Ang Pastol na Ayaw Patahimikin

Umuwi ka na, propeta. Doon ka na sa iba maghanapbuhay. At huwag ka nang magsalita rito kailanman. Umaalingawngaw ang mga salita ng saserdote sa mga pader na bato ng dambana ng hari. Ang lalaking kinakausap niya ay may alikabok sa sandalyas at amoy-tupa ang balabal. Hindi siya kumikilos.

Ito ang Israel, ang kaharian sa hilaga, sa mga araw ni Haring Jeroboam na Ikalawa. Maganda ang panahon, kahit para sa iilan lamang. May mga bahay pantag-araw at bahay pantaglamig ang mayayaman, mga higaang may palamuting garing, at saganang alak. Dinadaya naman ang mga dukha sa pamilihan at itinataboy sa hukuman. Sa maginhawang mundong ito pumasok si Amos, isang pastol mula sa Tecoa, isang maliit na bayan sa mga burol sa timog ng Juda. Matitigas na salita ang sinasabi niya. Ayon sa kanya, may hawak ang Diyos na isang hulog laban sa Israel, gaya ng isang mason na sinusuri ang isang pader. At lubhang nakahilig ang pader.

Si Amasias ang punong saserdote sa Bethel, at sawang-sawa na siya. Nagpadala siya ng mensahe nang diretso sa hari. Nagbabanta si Amos laban sa iyo, sa mismong gitna ng Israel. Hindi na matiis ng lupain ang lahat ng kanyang mga salita. Sinasabi niyang mamamatay si Jeroboam sa tabak, at dadalhing bihag ang Israel palayo sa kanyang lupain. Pansinin mong hindi ito ang eksaktong sinabi ni Amos. Ang babala ni Amos ay babangon ang Diyos laban sa sambahayan ni Jeroboam. Pinalabas ni Amasias na mas personal ito, mas parang pagtataksil. Kung minsan, ang pinakamadaling paraan para patahimikin ang isang mensahe ay ang palabasing mapanganib ang nagdadala nito.

Pagkatapos ay hinarap ni Amasias si Amos mismo. Ikaw na tagakita, umalis ka na. Tumakas ka pabalik sa lupain ng Juda. Doon ka maghanapbuhay, at doon ka manghula. Pero huwag ka nang manghula sa Bethel. Ito ang santuwaryo ng hari. Ito ay isang bahay ng kaharian. Pakinggan mo ang talagang sinasabi niya. Pag-aari ng hari ang lugar na ito. Ang relihiyon dito ay dapat sumuporta sa palasyo, hindi tumutol dito. At itinuring si Amos na parang isang upahang mangangaral, isang taong nagsasalita para sa pera at maaaring paalisin para doon na lang sa iba kumita.

Simple at tapat ang sagot ni Amos. Hindi ako propeta, at hindi rin ako anak ng propeta. Isa akong pastol, at nag-aalaga ako ng mga puno ng sikomoro. At kinuha ako ng Panginoon habang sinusundan ko ang kawan, at sinabi sa akin ng Panginoon, Humayo ka, manghula ka sa aking bayang Israel. Wala siyang titulong ipagtatanggol at walang suweldong mawawala. Hindi niya pinili ang gawaing ito. Nasa parang siya kasama ng mga hayop nang tawagin siya ng Diyos. Narito siya dahil sa iisang dahilan lamang: dahil isinugo siya. At ang taong isinugo ay hindi basta mapapaalis ng iba.

Kaya hindi umatras si Amos. Ngayon ay pakinggan mo ang salita ng Panginoon. Sinasabi mo sa akin na huwag manghula laban sa Israel. Kung gayon, ito ang sinasabi ng Panginoon. At binigyan niya si Amasias ng isang mabigat na mensahe. Ang kapahamakang gustong patahimikin ni Amasias ay aabot sa sarili niyang sambahayan. Pagdating ng kaaway, ang kanyang asawa ay mapapahiya sa lungsod at magiging patutot. Mabubuwal sa tabak ang kanyang mga anak na lalaki at babae. Susukatin sa pamamagitan ng pising panukat at hahatiin ang kanyang lupain. Siya mismo ay mamamatay sa isang lupaing marumi, malayo sa kanyang tahanan. At tiyak na dadalhing bihag ang Israel, palayo sa sarili nitong lupa. Gusto ng saserdote na tumigil ang babala. Sa halip, bumalik ito nang diretso sa kanya. Tumalikod ang pastol at lumakad palayo, iniiwan ang kanyang mga salita na nakabitin sa hangin ng dambana ng hari.

Bakit tatawagin ng isang saserdote ang isang lugar ng pagsamba na santuwaryo ng hari? Ang sagot ay bumabalik sa halos dalawang siglo bago si Amos. Nang mahati ang kaharian pagkatapos ni Solomon, ayaw ng unang hari sa hilaga, si Jeroboam na Una, na maglakbay pa-timog ang kanyang bayan patungo sa templo sa Jerusalem. Kaya nagtayo siya ng dalawang gintong guya, isa sa Bethel at isa sa Dan, at ginawa niyang mga dambana ng hari ang mga ito. Kapilya na ng hari ang Bethel mula pa sa simula. Ang magsalita laban sa Israel doon ay ang magsalita sa mismong bahay ng hari.

Ang pastol na propeta. Matatagpuan mo ito sa Amos, kabanata pito, talata sampu hanggang labimpito. Walang katibayan si Amos, walang kilalang apelyido at walang pahintulot mula sa mga makapangyarihan. May tawag siya, at naging tapat siya roon. Kaya heto ang isang tanong na dadalhin mo. Kapag may nagsabi sa iyong manahimik tungkol sa kung ano ang tama, kaninong tinig ang pakikinggan mo?