Umuwi sa Ibang Daan

Sa isang lugar malapit sa Betlehem, natutulog ang mga manlalakbay, nakasalansan sa tabi nila ang kanilang mga kahong wala nang laman. At sa katahimikan, nagsalita sa kanila ang Diyos sa isang panaginip. Huwag na kayong bumalik kay Herodes.

Nagawa na ng mga pantas ang ipinunta nila. Sinundan nila ang isang bituin mula sa silangan. Natagpuan nila ang bata na kasama ni Maria na kanyang ina. Nagpatirapa sila at sumamba sa kanya, at binigyan nila siya ng ginto, kamangyan at mira. Ngayon, ang plano ay bumalik sa Jerusalem, ilang kilometro sa hilaga, at mag-ulat kay Haring Herodes, gaya ng hiniling niya. Hanapin ninyo ang bata, sabi niya, at ipagbigay-alam ninyo sa akin, para makapunta rin ako at sumamba sa kanya. Napakamakatwiran niyang pakinggan. Pero alam ng Diyos kung ano ang nasa puso ni Herodes.

Sa iisang pangungusap ito ikinuwento ni Mateo. “At palibhasa'y pinagsabihan sila ng Diyos sa panaginip na huwag silang magsibalik kay Herodes, ay nagsiuwi sila sa kanilang lupain sa ibang daan.” Pinagsabihan ng Diyos. Hindi ito isang malabong pakiramdam o isang tsambang hula. Ang Diyos mismo ang nagbabala sa kanila. At ginawa niya ito sa isang panaginip, sa parehong paraan ng pagsasalita niya noon kay Jose. Hindi sinabi ni Mateo kung ano ang hitsura ng panaginip. Ang sinabi lamang niya ay ang mensahe: hindi kay Herodes. Huwag na kayong bumalik sa kanya.

Isipin mo ang paggising pagkatapos ng ganoong panaginip. Baka nagkatinginan sila habang nag-aalmusal at napagtantong silang lahat ay binalaan. Baka ikinuwento ng isa ang panaginip, at alam ng iba na totoo ito. Alinman doon, may pagpipilian sila. Makapangyarihang hari si Herodes, at mga dayuhan sila sa kanyang lupain. Mapanganib ang suwayin siya. Pero naglakbay sila nang ganoon kalayo upang sambahin ang tunay na Hari. At ngayon, ang Ama ng tunay na Hari ang nagsasalita sa kanila. Pinili nilang makinig sa Diyos.

Kaya umuwi sila sa kanilang sariling lupain sa ibang daan. Hindi sinabi ni Mateo kung aling daan. Baka pasilangan sila, pababa sa lambak ng Jordan, o patimog paikot sa Dagat na Patay, iniiwasan nang tuluyan ang Jerusalem. Alinmang daan ang tinahak nila, nakalusot sila mula sa abot ng kamay ni Herodes, at gumuho ang balak niyang gawin silang mga espiya. Umuwi sila sa kanilang sariling bayan na may dalang pambihirang kuwento. Nakita nila ang Hari. At sa likuran nila, sa isang maliit na bahay sa Betlehem, naghahanda na ang Diyos na muling ipagtanggol ang kanyang Anak.

Mahirap takasan ang presensiya ni Herodes malapit sa Betlehem. Ilang kilometro lamang sa timog-silangan, nagtayo siya ng isang malaking palasyong-kuta sa tuktok ng isang burol, na tinawag na Herodium, at ipinangalan niya sa sarili niya. Inilarawan ito ng historyador na si Josefo, at sinabi niyang doon inilibing si Herodes kalaunan. Matatanaw pa rin hanggang ngayon mula sa paligid ng Betlehem ang burol nitong hugis-apa. Ang pag-alis sa ibang daan ay nangangahulugan ng paglayo sa isang haring malapit lamang ang kapangyarihan.

Matatagpuan mo ang pag-uwi ng mga pantas sa Mateo kabanata dalawa, talata labindalawa. Dumating silang naghahanap ng isang Hari, natagpuan nila siya, at umalis silang nakikinig sa Diyos sa halip na sa isang haring nais siyang saktan. Sa mga kasunod na talata, babalaan din ng Diyos si Jose na dalhin sa ligtas na lugar ang bata. Kaya heto ang isang tanong na madadala mo. Matapos mong makilala si Jesus, paano ka kaya inaakay ng Diyos na tumahak sa ibang daan?