Mariamu Akayaweka Moyoni

Nje, kuna sauti, nyayo na maongezi ya msisimko. Ndani, mama kijana ameketi kimya kabisa, mtoto wake amelala kifuani pake. Hasemi chochote. Anakumbuka.

Ni usiku ule ambao Yesu alizaliwa, katika nyumba iliyosongamana huko Bethlehemu. Mariamu amejifungua mbali na nyumbani na kumlaza mwanawe horini. Kisha, katikati ya usiku, wachungaji wanaingia ghafla, wakihema, wakiwa na habari ya ajabu ya malaika angani. Sasa wachungaji hao wamerudi barabarani, wakimweleza kila mtu walichokiona. Na watu wa Bethlehemu wanastaajabu. Lakini Luka anaiondoa kamera yake kwenye umati, na kuirudisha kwa mtu mmoja. Mariamu.

Luka anaandika: “Lakini Mariamu akayaweka maneno hayo yote, akiyafikiri moyoni mwake.” Neno lile dogo lakini ni muhimu. Kila mtu mwingine anaongea. Mariamu anahifadhi. Neno ambalo Luka anatumia lina maana ya kulinda, kushikilia kwa uangalifu, kama hazina. Na kuyafikiri lina maana kwamba aliyageuza mambo hayo tena na tena, akiweka kipande kimoja kando ya kingine, akijaribu kuona jinsi vinavyolingana. Hajachanganyikiwa, wala hana shaka. Anatafakari kwa kina, kama vile mtu anavyoshika jiwe la thamani kuelekea kwenye mwanga na kulizungusha polepole ili kuona kila upande wake.

Na fikiria ni mambo mangapi Mariamu alikuwa nayo ya kutafakari. Malaika Gabrieli huko Nazareti, akimwambia kwamba atapata mwana atakayetawala katika kiti cha enzi cha Daudi milele. Kilio cha baraka cha Elisabeti, na mtoto wake akiruka kwa furaha. Ndoto ya Yusufu, na uamuzi wake wa kimya wa kusimama pamoja naye. Safari ndefu kuelekea kusini. Nyumba iliyosongamana, na hori. Na sasa wachungaji, wakisema kwamba malaika wamemwita mtoto wake Mwokozi, Kristo Bwana. Vipande vingi mno. Na katikati ya vyote, yule mdogo akipumua taratibu mikononi mwake. Mama mdogo, mwenye moyo mpana wa kutosha kuyabeba yote.

Mariamu hakuwa na majibu yote usiku ule. Hakujua bado kitakachotokea katika miaka iliyokuwa mbele. Angemtazama mwanawe akikua, akifundisha, akiponya, akiteswa, na akifufuka. Lakini alianza kwa kufanya jambo rahisi sana na la hekima sana. Aliyathamini yale ambayo Mungu alikuwa amesema na kufanya. Aliyahifadhi salama. Aliyarudia tena na tena. Na inaonekana alikumbuka vizuri, kwa sababu mambo mengi madogo madogo ya usiku huu yametufikia. Wengine wamejiuliza kama Luka alisikia sehemu za habari hii kutoka kwa watu waliokuwa karibu na Mariamu mwenyewe.

Maneno ya Luka yanaleta mwangwi wa habari ya zamani zaidi. Katika kitabu cha Mwanzo, Yusufu kijana alipoieleza familia yake ndoto zake za ajabu, ndugu zake walimwonea wivu, lakini baba yake Yakobo aliliweka jambo hilo akilini. Na Luka anatumia karibu maneno yale yale kuhusu Mariamu tena baadaye, baada ya Yesu, akiwa na umri wa miaka kumi na miwili, kupatikana hekaluni. Mama yake, Luka anasema, aliyaweka maneno hayo yote moyoni mwake. Mariamu alikuwa mtu wa kukumbuka.

Utaupata mstari huu mmoja wa utulivu katika Luka sura ya pili, mstari wa kumi na tisa. Katika Krismasi yenye kelele na shughuli nyingi, Mariamu anatuonyesha njia nyingine: kutulia, kuhifadhi, na kutafakari. Basi hili hapa ni swali la kwenda nalo. Ni jambo gani ambalo Mungu amesema au amefanya ambalo ungependa kulihifadhi na kulitafakari Krismasi hii?