Si kwa Uwezo

Katikati ya usiku, malaika anamwamsha mtu mmoja. Si kwa ajili ya kumpa ujumbe wa maneno peke yake, bali kumwonyesha kitu: taa iliyotengenezwa kwa dhahabu, inayowaka kwa mwangaza mkubwa, na mizeituni miwili iliyosimama kando yake.

Ni karibu miaka mia tano na ishirini kabla ya kuzaliwa kwa Yesu. Baadhi ya Wayahudi waliokuwa uhamishoni wamerudi nyumbani kutoka Babeli hadi Yerusalemu. Mji umebomoka nusu. Miaka kadhaa iliyopita waliweka msingi wa hekalu jipya. Lakini wapinzani walileta matatizo, fedha zikapungua, na kazi ikasimama. Magugu yakaota juu ya mawe. Sasa manabii wawili, Hagai na Zekaria, wanawahimiza watu waanze tena. Kiongozi wao ni Zerubabeli, liwali, mzao wa Mfalme Daudi. Na kazi hiyo inaonekana kuwa haiwezekani. Jumuiya ndogo na maskini. Dola kubwa inayowatazama. Na rundo la kifusi mahali ambapo hekalu la Sulemani lilisimama zamani.

Zekaria amekuwa akiona maono. Wakati huu yule malaika anayezungumza naye anamwamsha, kama mtu anayeamshwa kutoka usingizini, na kumwuliza: unaona nini? Zekaria anaeleza. Ameona kinara cha taa, chote cha dhahabu, chenye bakuli juu yake, na taa saba juu yake, na kila taa ina mrija wake wa kuleta mafuta. Na kando yake mizeituni miwili, mmoja upande wa kuume wa bakuli, na mwingine upande wa kushoto. Taa zinawaka bila mtu yeyote kuzijaza. Mizeituni yenyewe inapeleka mafuta moja kwa moja ndani yake. Zekaria anashangaa. Bwana wangu, vitu hivi ni nini? Na malaika anamjibu: hujui hivi ni nini? Sijui, bwana wangu.

Ndipo malaika anaeleza kwa ujumbe kwa ajili ya Zerubabeli. Hili ndilo neno la Bwana kwa Zerubabeli: Si kwa uwezo, wala si kwa nguvu, bali ni kwa roho yangu, asema Bwana wa majeshi. Si kwa jeshi. Si kwa mali wala kwa nguvu za mwili. Ni kwa Roho wa Mungu, kama mafuta yasiyokwisha kamwe. Kisha malaika analisemea kizuizi chenyewe. Wewe ni nani, ewe mlima mkubwa? Mbele ya Zerubabeli utakuwa nchi tambarare. Mlima wa matatizo ulio mbele yake utasawazishwa. Na Zerubabeli atalileta jiwe la mwisho, jiwe la juu kabisa la hekalu, huku watu wakipiga kelele za furaha, wakiliombea neema tena na tena!

Kisha neno jingine linamjia Zekaria. Mikono ya Zerubabeli imeweka msingi wa nyumba hii, na mikono yake hiyo hiyo itaimaliza. Na kisha swali kwa yeyote anayejaribiwa kudharau jinsi kazi hiyo inavyoonekana ndogo. Nani basi anayethubutu kuidharau siku ya mambo madogo? Watu watafurahi watakapoiona timazi, ile kamba yenye uzito ambayo mjenzi hutumia kupima ukuta ulionyooka, mkononi mwa Zerubabeli. Zile taa saba, malaika anasema, ni macho ya Bwana, yanayokimbia huku na huko katika dunia nzima. Mungu anaona kila kitu. Hajausahau uwanja huu mdogo wa ujenzi.

Kitabu cha Zekaria chenyewe kinatuambia ni lini jambo hili lilitokea: mwaka wa pili wa Mfalme Dario wa Uajemi, karibu miaka mia tano na ishirini kabla ya Kristo. Na kitabu cha Ezra kinaeleza jinsi kazi ilivyoisha. Hekalu lilikamilika katika mwaka wa sita wa Dario, karibu mwaka mia tano na kumi na tano kabla ya Kristo. Mikono ya Zerubabeli kweli ilimaliza kazi hiyo, kama miaka minne au mitano baada ya Zekaria kukiona kile kinara cha taa.

Si kwa uwezo. Unaweza kuisoma habari hii katika kitabu cha Zekaria, sura ya nne, mistari ya kwanza hadi ya kumi. Kazi ya Mungu haifanyiki kwa nguvu wala kwa fedha, bali kwa Roho wake. Na hekalu lile ambalo wajenzi wale waliochoka walilimaliza, ingawa lilionekana dogo, ndilo hekalu ambamo, karne tano baadaye, mzee mmoja aitwaye Simeoni angembeba mtoto Yesu mikononi mwake. Basi hili hapa ni swali la kwenda nalo. Mungu alimwambia Zerubabeli asiidharau siku ya mambo madogo. Ni mwanzo gani mdogo katika maisha yako ambao Mungu anaweza kuwa anautumia?