Simeoni Anangoja

Mzee mmoja anaamka huko Yerusalemu. Anaomba, kama anavyofanya kila asubuhi. Na leo, ndani kabisa ya moyo wake, anahisi msukumo mpole. Nenda hekaluni. Nenda sasa.

Yerusalemu katika siku za Mfalme Herode ulikuwa mji wenye shughuli nyingi. Mahujaji walikuja na kuondoka. Wafanyabiashara waliuza bidhaa zao mitaani. Askari wa Kirumi walilinda kila kona. Na katikati ya yote lilisimama hekalu, ambako maelfu walikuja kuomba. Miongoni mwa watu wote hao alikuwepo mtu mmoja ambaye Luka anataka tukutane naye. Luka hatuambii kazi yake, wala familia yake, wala umri wake hasa. Lakini anatuambia jambo lililokuwa muhimu kuliko yote kumhusu. Jina lake lilikuwa Simeoni. Naye alikuwa akingoja.

Luka anamweleza Simeoni kwa uangalifu. Anasema kwamba alikuwa “mtu wa haki, mcha Mungu, akiitarajia faraja ya Israeli.” Mtu wa haki maana yake aliishi kwa unyoofu pamoja na watu wengine. Mcha Mungu maana yake alimchukulia Mungu kwa uzito, kwa moyo wa heshima. Na faraja maana yake ni kutulizwa moyo. Kwa mamia ya miaka, watu wa Mungu walikuwa wametawaliwa na wengine: Babeli, Uajemi, Uyunani, na sasa Rumi. Manabii walikuwa wameahidi kwamba siku moja Mungu mwenyewe angekuja kuwafariji watu wake na kuyanyoosha mambo. Wengi walikuwa wameacha kutumaini. Simeoni hakuwa ameacha.

Na Luka anaongeza jambo la ajabu. Roho Mtakatifu alikuwa juu yake. Naye Simeoni alikuwa amefunuliwa na Roho Mtakatifu kwamba hataona mauti kabla hajamwona Kristo wa Bwana, yaani Masihi wa Bwana. Wazia kuibeba ahadi kama hiyo. Kila mwaka uliopita, kila unywele mweupe, kila maumivu katika mifupa yake, vingemkumbusha: bado. Wakristo kwa kawaida wamemwazia Simeoni kuwa mzee, na maneno yake baadaye katika habari hii yanaonyesha kwamba alikuwa tayari kufa. Hata hivyo aliendelea kukesha, aliendelea kuomba, aliendelea kuamini kwamba Mungu angefanya kile alichosema.

Kisha siku ile ikafika. Luka anasema Simeoni aliingia hekaluni akiongozwa na Roho. Hakuingia kwa bahati tu. Mungu alimwongoza mpaka pale, wakati ule ule uliofaa kabisa. Na wakati huo huo, kupitia lango jingine, wakaingia wanandoa vijana wakiwa na mtoto mchanga, mwenye umri wa kama siku arobaini, pamoja na kizimba chenye ndege wawili wadogo. Mariamu na Yusufu walikuwa wakimleta Yesu ili wamfanyie kama ilivyotakiwa na sheria. Kati ya familia zote zilizokuwa katika nyua za hekalu siku ile, macho ya Simeoni yalitulia juu ya familia hii moja. Kungoja kulikuwa kumekwisha.

Maneno ya Luka, faraja ya Israeli, yanatoka kwa nabii Isaya. Kuanzia karibu sura ya arobaini, kitabu cha Isaya kinazungumza na watu wa Mungu waliokuwa wamesagwa na kuchukuliwa uhamishoni. Sura hiyo inaanza kwa Mungu akiwaambia manabii wake wawafariji watu wake, wawafariji tena. Watu kama Simeoni waliyabeba maneno hayo ya kale mioyoni mwao, wakingoja siku ambayo faraja ya Mungu ingefika.

Utapata habari ya kungoja kwa muda mrefu kwa Simeoni katika Luka sura ya pili, mistari ya ishirini na tano hadi ishirini na saba. Mtu mwaminifu, ahadi kutoka kwa Mungu, na msukumo wa Roho katika siku ile ile iliyofaa. Katika sehemu inayofuata ya habari hii, Simeoni atampokea mtoto mikononi mwake. Basi hili hapa ni swali la kwenda nalo. Ahadi za Mungu zinapoonekana kuchelewa, ni nini kinachokusaidia kuendelea kutumaini na kuendelea kukesha?