Kando ya Mito ya Babeli

Mto unatiririka polepole, mpana na mtulivu. Safu ya vinubi imening'inia kwenye matawi ya miti, vikiyumbayumba kidogo katika upepo mwanana. Hakuna anayevipiga. Wenyewe wameketi ukingoni, nao wanalia.

Ni karibu mwaka mia tano themanini na sita kabla ya Kristo. Majeshi ya Nebukadreza, mfalme wa Babeli, yamevunja kuta za Yerusalemu. Mji umechomwa moto, na hekalu la Sulemani limeharibiwa. Maelfu ya watu wa Yuda wamelazimishwa kutembea mamia ya maili kuelekea mashariki, mpaka Babeli, katika nchi inayoitwa Iraki leo. Babeli ni mji mkubwa juu ya mto Frati, wenye mifereji inayopita katikati ya mashamba yanayouzunguka. Ni tajiri na wa kuvutia. Lakini si nyumbani. Miongoni mwa mateka wako waimbaji na wapiga vinanda, watu waliokuwa wakiongoza ibada hekaluni. Mmoja wao baadaye aliandika wimbo kuhusu siku zile. Tunaujua kama Zaburi ya mia moja thelathini na saba.

Unaanza hivi: “Kando ya mito ya Babeli ndiko tulikoketi, Tukalia tulipoikumbuka Sayuni.” Sayuni ni jina jingine la Yerusalemu, kilima ambapo hekalu la Mungu lilisimama. Hebu jaribu kuiona picha hii. Jioni kando ya maji. Watu waliopoteza nyumba zao, mji wao na mahali pao pa kuabudu. Wanazikumbuka ngazi za hekalu, umati wa watu wakati wa sikukuu, nyimbo walizokuwa wakiziimba pale. Na machozi yanatiririka. Vinubi vyetu tuliviangika juu ya matawi ya mierebi iliyokuwa pale. Bado wanavibeba vyombo vyao vya muziki, lakini hawawezi kujilazimisha kuvipiga. Muziki umewaishia ndani yao.

Kisha watu fulani wanakuja wakitembea ukingoni. Wababeli, watu waliowateka. Nao wanataka kuburudishwa. Hebu, wanasema. Ninyi watu wa Yuda mnajulikana kwa nyimbo zenu. Tuimbieni mmoja wa nyimbo za Sayuni! Huenda ilikuwa dhihaka, au huenda ilikuwa ukatili. Kwa vyovyote vile, wanataka nyimbo za hekalu la Mungu zigeuzwe kuwa maonyesho kwa ajili ya watu walioliharibu. Na mwimbaji anauliza swali lililo kiini cha zaburi hii. Tutawezaje kumwimbia Bwana nyimbo zake tukiwa ugenini, mbali na nchi yetu? Tutawezaje kuziimba nyimbo zile hapa, mbele yao, kana kwamba hakuna kilichotokea?

Kisha mwimbaji anaweka ahadi, kwa sauti, ili kila mtu asikie. Kama nitakuacha usahaulike moyoni mwangu, ee Yerusalemu, basi mkono wangu wa kulia na usahau kupiga kinubi. Mpiga kinubi hupiga kwa mkono wa kulia. Mkono wangu na usahau ustadi wake kama nitakusahau wewe siku moja. Kama sitakukumbuka, ulimi wangu na unate kwenye kaakaa la kinywa changu. Nisiimbe tena kamwe kama sitakuweka wewe wa kwanza moyoni mwangu, juu ya furaha yangu iliyo kuu kuliko zote. Huu si wimbo wa kukata tamaa. Ni wimbo wa kushikilia. Babeli inaweza kuchukua nyumba zao. Haiwezi kuchukua kumbukumbu yao ya Mungu na ahadi zake. Na kumbuka jinsi hadithi hii inavyoishia. Miaka kama sabini baada ya mateka wa kwanza kuchukuliwa, Mungu kweli aliwarudisha watu wake nyumbani, nao wakaimba tena Yerusalemu.

Wanamuziki wa Yerusalemu kweli walikuwa maarufu. Zaidi ya karne moja kabla ya uhamisho, mfalme wa Ashuru, Senakeribu, aliizingira Yuda. Kumbukumbu yake mwenyewe ya vita hivyo, iliyochongwa juu ya nguzo ndogo ya udongo ambayo sasa iko katika Jumba la Makumbusho la Uingereza, inaorodhesha kodi aliyotumiwa na Mfalme Hezekia: dhahabu, fedha, pembe za ndovu, na wanamuziki wanaume na wanawake. Milki zenye nguvu ziliwatamani waimbaji wa Yerusalemu. Haishangazi kwamba Wababeli waliomba wimbo.

Utaukuta wimbo huu katika Zaburi ya mia moja thelathini na saba, mstari wa kwanza hadi wa sita. Watu waliohamishwa ambao hawakuweza kuimba, lakini hawakukubali kusahau. Basi hili hapa ni swali la kwenda nalo. Unapokuwa mahali panapoonekana kuwa mbali na Mungu, unawezaje kuendelea kumkumbuka?