Edomu Juu ya Majabali

Juu kabisa ya jabali la mwamba mwekundu, mlinzi anatazama chini barabarani. Wakimbizi wanapita wakijikwaa, wakikimbia kutoka mji unaoungua. Angeweza kuwasaidia. Badala yake, anacheka. Na anaizuia barabara.

Upande wa kusini na mashariki wa Bahari ya Chumvi kuna nchi ya milima mikali na majabali ya mawe mekundu ya mchanga. Katika nyakati za Biblia hii ilikuwa Edomu. Watu wake walikuwa wazao wa Esau, pacha wa Yakobo. Wazao wa Yakobo walikuwa Israeli. Kwa hiyo Israeli na Edomu walikuwa jamaa moja, mataifa ndugu. Lakini kama Yakobo na Esau, mara nyingi walikuwa hawapatani. Miji ya Edomu ilikaa juu ya ardhi ya juu yenye miamba ambayo ilikuwa vigumu sana kuishambulia, na watu wake walijiona salama huko juu. Kisha, Babeli ilipoiangamiza Yerusalemu, Edomu haikumsaidia ndugu yake. Na nabii mmoja aitwaye Obadia akapokea maono kuhusu jambo hilo. Kitabu chake ndicho kifupi kuliko vyote katika Agano la Kale: sura moja tu, mistari ishirini na mmoja.

Obadia anaanza na ujumbe wa Mungu moja kwa moja kwa moyo wa Edomu wenye kiburi. Kiburi cha moyo wako kimekudanganya, wewe ukaaye katika mapango ya mwamba, ambaye makao yako yako juu sana, nawe unasema moyoni mwako, Ni nani atakayenishusha mpaka chini? Unadhani hakuna awezaye kukugusa huko juu, Mungu anasema. “Ujapopanda juu kama tai, na kuweka kiota chako kati ya nyota, nitakushusha toka huko, asema BWANA.” Edomu ilikuwa imeyatumainia majabali yake, wenye hekima wake, na washirika wake. Lakini Obadia anasema hata rafiki zake wangemgeuka, na hekima yake maarufu ingeshindwa.

Kisha Mungu anasema sababu yake. Kwa sababu ya jeuri uliyomtendea ndugu yako Yakobo, aibu itakufunika. Siku ile wageni walipochukua mali za Yerusalemu, na watu wa kigeni walipoingia katika malango yake, wewe nawe ulikuwa kama mmoja wao. Na kisha orodha ya mambo ambayo Edomu haikupaswa kamwe kuyafanya, kama mzazi anayemwambia mtoto wake hasa mahali alipokosea. Hukupaswa kumdharau ndugu yako siku ya msiba wake. Hukupaswa kuwafurahia watu wa Yuda siku ile walipoangamizwa. Hukupaswa kujigamba siku ya dhiki yao. Hukupaswa kuingia katika lango la watu wangu na kunyakua mali zao. Wala hukupaswa kusimama kwenye njia panda ili kuwakamata wale waliokuwa wakikimbia, na kuwatia mikononi mwa adui.

Kisha Obadia anaonya juu ya kanuni ambayo sote tunaijua ndani kabisa ya mioyo yetu. Uliyowatendea wengine yatakurudia wewe mwenyewe; malipo yako yatarudi juu ya kichwa chako. Siku ya Bwana iko karibu kwa mataifa yote, si kwa Edomu peke yake. Lakini kitabu hakiishii kwa kuanguka kwa Edomu. Kinaishia kwa tumaini kwa watu wa Mungu. Juu ya mlima Sayuni watakuwepo watakaookoka, nao utakuwa mtakatifu. Watu wa Mungu waliotawanyika watarudi nyumbani na kuimiliki nchi yao tena. Na maneno ya mwisho kabisa ya kitabu yanatazama mbali kupita mataifa yote na magomvi yao: na ufalme utakuwa mali ya Bwana. Si wa Edomu. Si wa Babeli. Hata si wa Israeli. Ni wa Mungu.

Ni nini kilichoipata Edomu? Katika karne zilizofuata baada ya uhamisho, ufalme wa Edomu ulitoweka, na watu wa Kiarabu walioitwa Wanabatea wakaichukua nchi yake ya milimani. Waedomu wengi walihamia magharibi katika sehemu ya kusini ya Yuda, eneo ambalo baadaye liliitwa Idumaya. Mwanahistoria wa Kiyahudi Yosefo anaandika kwamba jamaa ya Mfalme Herode Mkuu ilitoka Idumaya. Kwa hiyo katika siku za Yesu, mzao wa nchi ya Esau aliketi katika kiti cha enzi huko Yerusalemu.

Utayapata maono haya katika kitabu cha Obadia, mistari yote ishirini na mmoja. Taifa lenye kiburi juu ya majabali lililofurahia kuanguka kwa ndugu yake, na Mungu ambaye ufalme wake unadumu kuliko yote. Basi hili hapa ni swali la kwenda nalo. Mtu unayemjua anapopitia wakati mgumu, hata mtu usiyeelewana naye, ungewezaje kumsaidia badala ya kusimama kando tu?