Bwana Ndiye Mchungaji Wangu

Usiku juu ya vilima. Kondoo analia mahali fulani gizani. Moto mdogo unatatarika. Na mchungaji kijana, macho yake yakiwa wazi kabisa, analinda kundi lake, akivuma wimbo anaoujua yeye peke yake.

Zaburi ya ishirini na tatu ni mojawapo ya nyimbo zinazopendwa sana kuliko zote zilizowahi kuandikwa. Kichwa chake kinaiita zaburi ya Daudi, na Daudi aliwajua kondoo. Kabla hajawa mfalme, alikuwa mwana mdogo kuliko wote wa Yese, aliyetumwa mashambani kuzunguka Bethlehemu kuchunga kundi la jamaa yake. Aliwahi kumwambia Mfalme Sauli kwamba alimfukuza simba na dubu ili kumwokoa mwana-kondoo. Kwa hiyo wimbo huu unapomwonyesha Mungu kama mchungaji, si picha laini ya mbali. Ni picha ya mtu wa kazi, ya mtu anayeongoza, anayelisha, anayelinda, na asiyeondoka kamwe.

“BWANA ndiye mchungaji wangu, sitapungukiwa na kitu.” Kwa maneno mengine, nina kila kitu ninachokihitaji kweli. Fikiria kundi katika nchi kavu. Majani ni haba hapa na pale. Maji ni machache. Kondoo hawawezi kujitafutia njia ya kufika kwenye chochote kati ya hivyo. Lakini mchungaji huyu anaijua nchi. Ananipumzisha mahali penye majani mabichi. Ananiongoza mpaka kwenye maji yaliyotulia. Si mkondo unaokimbia kwa kasi ambao ungeweza kumchukua mwana-kondoo, bali maji tulivu ambapo ni salama kunywa. Ananirudishia uhai wa nafsi yangu. Ninapochoka kabisa, ananifufua tena. Ananiongoza katika njia zilizonyooka kwa ajili ya heshima ya jina lake. Njia zilizo sawa. Kwa sababu sifa ya mchungaji mwema inategemea jinsi kondoo wake wanavyotunzwa.

Kisha wimbo unaingia mahali penye giza zaidi. Hata ninapopita katika bonde lenye giza kuu la kifo. Wachungaji waliokuwa wakihamisha makundi kutoka malisho moja hadi mengine wakati mwingine walilazimika kushuka katika mabonde membamba, ambamo majabali yanazuia jua na wanyama wakali huvizia vivulini. Zaburi haijifanyi kwamba bonde hilo halipo. Haiahidi njia ya kulizunguka. Inasema jambo lililo bora zaidi. Sitaogopa baya lolote, kwa sababu wewe uko pamoja nami. Na sikiliza badiliko hili. Mpaka sasa, mwimbaji amekuwa akisema juu ya mchungaji. Sasa, mahali penye giza kuliko pote, anasema naye. Wewe uko pamoja nami. Rungu lako na fimbo yako vinanipa faraja. Rungu la kuwafukuza washambuliaji. Fimbo ya kuongoza na kumvuta kondoo aliyekwama atoke. Vyote viwili vinamaanisha kwamba mchungaji yuko karibu.

Sasa picha inabadilika tena. Mchungaji anakuwa mwenyeji wa karamu. Unaniandalia meza, adui zangu wakiwa wanatazama. Mwimbaji bado ana adui. Hawajatoweka. Lakini wanaweza tu kusimama na kutazama huku yeye akikaribishwa, akiketishwa na kuhudumiwa. Unanimiminia mafuta kichwani. Katika ulimwengu ule, mwenyeji angeweza kumburudisha mgeni mwenye heshima kwa mafuta yenye harufu nzuri. Kikombe changu kinamwagika kwa kujaa. Zaidi ya kutosha. Kisha mistari ya mwisho, iliyojaa uhakika. Kwa kweli wema na rehema vitanifuatia kila siku ninazoishi. Neno hilo kufuata linaweza kubeba maana ya kukimbiza. Wema wa Mungu haufuati kwa kujikokota nyuma. Unanikimbiza. Na nitaishi katika nyumba ya Bwana daima.

Kumwita mtawala mchungaji lilikuwa jambo la kawaida katika ulimwengu wa kale. Muda mrefu kabla ya Daudi, Hamurabi, mfalme mashuhuri wa Babeli, alijiita mchungaji katika mistari ya mwanzo ya kitabu chake cha sheria. Wafalme walitumia cheo hicho kusema kwamba walijali watu wao. Manabii wa Israeli waliiazima picha hiyo hiyo kuwakemea viongozi waliojilisha wenyewe badala ya kulisha kundi. Kwa hiyo mfalme Daudi anapoimba, Bwana ndiye mchungaji wangu, anasema jambo la kushangaza. Hata mfalme ni kondoo. Naye pia anahitaji mchungaji.

Zaburi ya ishirini na tatu. Mistari sita, iliyoimbwa na kuombwa kwa miaka elfu tatu, katika harusi na kando ya vitanda vya hospitali na makaburini, na katika asubuhi za kawaida za Jumanne. Haiahidi kwamba hatutapita kamwe katika bonde lenye giza. Inaahidi kuwa pamoja nasi. Basi hili hapa ni jambo la kwenda nalo. Ni mstari gani wa zaburi hii unaohitaji zaidi kuusikia wiki hii, na kwa nini?