Joas: Ang Batang Hari sa Templo

Nagmamadali ang isang babae sa madidilim na pasilyo ng isang palasyo, mahigpit na yakap ang isang sanggol. Sa likuran niya, may mga kakila-kilabot na nangyayari. Sa unahan niya ay ang iisang lugar na walang mag-iisip na hanapin. Ang bahay ng Diyos.

Ito ang kaharian ng Juda, halos tatlong libong taon na ang nakararaan. Kapapatay pa lamang kay Haring Ochozias, malayo sa kanyang tahanan. Nakita ng kanyang ina, si Athalia, ang kanyang pagkakataon. Gusto niyang mapasakanya ang trono, kaya sinikap niyang lipulin ang buong angkang maharlika, ang bawat tagapagmana ni Haring David na maaaring humadlang sa kanya. Pero may isang babaing mas matapang kaysa sa kalupitan ni Athalia. Si Josaba, ang kapatid na babae ng napatay na hari, ay palihim na sumingit sa gitna ng mga anak ng hari, kinuha ang sanggol niyang pamangkin na si Joas, at itinago ito at ang tagapag-alaga nito sa isang silid-tulugan. Pagkatapos ay naipasok niya ito sa templo. At doon, sa bahay ng Panginoon, lumaki nang palihim ang isang batang lalaki sa loob ng anim na mahahabang taon, habang si Athalia ang naghahari sa lupain.

Sa ikapitong taon, kumilos na ang saserdoteng si Joiada. Ipinatawag niya ang mga pinuno ng mga bantay ng hari at dinala sila sa loob ng templo. Pinanumpa niya sila. Pagkatapos ay ipinakita niya sa kanila ang anak ng hari. Isipin mo ang kanilang mga mukha. Hindi pa pala tapos ang angkan ni David. Binigyan sila ni Joiada ng isang plano. Sa araw ng Sabbath, sa pagpapalit ng mga bantay, hindi nila iiwan ang kanilang mga puwesto. Papalibutan nila ang bata, hawak ang kanilang mga sandata, at sasama sila saanman siya pumunta. Pagkatapos ay ipinamigay ng saserdote ang mga sibat at kalasag na dating pag-aari mismo ni Haring David, na iningatan sa templo sa loob ng lahat ng taong iyon.

Pagkatapos ay inilabas ni Joiada ang bata. Pitong taong gulang siya. Ipinutong ng saserdote ang korona sa kanyang ulo at ibinigay sa kanya ang patotoo, isang sipi ng kautusan ng Diyos. Pinahiran nila siya ng langis bilang hari. At pumalakpak ang bayan at sumigaw, Mabuhay ang hari!

Narinig ni Athalia ang ingay at pumasok siya sa mga looban ng templo. Naroon ang isang batang lalaki na nakatayo sa tabi ng haligi, kung saan tumatayo ang mga hari, napalilibutan ng mga pinuno at ng mga trumpetero, habang nagsasaya ang bayan at humihihip ng mga trumpeta. Pinunit niya ang kanyang damit at sumigaw, Pagtataksil! Pagtataksil! Nagbigay ng utos si Joiada. Hindi siya dapat mamatay sa bahay ng Panginoon. Kaya inilabas siya ng mga bantay patungo sa palasyo, at doon siya pinatay. Pagkatapos ay gumawa si Joiada ng isang tipan sa pagitan ng Panginoon, ng hari at ng bayan, na sila ay magiging bayan ng Panginoon. Giniba ng bayan ang templo ni Baal at dinurog ang mga dambana at mga diyus-diyosan nito. At tumahimik ang lungsod.

Lumaki si Joas, at sinasabi ng Ikalawang Mga Hari na ginawa niya ang matuwid sa paningin ng Panginoon sa lahat ng araw na tinuturuan siya ng saserdoteng si Joiada. Sira-sira na ang templong kumanlong sa kanya, may mga bitak at pinsala saanman. Inutusan ni Joas ang mga saserdote na gamitin ang salaping ibinibigay ng bayan upang ayusin ito. Lumipas ang mga taon, at walang nangyari. Kaya kumuha si Joiada ng isang kaban, binutasan ang takip nito, at inilagay sa tabi ng dambana. Inihuhulog doon ng mga tao ang kanilang pilak. Kapag puno na ang kaban, binibilang ito ng kalihim ng hari at ng dakilang saserdote at ibinabayad sa mga karpintero, sa mga tagapagtayo, sa mga kantero at sa mga tagatabas ng bato. At nagdagdag ang Biblia ng isang magandang detalye. Hindi na hiningan ng pagsusulit ang mga lalaking namamahala sa salapi, sapagkat tapat ang kanilang pakikitungo.

Sino si Athalia? Iniuugnay siya ng Ikalawang Mga Hari sa maharlikang sambahayan ni Omri at ng anak nitong si Achab, ang mga hari ng Israel, ang kaharian sa hilaga, kung saan itinaguyod sa korte ang pagsamba kay Baal. Ang kanyang pagpapakasal kay Joram, isang hari ng Juda, ang nagbuklod sa dalawang maharlikang pamilya. Nakatutulong ito upang maipaliwanag kung bakit may templo ni Baal sa Jerusalem. At ginagawa rin siya nitong kakaiba. Sa salaysay ng Biblia, siya lamang ang babaing kailanma'y naghari nang mag-isa sa Juda.

Isinasalaysay ang kuwento ni Joas sa Ikalawang Mga Hari, kabanata labing-isa at labindalawa. Iniligtas siya ng isang matapang na tiyahin. Tinuruan siya ng isang tapat na saserdote. At habang ginagabayan siya ni Joiada, naging mabuti ang kanyang pamumuno. Mas malungkot ang natitirang bahagi ng kabanata labindalawa. Ibinigay ni Joas ang mga kayamanan ng templo sa isang lumulusob na hari, at sa huli ay bumaling laban sa kanya ang sarili niyang mga opisyal. Ang mabuting simula ay nangangailangan pa rin ng tapat na pagtatapos. Kaya heto ang isang bagay na pag-isipan. Sino ang mga taong tumutulong sa iyo na gawin ang tama, at paano mo mapasasalamatan ang isa sa kanila ngayong linggo?