Karapat-dapat ang Kordero

Isang balumbon ang nasa kamay ng nakaupo sa trono ng langit, tinatakan nang pitong ulit. Isang makapangyarihang anghel ang sumigaw nang malakas sa buong sangnilikha: sino ang karapat-dapat magbukas nito? At tumahimik ang lahat.

Si Juan, na ipinatapon sa pulo ng Patmos, ay binigyan ng isang pangitain ng langit. Nakita niya ang isang pintong nakabukas, at isang trono, at isang nakaupo roon, nagniningning na gaya ng batong jaspe at sardio, na may bahagharing gaya ng esmeralda sa paligid ng trono. Nakapalibot dito ang dalawampu't apat na matatandang nakaputi na may mga koronang ginto, at apat na nilalang na buhay na hindi tumitigil sa pagsasabing, banal, banal, banal, Panginoong Diyos na Makapangyarihan sa lahat. Ngayon, sa kanang kamay ng nakaupo sa trono, nakakita si Juan ng isang balumbon, may sulat sa loob at sa likod, at tinatakan ng pitong tatak. Tila hawak nito ang mga plano ng Diyos para sa mundo. May kailangang magbukas nito.

Pero walang sinuman sa langit, o sa lupa, o sa ilalim ng lupa ang makapagbukas ng balumbon o makatingin man lamang dito. At nagsimulang tumangis si Juan, nang malakas. Kung walang makapagbubukas nito, mananatiling nakakandado ang mga layunin ng Diyos. Pagkatapos ay sinabi sa kanya ng isa sa matatanda, Huwag kang umiyak. Narito, ang Leon ng lipi ni Juda, ang Ugat ni David, ay nagtagumpay upang buksan ang balumbon at kalagin ang pitong tatak nito. Ang Leon ng Juda, mula sa basbas ni Jacob sa kanyang anak na si Juda. Ang Ugat ni David, ang haring mula sa angkan ni David na ipinangako ni Isaias. Nagtagumpay ang dakilang mananakop. Lumingon si Juan upang hanapin ang leon.

At isang Kordero ang nakita niya. Sa gitna ng trono at ng apat na nilalang na buhay, at sa gitna ng matatanda, nakatayo ang isang Kordero na tila pinatay. Hindi isang umaatungal na leon, kundi isang kordero, taglay pa ang mga marka ng pagkakapatay, pero nakatayo, buhay. May pito itong sungay, larawan ng ganap na kapangyarihan, at pitong mata, larawan ng Espiritu ng Diyos na nakakikita sa buong lupa. Lumapit ang Kordero at kinuha ang balumbon mula sa kanang kamay ng nakaupo sa trono. At tumugon ang buong langit. Nagpatirapa sa harap ng Kordero ang apat na nilalang na buhay at ang dalawampu't apat na matatanda, may hawak na mga alpa at mga gintong mangkok na puno ng kamangyan, na siyang mga panalangin ng bayan ng Diyos.

Umawit sila ng isang bagong awit. Karapat-dapat kang kumuha ng balumbon at magbukas ng mga tatak nito, sapagkat ikaw ay pinatay, at sa pamamagitan ng iyong dugo ay tinubos mo kami para sa Diyos mula sa bawat angkan, at wika, at bayan, at bansa. Bawat uri ng tao, mula sa bawat lugar. Pagkatapos ay narinig ni Juan ang mga anghel, napakarami kaya hindi niya mabilang, libu-libo at laksa-laksa, na nagsasabi nang malakas na tinig, Karapat-dapat ang Korderong pinatay na tumanggap ng kapangyarihan, at kayamanan, at karunungan, at kalakasan, at karangalan, at kaluwalhatian, at pagpapala. At pagkatapos ay nakisali ang bawat nilalang sa langit at sa lupa, sa ilalim ng lupa at sa dagat. Pagpapala at karangalan at kaluwalhatian at kapangyarihan sa nakaupo sa trono, at sa Kordero, magpakailanman. Sinabi ng apat na nilalang na buhay, Amen. At nagpatirapa ang matatanda at sumamba.

Halos tatlong daang taon nang inaawit ang mga salitang ito tuwing Pasko. Ang oratoryong Messiah ni George Frideric Handel, na unang itinanghal sa Dublin noong Abril ng taong isang libo pitong daan at apatnapu't dalawa, ay nagsisimula sa mga pangako ni Isaias tungkol sa isang batang darating. Nagtatapos ito hindi sa Betlehem kundi rito, sa isang dakilang koro na umaawit ng mga salitang Worthy is the Lamb that was slain, karapat-dapat ang Korderong pinatay, na sinusundan ng isang mahaba at pumapailanlang na Amen.

Karapat-dapat ang Kordero. Mababasa mo ito sa Apocalipsis kabanata lima, talata isa hanggang labing-apat. Ang sanggol na isinilang sa Betlehem, na inihiga sa kinakainan ng mga hayop, ay dumating upang maging Kordero ng Diyos na nag-alay ng kanyang buhay. At nakita ni Juan na siya rin ang Leon na nagtagumpay, sinasamba ng bawat nilalang, mula sa bawat bansa, magpakailanman. Kaya heto ang isang tanong na madadala mo. Leon ang inasahan ni Juan, pero kordero ang kanyang nakita. Ano ang sinasabi nito sa iyo tungkol kay Jesus, na nagtatagumpay siya sa pamamagitan ng pagbibigay ng kanyang sarili?