Furahini Mbele za Bwana

Mji mzima unalia. Maelfu ya wanaume, wanawake na watoto wamesimama uwanjani, machozi yakitiririka mashavuni mwao. Na viongozi wao wanatembea katikati yao, wakisema: acheni. Msilie. Leo ni siku ya furaha.

Ni karibu miaka mia nne na hamsini kabla ya kuzaliwa kwa Yesu. Wayahudi wamerudi kutoka uhamishoni Babeli. Chini ya uongozi wa Nehemia wamemaliza hivi karibuni kujenga upya kuta zilizobomoka za Yerusalemu. Sasa, katika mwezi wa saba wa mwaka, kila mtu anakusanyika uwanjani mbele ya Lango la Maji. Ezra, kuhani na mwalimu wa sheria ya Mungu, amesimama juu ya jukwaa refu la mbao. Analifungua kitabu cha sheria ya Musa, na watu wote wanasimama. Tangu asubuhi na mapema mpaka adhuhuri anasoma, na Walawi wanapita katikati ya umati wakiwaeleza, wakitoa maana yake, ili kila mtu apate kuelewa.

Na kadiri wanavyoelewa, wanaanza kulia. Labda wanasikia jinsi mara nyingi babu zao walivyovunja amri za Mungu. Labda wanatambua jinsi walivyopotea mbali, na kwa nini taifa lao lilianguka katika uharibifu na uhamisho. Sauti ya kilio inaenea uwanjani kote. Lakini Nehemia, aliyekuwa mtawala, na Ezra kuhani, na Walawi waliokuwa wakifundisha, wanawaambia watu wote: leo ni siku iliyowekwa wakfu kwa Bwana Mungu wenu. Hii si siku ya maombolezo wala ya machozi. Kisha Nehemia anasema: nendeni zenu. Kaeni mezani mle vyakula vizuri na vinywaji vitamu, na msiwasahau wale wasio na chakula chochote nyumbani; wapelekeeni sehemu yenu. Kwa maana siku hii ni takatifu kwa Bwana wetu. Msihuzunike, “kwa maana furaha ya Bwana ndiyo nguvu zenu.”

Basi Walawi wanawatuliza wote. Nyamazeni, leo ni siku takatifu, msihuzunike. Na watu wanaenda zao kula na kunywa, kupeleka chakula kwa wale wasio nacho, na kusherehekea kwa furaha kubwa. Kwa nini? Kwa sababu walikuwa wameyaelewa maneno waliyotangaziwa. Neno la Mungu halikuwaonyesha tu makosa yao. Liliwaonyesha kwamba bado wao ni watu wake, na yeye bado ni Mungu wao. Huzuni ilikuwa na nafasi yake. Lakini katika siku hii, furaha ndiyo iliyokuwa jibu sahihi, na furaha ilimaanisha kushiriki na wengine.

Kesho yake viongozi wa familia, makuhani na Walawi wanakusanyika kumzunguka Ezra ili kujifunza sheria kwa undani zaidi. Na wanakuta jambo fulani limeandikwa humo. Wakati wa sikukuu ya mwezi wa saba, wana wa Israeli wanapaswa kukaa katika vibanda, makazi madogo yaliyotengenezwa kwa matawi. Basi habari inatangazwa nchi nzima. Nendeni milimani. Leteni matawi ya mizeituni, ya mizeituni ya mwitu, ya mihadasi, ya mitende, na ya miti mingine yenye majani mengi. Na watu wanafanya hivyo. Wanajenga vibanda juu ya madari ya nyumba zao, katika nyua zao, katika nyua za nyumba ya Mungu, na katika viwanja vya Lango la Maji na Lango la Efraimu. Mji mzima unakuwa wa kijani, umejaa majani. Biblia inasema hawakuwa wamefanya hivyo kwa namna hiyo tangu siku za Yoshua. Na kulikuwa na furaha kubwa sana. Siku kwa siku, kwa siku saba, Ezra anasoma kutoka katika kitabu cha sheria, na siku ya nane kuna kusanyiko la makini.

Sikukuu waliyoisherehekea inaitwa Sukkot, yaani Sikukuu ya Vibanda. Sheria katika kitabu cha Mambo ya Walawi iliwaagiza Israeli kukaa katika vibanda kwa siku saba, ili wakumbuke kwamba Mungu aliwafanya babu zao waishi katika makazi ya muda alipowatoa Misri. Familia za Kiyahudi bado huishika Sukkot kila mwaka wakati wa vuli hadi leo, zikijenga sukkah, kibanda chenye paa la matawi kilicho wazi kuelekea angani, na kula milo yao ndani yake.

Furahini mbele za Bwana. Unaweza kuisoma habari hii katika Nehemia sura ya nane, mistari ya tisa hadi ya kumi na nane. Siku iliyoanza kwa machozi ilimalizika kwa karamu, zawadi kwa wenye njaa, na mji uliojaa vibanda vya kijani. Wakati wa Krismasi, Wakristo hushiriki meza zao na kupeleka zawadi kwa watu wasio na chochote kilichoandaliwa, na hukumbuka kwamba furaha ya Bwana ndiyo nguvu zao. Basi hili hapa ni swali la kwenda nalo. Watu waliambiwa: furaha ya Bwana ndiyo nguvu zenu. Ni nani ambaye ungeweza kushiriki naye karamu yako ya Krismasi, ili naye afurahi?