manoa, at takot na takot siya. Mamamatay tayo, sabi niya sa kanyang asawa. Nakita natin ang Diyos! At dito ipinakita ng kanyang asawa na napakaingat ng kanyang pakikinig.

Kung balak ng Panginoon na patayin tayo, hindi sana niya tinanggap ang ating handog na susunugin at ang ating handog na butil. Hindi sana niya ipinakita sa atin ang lahat ng ito, o sinabi sa atin ang lahat ng ito.

Tama siya. Sa takdang panahon ay nagsilang siya ng isang anak na lalaki, at tinawag niya itong Samson. Lumaki ang bata, at pinagpala siya ng Panginoon. At isang araw, sa isang kampo sa pagitan ng Sora at Estaol, nagsimulang kumilos sa kanya ang Espiritu ng Panginoon. Dumating na ang tagapagligtas. Magiging mapusok ang kanyang kuwento, at kung minsan ay nakababahala. Pero dito ito nagsisimula, sa isang tahimik na parang, sa isang pangakong tinupad.

Kaya ano ba ang isang Nazareo? Nakalatag ang mga tuntunin sa aklat ng Mga Bilang, kabanata anim. Sinumang Israelita, lalaki man o babae, ay maaaring gumawa ng natatanging panatang ito upang maging nakalaan sa Diyos. Habang umiiral ang panata, hindi sila umiinom ng alak at hindi kumakain ng anumang mula sa puno ng ubas, lumalayo sila sa mga bangkay, at hinahayaan nilang humaba ang kanilang buhok nang hindi ginugupit. Kadalasan ay sariling pasya ito, at tumatagal ito nang takdang panahon. Kakaiba ang kalagayan ni Samson. Ang Diyos ang pumili nito para sa kanya bago pa siya isilang, at para ito sa buong buhay niya. Ang mahaba niyang buhok ang magtatanda sa kanya, araw-araw, bilang isang taong pag-aari ng Diyos.

Ang pagsilang ni Samson. Matatagpuan mo ito sa Mga Hukom, kabanata labintatlo. Isang mag-asawang walang anak at walang pag-asang magkaanak. Isang pangakong dalawang ulit na ibinigay. At isang babaeng ang tahimik na katinuan ang nagpatatag sa kanyang natatakot na asawa. Kaya heto ang isang bagay na pag-isipan. Ano ang naipakita na sa iyo ng Diyos tungkol sa kanyang pagkalinga, na makakapitan mo kapag natatakot ka?