Jamaa Zote Zitabarikiwa

Mzee mmoja amesimama ukingoni mwa mji, akiitazama barabara iliyo wazi mbele yake. Hajui inaelekea wapi. Lakini Mungu amesema naye, naye anakwenda.

Jina lake ni Abramu, na baadaye Mungu atambadilishia jina kuwa Ibrahimu. Anaishi Harani, mji wa biashara wenye shughuli nyingi upande wa kaskazini, mbali na nchi tunayoiita leo Israeli. Jamaa yake ilikuwa imefika huko kutoka Uru, upande wa kusini, karibu na mito mikubwa. Abramu ana umri wa miaka sabini na mitano. Ni tajiri, ana makundi ya kondoo na ng’ombe, na watumishi. Lakini ana huzuni moja kubwa. Mkewe Sarai hana mtoto. Katika ulimwengu wa kale, jamaa yako ndiyo ilikuwa kesho yako: jina lako, ardhi yako, tumaini lako. Na Abramu hana mwana wa kuendeleza chochote kati ya hivyo. Kisha siku moja, Mungu aliyeziumba mbingu na nchi anasema naye.

Mungu anasema: ondoka. Iache nchi yako, na jamaa zako, na nyumba ya baba yako, uende nchi nitakayokuonyesha. Angalia kile ambacho Mungu hasemi. Hampi ramani, wala jina la mahali hapo. Nenda tu. Na kisha zinakuja ahadi. Nitakufanya kuwa taifa kubwa. Nitakubariki na kulikuza jina lako. Nawe utakuwa baraka. Mungu anaendelea. Wale wakubarikio nitawabariki, na yeye akulaaniye nitamlaani. “Na katika wewe jamaa zote za dunia watabarikiwa.” Jamaa zote za dunia. Si jamaa ya Abramu peke yake. Si taifa moja tu. Kila jamaa, kila kabila, kila lugha, kila mahali. Mzee asiye na mtoto anaambiwa kwamba ulimwengu mzima utabarikiwa kupitia watoto wake.

Basi Abramu akaenda, kama Bwana alivyomwambia. Sarai akaja, pamoja na mpwa wake Lutu, na wanyama wao wote na watumishi. Wakasafiri kuelekea kusini, mamia ya kilomita, mpaka nchi ya Kanaani. Hebu fikiria msururu mrefu wa ngamia na punda ukisonga polepole, vumbi, na mahema yakipigwa kila usiku chini ya nyota. Walipofika mahali paitwapo Shekemu, Mungu akasema tena. Nchi hii nitawapa wazao wako. Abramu akajenga madhabahu pale ili kuabudu. Bado hakuwa na mtoto. Bado hakumiliki ardhi. Lakini aliiamini ahadi, akaendelea kutembea.

Miaka mingi ikapita. Mungu akalitimiza neno lake, na hatimaye Ibrahimu na Sara wakapata mwana, Isaka, aliyezaliwa wakiwa wazee sana. Kisha ikaja siku ngumu kuliko zote katika maisha ya Ibrahimu, juu ya mlima uitwao Moria, hadithi tutakayoisikia wakati ujao. Na siku ile ilipokwisha, malaika wa Bwana akamwita Ibrahimu kutoka mbinguni na kuirudia ile ahadi kuu, kwa nguvu kuliko mwanzo. Nitakubariki sana. Nitauzidisha uzao wako uwe kama nyota za mbinguni, na kama mchanga ulio ufuoni mwa bahari. Na kupitia uzao wako mataifa yote ya dunia yatabarikiwa, kwa sababu umeitii sauti yangu. Nyota zisizohesabika. Mchanga usiohesabika. Na kupitia jamaa moja, baraka kwa wote.

Harani palikuwa mahali halisi, na jina lake limedumu kwa karibu miaka elfu nne. Nyaraka za kale kutoka mji wa Mari, zilizoandikwa juu ya vibao vya udongo katika karne ya kumi na nane kabla ya Kristo, zinautaja kama mji muhimu kwenye njia za biashara za kaskazini mwa Mesopotamia. Magofu yake, ambayo bado yanaitwa Harran, yako kusini-mashariki mwa Uturuki, karibu na mpaka wa Siria. Abramu aliondoka kutoka mji uliokuwa kwenye njia panda yenye shughuli nyingi ya ulimwengu wa kale.

Jamaa zote zitabarikiwa. Utaipata katika Mwanzo sura ya kumi na mbili, mstari wa kwanza hadi wa tatu, na sura ya ishirini na mbili, mstari wa kumi na tano hadi wa kumi na nane. Agano Jipya linaanza kwa kumwita Yesu mwana wa Ibrahimu, mtoto ambaye kupitia kwake baraka ya Mungu ingelifikia kila taifa. Basi hili hapa ni swali la kwenda nalo. Ikiwa baraka ya Mungu imekusudiwa kila jamaa duniani, ni nani unayeweza kumshirikisha leo?