Tinapay Mula sa Langit

Ang bango ng bagong lutong tinapay mula sa hurnong putik. Mainit, payak, ang pagkain ng bawat tahanan. Isinilang si Jesus sa isang bayang ang pangalan ay nangangahulugang bahay ng tinapay. At isang araw, sinabi niya: Ako ang tinapay.

Noong nakaraang araw, sa isang madamong burol sa tabi ng Dagat ng Galilea, kinuha ni Jesus ang limang tinapay na sebada at dalawang maliliit na isda ng isang batang lalaki, nagpasalamat, at pinakain ang limang libong lalaki, bukod pa sa mga babae at mga bata. Kumain ang lahat hanggang sa mabusog, at labindalawang bakol ng natira ang tinipon. Nang gabing iyon, tumawid si Jesus sa lawa. Ngayon ay natunton siya ng mga tao sa Capernaum, sa kabilang ibayo. Gusto nila ng higit pa. At tahasang sinabi sa kanila ni Jesus: hinahanap ninyo ako dahil kumain kayo ng tinapay at nabusog. Huwag kayong magpagal para sa pagkaing nasisira, kundi para sa pagkaing nananatili hanggang sa buhay na walang hanggan.

Kaya hinamon nila siya. Anong tanda ang gagawin mo, upang makita namin at sumampalataya kami sa iyo? Kumain ng mana sa ilang ang aming mga magulang. Gaya ng nasusulat, binigyan niya sila ng tinapay na mula sa langit upang kanin. Inaalaala nila ang apatnapung taon pagkatapos ng paglabas sa Egipto, nang tuwing umaga ay natatakpan ang lupa sa palibot ng kampamento ng Israel ng maninipis na pagkaing mula sa Diyos. Binigyan kami ni Moises ng tinapay mula sa langit, ang ibig nilang sabihin. Ano ang kaya mong gawin? Sumagot si Jesus: hindi si Moises ang nagbigay sa inyo ng tinapay na mula sa langit. Ang aking Ama ang nagbibigay sa inyo ng tunay na tinapay na mula sa langit. Sapagkat ang tinapay ng Diyos ay ang bumababa mula sa langit, at nagbibigay-buhay sa sanlibutan.

Panginoon, sabi nila, bigyan mo kami lagi ng tinapay na ito. At sinabi ni Jesus: Ako ang tinapay ng buhay: ang lumalapit sa akin ay hindi magugutom, at ang sumasampalataya sa akin ay hindi kailanman mauuhaw. Hindi tinapay na bumubusog sa iyo nang isang araw. Tinapay na bumubusog sa pinakamalalim na gutom ng puso: ang gutom na mahalin, mapatawad, mapabilang sa Diyos. At hinding-hindi ko itataboy ang sinumang lumalapit sa akin, sabi ni Jesus. Ito ang kalooban ng aking Ama, na ang bawat nakakikita sa Anak at sumasampalataya sa kanya ay magkaroon ng buhay na walang hanggan, at ibabangon ko siya sa huling araw.

Nagsimulang magbulung-bulungan ang mga tao. Hindi ba ito si Jesus, ang anak ni Jose? Kilala namin ang kanyang ama at ina. Paano niya masasabing, bumaba ako mula sa langit? Pero hindi binawi ni Jesus ang kanyang sinabi. Kumain ng mana sa ilang ang inyong mga magulang, sabi niya, at sila'y namatay. Ito ang tinapay na bumababa mula sa langit, upang ang sinumang kumain nito ay hindi mamatay. Ako ang tinapay na buhay na bumaba mula sa langit. Kung ang sinuman ay kumain ng tinapay na ito, siya ay mabubuhay magpakailanman. At ang tinapay na ibibigay ko ay ang aking laman, na ibibigay ko para sa buhay ng sanlibutan.

Ang pangalang Betlehem sa wikang Hebreo ay Beit Lechem, na ang ibig sabihin ay bahay ng tinapay. Nasa gitna ito ng mga bukirin ng trigo at sebada; sa Betlehem nangyari ang aklat ni Ruth, sa panahon ng anihan. At ang manang inaalaala ng mga tao ay inilalarawan sa aklat ng Exodo na puti gaya ng binhi ng kulantro, at ang lasa ay gaya ng manipis na tinapay na may pulot. Nagpatago pa si Moises ng isang banga nito, upang makita ng mga susunod na salinlahi ang tinapay na ibinigay ng Diyos.

Tinapay Mula sa Langit. Matatagpuan mo ito sa Juan kabanata anim, talata tatlumpu hanggang limampu't isa. Ang sanggol na inihiga sa isang sabsaban, isang kainan ng mga hayop, sa bahay ng tinapay, ay lumaki upang sabihing: Ako ang tinapay ng buhay. Kaya heto ang isang tanong na madadala mo. Ano ang pinagugutuman mo, sa kaibuturan ng puso mo, na si Jesus lamang ang makabubusog?