Tuna Habari Njema

Wanaume wanne waliovaa matambara wananyemelea gizani, wakielekea kwenye jeshi la adui. Wao si askari. Wao si mashujaa. Wana njaa tu, njaa kali sana, na wameamua kwamba hawana kitu kingine cha kupoteza.

Mji wa Samaria, mji mkuu wa ufalme wa kaskazini wa Israeli, umezingirwa pande zote. Jeshi la Washami, kutoka Dameski upande wa kaskazini, limepiga kambi kuuzunguka, na hakuna chakula kinachoweza kuingia. Mzingiro umedumu muda mrefu kiasi kwamba watu wanalipa fedha nyingi mno kwa mabaki madogo ya chakula. Lakini nabii Elisha ametoa ahadi ya kushangaza: kesho, wakati kama huu, chakula kitauzwa kwa bei nafuu tena langoni mwa Samaria. Afisa mmoja wa mfalme alimcheka. Hata kama Mungu angefungua madirisha mbinguni, jambo hilo lingewezekanaje? Sasa, nje ya lango la mji, wameketi wanaume wanne wenye ukoma, ugonjwa wa ngozi ambao, kwa mujibu wa sheria, uliwalazimu kuishi mbali na watu wengine wote. Wamefungiwa nje ya mji, na wanakufa njaa.

Wale wanaume wanne wanazungumza pamoja. Kwa nini tukae hapa mpaka tufe? Tukisema tutaingia mjini, njaa iko huko, na tutakufa. Tukibaki hapa, tutakufa vilevile. Basi njooni, twende kwenye kambi ya Washami. Wakituacha hai, tutaishi. Wakituua, tutakufa tu. Huo si mpango mzuri sana. Lakini wakati wa magharibi, jua likizama, wanainuka na kutembea kuelekea kambi ya adui. Wanafika ukingoni mwa kambi. Na hakuna mtu hapo. Hakuna hata askari mmoja.

Hiki ndicho kilichotokea. Bwana alikuwa amelifanya jeshi la Washami lisikie sauti: sauti ya magari ya vita, ya farasi, kelele za jeshi kubwa. Wakaambiana, mfalme wa Israeli amewaajiri wafalme wa Wahiti na wa Wamisri ili waje kutushambulia! Na wakati wa giza la jioni wakakimbia kuokoa maisha yao. Wakaacha hema zao, farasi wao na punda wao, kambi nzima kama ilivyokuwa. Basi wale wanaume wanne wanaingia katika hema moja na kukuta chakula. Wanakula na kunywa. Wanachukua fedha, dhahabu na mavazi, wanaenda kuvificha. Wanaingia katika hema nyingine na kuchukua zaidi. Ni kama kuamka ndani ya ndoto.

Kisha mmoja wao anasimama ghafla. Wanatazamana. Hatutendi vyema; siku hii ni siku ya habari njema, nasi tunanyamaza. Tukingoja mpaka asubuhi kupambazuke, adhabu itatupata. Basi njooni, twende tukawaambie watu wa nyumba ya mfalme. Hivyo, gizani, wanarudi mjini na kuwaita walinzi wa lango. Tulikwenda kwenye kambi ya Washami, na hakuna mtu huko. Ni farasi tu waliofungwa, na punda, na hema kama zilivyokuwa. Mfalme anashuku kwamba ni mtego, kwa hiyo wapelelezi wanatumwa. Wanafuata njia iliyojaa mavazi na vyombo vilivyotupwa, mpaka kufika mto Yordani. Ni kweli kabisa. Watu wanamiminika nje na kuiteka nyara kambi, na chakula kinakuwa rahisi langoni mwa Samaria, sawasawa kama Elisha alivyosema.

Kwa nini wale wanaume wanne walikuwa nje ya lango tangu mwanzo? Sheria ya Musa ilisema kwamba mtu mwenye ugonjwa mzito wa ngozi aishi peke yake, nje ya kambi, mpaka apone. Kitabu cha Mambo ya Walawi kinaeleza kwamba atakaa peke yake. Kwa hiyo watu wa kwanza katika Samaria kusikia habari njema walikuwa ndio wale wale ambao mji ulikuwa umewafungia nje.

Tuna habari njema. Unaweza kuisoma habari hii katika Kitabu cha Pili cha Wafalme, sura ya saba, mistari ya tatu hadi ya kumi na sita. Watu wanne waliotengwa walipata zaidi ya walichohitaji, na hawakuweza kuuweka utajiri huo kwao wenyewe. Karne nyingi baadaye, watu wa kwanza kusikia habari njema ya kuzaliwa kwa Yesu walikuwa wachungaji waliokuwa mashambani usiku, nao pia hawakuweza kunyamaza. Basi hili hapa ni swali la kwenda nalo. Wale wanaume wanne walisema: hii ni siku ya habari njema, nasi tunanyamaza. Ni habari njema gani ambayo ungeweza kuwashirikisha wengine Krismasi hii?