Sulemani Anaomba Hekima

Ni usiku, na mfalme kijana amelala usingizi mzito. Kisha, katika ndoto, Mungu anazungumza naye. Niombe chochote unachotaka nikupe. Wewe ungesema nini?

Mfalme Daudi amekufa, na mwanawe Sulemani sasa ni mfalme wa Israeli. Yeye ni kijana, na kazi hii ni kubwa mno. Hekalu la Yerusalemu bado halijajengwa, kwa hiyo Sulemani anakwenda Gibeoni, maili chache upande wa kaskazini, mahali ambapo Biblia inapaita mahali pa juu palipo pakuu. Huko anamtolea Bwana sadaka elfu moja za kuteketezwa. Usiku ule, pale Gibeoni, Bwana anamtokea katika ndoto.

“Omba utakalo nikupe.” Sulemani haharakishi. Kwanza anakumbuka. Ulimwonyesha baba yangu Daudi upendo mkuu na uaminifu, anasema, nawe umempa mwana wa kuketi katika kiti chake cha enzi. Kisha anasema kweli kwa unyoofu. Mimi ni mtoto mdogo tu. Sijui jinsi ya kutoka wala kuingia. Ni njia yake ya kusema, sijui jinsi ya kuongoza. Na nimewekwa juu ya watu wako, wengi mno hata hawawezi kuhesabika. Basi hiki ndicho Sulemani anachoomba. Si maisha marefu. Si utajiri. Si ushindi juu ya adui zake. Anaomba Mungu ampe mtumishi wake moyo wenye ufahamu wa kuwahukumu watu wake, ili apate kupambanua kati ya mema na mabaya. Maneno ya Kiebrania yana maana ya kitu kama moyo unaosikiliza.

Na Mungu anajibu. Kwa kuwa umeomba jambo hili, wala hukujiombea maisha marefu, wala utajiri, wala roho za adui zako, nitafanya kama ulivyoomba. Nakupa moyo wa hekima na wa ufahamu. Tena nitakupa hata yale ambayo hukuyaomba, utajiri na heshima pia. Nawe ukienda katika njia zangu, kama baba yako Daudi alivyokwenda, nitazidisha siku zako.

Sulemani anaamka. Ilikuwa ndoto. Lakini anajua ilikuwa kweli. Anarudi Yerusalemu, anasimama mbele ya sanduku la agano la Bwana, anatoa dhabihu, na kuwafanyia watumishi wake wote karamu.

Punde hekima yake mpya inajaribiwa. Wanawake wawili wanakuja mbele ya mfalme. Wanaishi nyumba moja, na kila mmoja alizaa mtoto wa kiume, kwa tofauti ya siku tatu tu. Mwanamke wa kwanza anasema. Usiku, mtoto wa mwenzangu alikufa, kwa sababu alimlalia usingizini. Basi akaamka nilipokuwa nimelala, akamchukua mwanangu kutoka ubavuni mwangu, akamlaza mtoto wake aliyekufa karibu nami. Asubuhi nilipomtazama vizuri, kumbe hakuwa mwanangu. Hapana! anasema yule mwanamke mwingine. Aliye hai ni wangu. Hapana, aliye hai ni wangu! Nao wanabishana palepale mbele ya mfalme. Hakuna mashahidi. Hakuna njia ya kuthibitisha. Ni sauti mbili tu na mtoto mmoja. Ndipo Sulemani anasema, Nileteeni upanga. Upanga unaletwa. Mkateni mtoto aliye hai vipande viwili. Mpeni huyu nusu, na yule nusu. Chumba kinakuwa kimya kabisa. Kisha mwanamke mmoja analia kwa sauti, moyo wake ukimwonea huruma mwanawe. Tafadhali, bwana wangu, mpe yeye mtoto. Usimwue! Lakini yule mwingine anasema, Asiwe wangu wala wako. Mkateni. Sasa Sulemani anajua. Mpeni mwanamke wa kwanza mtoto. Msimdhuru. Yeye ndiye mama yake. Habari hii inaenea Israeli yote. Na watu wanamcha mfalme, kwa sababu wanaona kwamba Mungu amempa hekima ya kutenda haki.

Gibeoni ni mmoja wa miji michache ya Biblia ambayo jina lake limefukuliwa ardhini. Katika kijiji cha el-Jib, kaskazini mwa Yerusalemu, mwanaakiolojia James Pritchard alichimba katika miaka ya elfu moja mia tisa na hamsini, akakuta mishikio ya mitungi iliyoandikwa jina Gibeoni kwa herufi za Kiebrania cha kale. Alifukua pia shimo kubwa la mviringo lililochongwa ndani kabisa ya mwamba, lenye ngazi zinazozunguka kushuka chini mpaka kuyafikia maji.

Ombi la Sulemani liko katika kitabu cha Wafalme wa Kwanza, sura ya tatu. Angeweza kuomba chochote. Aliomba moyo unaosikiliza, ili aweze kuwatendea watu wengine haki. Basi hili hapa ni jambo la kufikiri. Kama Mungu angekuuliza unataka nini kuliko yote, ungesema nini, na lingemsaidia nani?