Ang Hiling ng Limang Magkakapatid

Limang dalaga ang naglakad papunta sa harapan ng isang napakalaking karamihan. Nanonood ang bawat pinuno ng Israel. Nanonood ang dakilang saserdote. Si Moises mismo ay nanonood. Wala pang sinumang nagtanong ng itatanong nila.

Apatnapung taon na ang lumipas sa ilang. Nakahimpil ang Israel sa mga kapatagan ng Moab, sa tabi ng Ilog Jordan, nakatanaw sa lupang pangako sa kabila. Kabibilang lamang muli ni Moises sa bayan, lipi bawat lipi at angkan bawat angkan, dahil hindi magtatagal ay paghahatian na nila ang lupain. Tatanggapin ng bawat pamilya ang bahagi nito sa pamamagitan ng mga anak na lalaki. Pero sa lipi ni Manases ay may isang pamilyang may problema. Isang lalaking nagngangalang Salphaad ang namatay sa ilang. Lima ang kanyang anak na babae, at wala ni isang anak na lalaki. Nakatala ang kanilang mga pangalan: Maala, Noa, Hogla, Milca at Tirsa. At ayon sa kaugalian noong panahong iyon, malapit nang mabura sa mapa ang kanilang pamilya.

Kaya humarap ang limang magkakapatid. Tumayo sila sa pintuan ng tolda ng pagtitipon, sa harap ni Moises, sa harap ni Eleazar na saserdote, sa harap ng mga pinuno at ng buong kapisanan. At nagsalita sila. Namatay ang aming ama sa ilang, sabi nila. Hindi siya kabilang sa mga kasamahan ni Core na naghimagsik laban sa Panginoon. Namatay siya dahil sa sarili niyang kasalanan, gaya ng lahat ng kanyang salinlahi. At wala siyang anak na lalaki. Bakit mawawala ang pangalan ng aming ama sa kanyang angkan dahil lamang wala siyang anak na lalaki? Bigyan ninyo kami ng pag-aari sa gitna ng mga kamag-anak ng aming ama. Isa itong malinaw, magalang at maingat na pinag-isipang kahilingan. Hindi sila nagrereklamo laban sa Diyos. Nagtitiwala sila na ang pangako ng Diyos na lupain ay para rin sa kanilang pamilya.

Ngayon ay nakatingin ang lahat kay Moises. Apatnapung taon na niyang pinamumunuan ang Israel. Libu-libong usapin na ang kanyang dininig. Maaari na sana siyang magpasya agad. Pero hindi niya ginawa. Dinala ni Moises ang kanilang usapin sa Panginoon. Isipin mo iyon. Ang pinakadakilang pinuno sa Israel ay hindi nagwalang-bahala sa limang dalaga. Hindi niya sinabing ganyan talaga ang kalakaran. Para bang sinabi niya, sapat ang kahalagahan ng tanong na ito upang dalhin sa harap ng Diyos. At kaya naghintay ang buong kampo na marinig kung ano ang sasabihin ng Diyos.

At sumagot ang Panginoon kay Moises. Tama ang sinasabi ng mga anak na babae ni Salphaad. Dapat mo silang bigyan ng pag-aari bilang mana sa gitna ng mga kamag-anak ng kanilang ama, at ipasa sa kanila ang mana ng kanilang ama. Pero hindi tumigil ang Diyos sa limang magkakapatid. Gumawa siya ng isang bagong kautusan para sa lahat. Kung mamatay ang isang lalaki at wala siyang anak na lalaki, ang kanyang mana ay mapupunta sa kanyang anak na babae. Kung wala siyang anak na babae, mapupunta ito sa kanyang mga kapatid na lalaki. Kung wala siyang mga kapatid na lalaki, sa mga kapatid na lalaki ng kanyang ama. At kung wala rin ang mga iyon, sa kanyang pinakamalapit na kamag-anak. Isang matapang na tanong ang itinanong ng limang magkakapatid, at dahil dito, naingatan ang bawat pamilya sa Israel. Makalipas ang ilang taon, nang hatiin ni Josue ang lupain, lumapit sa kanya ang magkakapatid at ipinaalala sa kanya ang utos ng Diyos. At tinanggap nila ang kanilang lupain.

Ang mga arkeologong naghuhukay sa sinaunang lungsod ng Samaria ay nakatagpo ng dose-dosenang piraso ng palayok na may nakasulat, mula sa ikawalong siglo bago si Cristo. Mga talaan ang mga ito ng mga padala ng alak at langis. Ang ilan ay nagbabanggit ng mga distritong pinagmulan ng mga kalakal. Sa mga pangalang iyon, sa kaburulan ng Manases, nakilala ng mga iskolar ang dalawa sa mga pangalan ng magkakapatid: Noa at Hogla. Tila, matagal pagkatapos nila, may mga lugar pa rin sa mapa na tinatawag sa kanilang mga pangalan.

Ang hiling ng limang magkakapatid. Matatagpuan mo ang kanilang kuwento sa Mga Bilang, kabanata dalawampu't pito, talata isa hanggang labing-isa. Nagsalita sila nang magalang, nakinig ang isang pinuno, at sinabi ng Diyos, tama sila. Kaya heto ang tanong na dalhin mo. May isang bagay bang makatarungan na kailangan mong lakasan ang loob upang hilingin, at may isang tao bang kailangan mong pakinggan?