Tatlong Araw na Paghahanap

“Nakita po ba ninyo ang anak namin? Labindalawang taong gulang. Maitim ang buhok. Akala namin kasama siya ng mga pinsan niya.” Alam ng bawat magulang ang pakiramdam na iyon. Ang biglang lamig sa sikmura. Nasaan siya?

Taun-taon, naglalakbay nang malayo sina Maria at Jose mula Nazaret patungong Jerusalem para sa pista ng Paskua. Ilang araw itong nilalakad, at hindi sila nag-iisa. Sama-samang naglalakbay ang buong nayon, kasama ang mga lolo at lola, mga tiyo at tiya, at napakaraming bata, umaawit ng mga awit ng pag-akyat habang umaahon sila patungo sa banal na lungsod. Ngayong taon, labindalawang taong gulang na si Jesus, halos ganap nang lalaki ayon sa kaugalian ng kanyang bayan. Siksikan sa mga peregrino ang Jerusalem. Isang linggo ang pista. At nang matapos ito, umalis pauwi ang malaking caravan.

Isang buong araw na naglakad pahilaga sina Maria at Jose. Hindi sila nag-aalala. Ang isang labindalawang taong gulang sa isang malaking pangkat ng mga kamag-anak at kaibigang naglalakbay ay maaaring nasa kahit saan: nauuna kasama ang mga binata, nasa hulihan kasama ang mga pinsan. Pero nang dumating ang gabi at nagtipon ang mga pamilya para magkampo, hinanap nila siya sa mga kamag-anak at mga kakilala. Nagtanong sila. Naghanap sila. Wala siya roon. Walang nakakita sa kanya mula pa sa Jerusalem.

Kaya bumalik sila. Isang araw na paglalakad pabalik sa lungsod, at pagkatapos ay isang balisang paghahanap sa masisikip na lansangan at mga palengke. Isang araw. Dalawang araw. Isipin mo si Maria sa gabi, hindi makatulog. Ito ang batang ipinangako ng anghel. Ang batang kinarga niya patungong Ehipto at pabalik. At nawala niya ito. Sa ikatlong araw, umakyat sila sa mga looban ng templo. At naroon siya. Nakaupo sa gitna ng mga guro ng kautusan, nakikinig sa kanila, at nagtatanong sa kanila. Sabi ni Lucas, namangha ang lahat ng nakarinig sa kanya dahil sa kanyang pang-unawa at sa kanyang mga sagot.

Namangha rin ang kanyang mga magulang, pero lumabas ang ginhawa ni Maria sa paraang lumalabas ito sa bawat magulang. “Anak, bakit ka gumawa sa amin ng ganito? Narito, ang iyong ama at ako ay nagsisihanap sa iyo na nangagdadalamhati.” At sumagot si Jesus sa mga unang salita niyang itinala ni Lucas. “Bakit hinanap ninyo ako? Hindi baga ninyo nalalaman na ako'y dapat na nasa bahay ng aking Ama?” Ang sinabi ni Maria, ang iyong ama. Mahinahong nagsalita si Jesus tungkol sa ibang Ama. Tapat na idinagdag ni Lucas na hindi nila naunawaan ang ibig niyang sabihin. Kahit sina Maria at Jose ay natututo pa kung sino talaga ang batang ito.

Ipinag-utos ng kautusan ni Moises sa bawat lalaking Judio na humarap sa Panginoon nang tatlong ulit sa isang taon, sa Paskua, sa Pentecostes at sa Pista ng mga Tabernakulo. Sinasabi ng mas huling aral ng mga Judio, na tinipon sa Mishnah, na sa edad na labintatlo nagiging pananagutan ng isang batang lalaki ang pagtupad sa mga utos. Kaya sa edad na labindalawa, nasa bingit na si Jesus ng hakbang na iyon. Hayagang nagtuturo ang mga gurong Judio sa mga looban ng templo, at ang pagtatanong at pagsagot ang karaniwang paraan ng pag-aaral.

Tatlong Araw na Paghahanap. Matatagpuan mo ito sa Lucas kabanata dalawa, talata apatnapu't isa hanggang limampu. Isang batang nawala na hindi naman talaga nawala, dahil naroon siya mismo sa lugar na kinabibilangan niya. Kaya heto ang isang tanong na madadala mo. Saan ka pumupunta upang makinig sa Diyos at itanong sa kanya ang iyong mga tanong?