Humingi ng Karunungan si Solomon

Gabi noon, at mahimbing na natutulog ang isang batang hari. Pagkatapos, sa isang panaginip, nagsalita sa kanya ang Diyos. Humingi ka ng anumang nais mong ibigay ko sa iyo. Ikaw, ano kaya ang sasabihin mo?

Pumanaw na si Haring David, at ang anak niyang si Solomon na ngayon ang hari ng Israel. Bata pa siya, at napakabigat ng tungkulin. Hindi pa naitatayo ang templo sa Jerusalem, kaya pumunta si Solomon sa Gabaon, ilang kilometro sa hilaga, na tinatawag ng Biblia na pangunahing mataas na dako. Doon ay naghandog siya ng isang libong handog na susunugin sa Panginoon. Nang gabing iyon, sa Gabaon, nagpakita sa kanya ang Panginoon sa isang panaginip.

Humingi ka kung ano ang ibibigay ko sa iyo. Hindi nagmadali si Solomon. Inalala muna niya. Nagpakita ka ng dakila at tapat na pag-ibig sa aking amang si David, sabi niya, at binigyan mo siya ng anak na uupo sa kanyang trono. Pagkatapos ay nagtapat siya. Ako'y munting bata lamang. Hindi ko alam kung paano lumabas o pumasok. Iyon ang paraan niya ng pagsasabing, hindi ko alam kung paano mamuno. At ako ang namamahala sa iyong bayan, na napakarami kaya hindi mabilang. Kaya heto ang hiniling ni Solomon. Hindi mahabang buhay. Hindi kayamanan. Hindi tagumpay laban sa kanyang mga kaaway. Bigyan mo ang iyong lingkod ng pusong may unawa upang hatulan ang iyong bayan, upang makilala ko ang mabuti at ang masama. Ang mga salitang Hebreo rito ay may kahulugang parang isang pusong nakikinig.

Sumagot ang Diyos. Sapagkat ito ang hiningi mo, at hindi mahabang buhay o kayamanan o ang buhay ng iyong mga kaaway, gagawin ko ang hiniling mo. Binibigyan kita ng marunong at nakauunawang puso. At ibibigay ko rin sa iyo ang hindi mo hiningi, kapwa kayamanan at karangalan. At kung lalakad ka sa aking mga daan, gaya ng iyong amang si David, bibigyan kita ng mahabang buhay.

Nagising si Solomon. Panaginip pala iyon. Pero alam niyang totoo iyon. Bumalik siya sa Jerusalem, tumayo sa harap ng kaban ng tipan, naghandog ng mga hain, at nagdaos ng piging para sa lahat ng kanyang lingkod.

Hindi nagtagal ay sinubok ang kanyang bagong karunungan. Dalawang babae ang humarap sa hari. Nakatira sila sa iisang bahay, at kapwa sila nagsilang ng sanggol na lalaki, tatlong araw lamang ang pagitan. Nagsalita ang unang babae. Noong gabi, namatay ang sanggol niya, dahil nadaganan niya ito sa kanyang pagtulog. Kaya bumangon siya habang natutulog ako, kinuha ang anak ko sa aking tabi, at inihiga ang patay niyang anak sa tabi ko. Kinaumagahan ay tinitigan ko itong mabuti, at hindi pala iyon ang anak ko. Hindi! sabi ng isa pang babae. Akin ang buhay. Hindi, akin ang buhay! At nagtalo sila mismo sa harap ng hari. Walang saksi. Walang paraan upang patunayan. Dalawang tinig lamang at iisang sanggol. Pagkatapos ay sinabi ni Solomon, Dalhan ninyo ako ng tabak. Dinalhan siya ng tabak. Hatiin ninyo sa dalawa ang buhay na bata. Ibigay ang kalahati sa isa, at ang kalahati sa isa pa. Tumahimik ang buong silid. Pagkatapos ay napasigaw ang isang babae, nadudurog ang puso para sa kanyang anak. Pakiusap, mahal na hari, ibigay na ninyo sa kanya ang sanggol. Huwag ninyo siyang patayin! Pero sabi ng isa, Hindi siya mapupunta sa akin ni sa iyo. Hatiin siya. Ngayon ay alam na ni Solomon. Ibigay ang sanggol sa unang babae. Huwag siyang saktan. Siya ang kanyang ina. Kumalat ang balita sa buong Israel. At namangha ang mga tao sa hari, dahil nakita nilang binigyan siya ng Diyos ng karunungan upang gumawa ng katarungan.

Ang Gabaon ay isa sa iilang bayan sa Biblia na ang pangalan ay literal na nahukay mula sa lupa. Sa nayon ng el-Jib, sa hilaga ng Jerusalem, naghukay ang arkeologong si James Pritchard noong dekada singkuwenta ng ikadalawampung siglo, at nakatagpo siya ng mga hawakan ng banga na may nakaukit na pangalang Gabaon sa sinaunang mga titik Hebreo. Natuklasan din niya ang isang napakalaking bilog na hukay na inukit nang malalim sa bato, may mga baitang na paikot pababa hanggang sa tubig.

Ang hiling ni Solomon ay nasa Unang Mga Hari, kabanata tatlo. Maaari sana siyang humingi ng kahit ano. Humingi siya ng pusong nakikinig, upang makagawa siya ng tama para sa ibang tao. Kaya heto ang isang bagay na pag-isipan. Kung itatanong sa iyo ng Diyos kung ano ang pinakananais mo, ano ang sasabihin mo, at sino ang matutulungan nito?