Ang Edom sa mga Bangin

Sa itaas ng isang bangin ng pulang bato, nakatanaw ang isang bantay sa daan sa ibaba. Pasuray-suray na dumaraan ang mga lumikas, tumatakas mula sa isang nasusunog na lungsod. Matutulungan niya sila. Sa halip, tumawa siya. At hinarangan niya ang daan.

Sa timog at silangan ng Dagat na Patay ay may lupain ng mga bulubundukin at mga bangin ng pulang batong buhangin. Noong panahon ng Biblia, ito ang Edom. Ang mga tao nito ay mga inapo ni Esau, ang kakambal ni Jacob. Ang mga inapo ni Jacob ay ang Israel. Kaya magkamag-anak ang Israel at ang Edom, magkapatid na bansa. Pero gaya nina Jacob at Esau, madalas silang magkasalungat. Nakatayo ang mga bayan ng Edom sa matataas at mababatong lugar na napakahirap salakayin, at panatag ang loob ng mga tao nito roon sa itaas. Pagkatapos, nang wasakin ng Babilonia ang Jerusalem, hindi tinulungan ng Edom ang kapatid nito. At tumanggap ng isang pangitain tungkol dito ang isang propetang nagngangalang Abdias. Ang kanyang aklat ang pinakamaikli sa Lumang Tipan: iisang kabanata lamang, dalawampu't isang talata.

Nagsimula si Abdias sa mensahe ng Diyos nang diretso sa palalong puso ng Edom. Dinaya ka ng kapalaluan ng iyong puso, ikaw na naninirahan sa mga bitak ng bato, na ang tahanan ay nasa mataas; na nagsasabi sa kanyang puso, sino ang magbababa sa akin sa lupa? Akala mo ay hindi ka maaabot diyan sa itaas, sabi ng Diyos. Kahit pumaitaas ka na gaya ng agila, at kahit ilagay mo ang iyong pugad sa gitna ng mga bituin, ibababa kita mula roon, sabi ng Panginoon. Nagtiwala ang Edom sa mga bangin nito, sa mga pantas nito, sa mga kakampi nito. Pero sinabi ni Abdias na kahit ang mga kaibigan nito ay babaling laban dito, at mabibigo ang tanyag nitong karunungan.

Pagkatapos ay sinabi ng Diyos kung bakit. Dahil sa karahasang ginawa mo sa iyong kapatid na si Jacob, tatakpan ka ng kahihiyan. Sa araw na tinangay ng mga dayuhan ang kayamanan ng Jerusalem, at pumasok ang mga banyaga sa mga pintuang-bayan nito, ikaw man ay naging gaya ng isa sa kanila. At pagkatapos ay isang listahan ng mga bagay na hindi dapat ginawa ng Edom, gaya ng isang magulang na sinasabi sa anak kung saan mismo ito nagkamali. Hindi mo dapat minata ang iyong kapatid sa araw ng kanyang kapahamakan. Hindi ka dapat nagsaya sa mga taga-Juda sa araw ng kanilang pagkawasak. Hindi ka dapat nagyabang sa araw ng kanilang kagipitan. Hindi ka dapat pumasok sa pintuang-bayan ng aking bayan at sinamsam ang kanilang mga ari-arian. At hindi ka dapat tumayo sa sangandaan upang hulihin ang mga tumatakas, at ibigay sila sa kaaway.

Pagkatapos ay nagbabala si Abdias tungkol sa isang prinsipyong alam nating lahat sa kaibuturan. Kung ano ang ginawa mo, ay siyang gagawin sa iyo. Ang ginawa mo sa iba ay babalik sa sarili mong ulo. Malapit na ang araw ng Panginoon para sa lahat ng bansa, hindi lamang sa Edom. Pero hindi nagtatapos ang aklat sa pagbagsak ng Edom. Nagtatapos ito sa pag-asa para sa bayan ng Diyos. Sa Bundok ng Sion ay may mga makatatakas, at magiging banal ito. Uuwi ang nangalat na bayan ng Diyos at muling aangkinin ang kanilang lupain. At ang mga pinakahuling salita ng aklat ay tumatanaw nang lampas sa lahat ng bansa at sa kanilang mga alitan: at ang kaharian ay magiging sa Panginoon. Hindi sa Edom. Hindi sa Babilonia. Hindi man lang sa Israel. Sa Diyos.

Ano ang nangyari sa Edom? Sa mga siglo pagkatapos ng pagkatapon, naglaho ang kaharian ng Edom, at inangkin ng mga bayang Arabe na tinatawag na mga Nabateo ang bulubunduking lupain nito. Maraming Edomita ang lumipat pakanluran sa timog ng Juda, sa isang lugar na tinawag na Idumea. Itinala ng mananalaysay na Judiong si Josefo na ang pamilya ni Haring Herodes na Dakila ay nagmula sa Idumea. Kaya noong panahon ni Jesus, isang inapo ng lupain ni Esau ang nakaupo sa trono sa Jerusalem.

Matatagpuan mo ang pangitaing ito sa aklat ng Abdias, sa lahat ng dalawampu't isang talata. Isang palalong bansa sa mga bangin na nagbunyi sa pagbagsak ng kanyang kapatid, at isang Diyos na ang kaharian ay mananatili nang higit sa kanilang lahat. Kaya heto ang isang tanong na dadalhin mo. Kapag may kakilala kang dumaranas ng hirap, kahit isang taong hindi mo kasundo, paano ka makatutulong sa halip na manood lamang?