Pagpapalain ang Lahat ng Angkan

Isang matandang lalaki ang nakatayo sa gilid ng isang lungsod, nakatanaw sa malawak na daan. Hindi niya alam kung saan ito papunta. Pero nagsalita na sa kanya ang Diyos, at aalis siya.

Ang pangalan niya ay Abram, at sa bandang huli, papalitan ng Diyos ang pangalan niya ng Abraham. Nakatira siya sa Haran, isang abalang bayan ng kalakalan sa hilaga, malayo sa lupaing tinatawag natin ngayong Israel. Nanggaling doon ang kanyang pamilya mula sa Ur, sa timog, malapit sa malalaking ilog. Pitumpu't limang taong gulang na si Abram. Mayaman siya, may mga kawan, bakahan at mga alipin. Pero may isa siyang malaking dalamhati. Walang anak ang asawa niyang si Sarai. Sa sinaunang mundo, ang pamilya mo ang kinabukasan mo: ang pangalan mo, ang lupa mo, ang pag-asa mo. At walang anak na lalaki si Abram na magpapatuloy sa alinman dito. Hanggang isang araw, kinausap siya ng Diyos na lumikha ng langit at lupa.

Sabi ng Diyos: umalis ka. Iwan mo ang iyong bayan, ang iyong mga kamag-anak at ang bahay ng iyong ama, at pumunta ka sa lupaing ituturo ko sa iyo. Pansinin mo kung ano ang hindi sinabi ng Diyos. Hindi siya nagbigay ng mapa, o ng pangalan ng lugar. Umalis ka lang. At pagkatapos, dumating ang mga pangako. “Gagawin kitang isang dakilang bansa. Pagpapalain kita at padadakilain ko ang iyong pangalan. Ikaw ay magiging isang pagpapala.” Nagpatuloy ang Diyos. “Pagpapalain ko ang magpapala sa iyo, at susumpain ko ang susumpa sa iyo. At pagpapalain sa iyo ang lahat ng angkan sa lupa.” Ang lahat ng angkan sa lupa. Hindi lang ang pamilya ni Abram. Hindi lang isang bansa. Bawat pamilya, bawat bayan, bawat wika, saanman. Isang matandang walang anak ang sinabihang sa pamamagitan ng kanyang mga anak ay pagpapalain ang buong mundo.

Kaya umalis si Abram, gaya ng sinabi sa kanya ng Panginoon. Sumama si Sarai, at ang pamangkin niyang si Lot, kasama ang lahat ng kanilang hayop at alipin. Naglakbay sila patimog, daan-daang milya, papasok sa lupain ng Canaan. Isipin mo ang mabagal na hanay ng mga kamelyo at asno, ang alikabok, ang mga toldang itinatayo gabi-gabi sa ilalim ng mga bituin. Nang makarating sila sa isang lugar na tinatawag na Sichem, nagsalita ulit ang Diyos. “Sa iyong binhi ay ibibigay ko ang lupaing ito.” Nagtayo roon si Abram ng altar para sumamba. Wala pa rin siyang anak. Wala pa rin siyang lupang pag-aari. Pero nagtiwala siya sa pangako, at nagpatuloy siya sa paglakad.

Lumipas ang maraming taon. Tinupad ng Diyos ang kanyang salita, at nagkaanak din sa wakas sina Abraham at Sara, si Isaac, na isinilang noong matandang-matanda na sila. Pagkatapos, dumating ang pinakamabigat na araw sa buhay ni Abraham, sa isang bundok na tinatawag na Moria, isang kuwentong maririnig natin sa susunod. At nang matapos ang araw na iyon, tinawag ng anghel ng Panginoon si Abraham mula sa langit at inulit ang dakilang pangako, mas matibay pa kaysa dati. “Pagpapalain kita nang lubos, at pararamihin ko ang iyong binhi na gaya ng mga bituin sa langit, at gaya ng buhangin sa baybayin ng dagat. At pagpapalain sa iyong binhi ang lahat ng bansa sa lupa, sapagkat sinunod mo ang aking tinig.” Mga bituing hindi mabilang. Buhanging hindi mabilang. At sa pamamagitan ng iisang pamilya, pagpapala para sa lahat.

Totoong lugar ang Haran, at mga apat na libong taon nang nananatili ang pangalan nito. Binanggit ito ng mga sinaunang dokumento mula sa lungsod ng Mari, na isinulat sa mga tapyas na putik noong ikalabingwalong siglo bago si Cristo, bilang isang mahalagang bayan sa mga ruta ng kalakalan sa hilagang Mesopotamia. Ang mga guho nito, na tinatawag pa ring Harran, ay nasa timog-silangang Turkey, malapit sa hangganan ng Syria. Umalis si Abram mula sa isang bayang nasa abalang sangandaan ng sinaunang mundo.

Pagpapalain ang lahat ng angkan. Mababasa mo ito sa Genesis kabanata labindalawa, talata isa hanggang tatlo, at kabanata dalawampu't dalawa, talata labinlima hanggang labingwalo. Nagsisimula ang Bagong Tipan sa pagtawag kay Jesus na anak ni Abraham, ang anak na sa pamamagitan niya ay aabot ang pagpapala ng Diyos sa bawat bansa. Kaya heto ang isang tanong na madadala mo. Kung ang pagpapala ng Diyos ay para sa bawat pamilya sa lupa, kanino mo ito maibabahagi ngayon?