Mpya Kila Asubuhi

Mawe yaliyoungua yakawa meusi. Malango yaliyovunjika. Njia za mji zilizokuwa zimejaa watoto wakicheza, sasa zimenyamaza kimya. Mtu mmoja ameketi katikati ya magofu ya mji wake jua linapochomoza. Na katikati ya machozi yake anasema jambo ambalo hakuna mtu angelitarajia.

Ni muda mfupi baada ya mwaka mia tano themanini na sita kabla ya Kristo. Jeshi la Babeli limeuharibu Yerusalemu. Hekalu limeteketezwa kwa moto. Kuta zimebomolewa. Watu wengi wamekufa, wengi zaidi wamechukuliwa mateka, na wale walioachwa nyuma wana njaa na mioyo iliyovunjika. Kitabu cha Maombolezo ni mashairi matano ya huzuni yaliyoandikwa kuhusu siku hizo. Maombolezo maana yake ni nyimbo za kilio. Mshairi hatajwi kwa jina, lakini mapokeo ya zamani yanasema alikuwa nabii Yeremia, aliyeonya kwa miaka mingi kwamba jambo hili lingetokea, kisha akaishi kuliona. Katika shairi la tatu, mwandishi anasema kama mtu mmoja aliyeteseka vibaya mno. Na katikati yake, kila kitu kinageuka.

Kwanza, anasema ukweli kuhusu jinsi hali ilivyo ngumu. Kumbuka taabu yangu na kuhangaika kwangu, uchungu wa pakanga na nyongo. Pakanga na nyongo ni vitu vichungu, naye anasema maisha yake yana ladha kama hiyo. Siwezi kuacha kuyawaza, anasema, na nafsi yangu imeinama ndani yangu. Hajifanyi. Hajivishi uso wa ujasiri. Anamwambia Mungu hasa jinsi anavyojisikia. Kisha linakuja neno moja dogo: lakini. Jambo hili ninalirudisha moyoni mwangu, anasema, na kwa sababu hiyo nina tumaini. Kuna jambo moja anaamua kulikumbuka.

“Ni kwa rehema za BWANA kwamba hatukuangamia, kwa sababu rehema zake hazikomi. Ni mpya kila siku asubuhi; uaminifu wako ni mkuu.” Mwone akiwa ameketi magofuni wakati wa mapambazuko, mwanga ukienea juu ya kuta zilizovunjika. Mji umekwisha. Hekalu limekwisha. Lakini fadhili za Mungu zisizokoma hazijaisha. Kila asubuhi kuna akiba mpya ya rehema ya Mungu, kama ile mana iliyoanguka jangwani kila siku. Nafsi yangu inasema, Bwana ndiye sehemu yangu ya urithi, kwa hiyo nitaweka tumaini langu kwake. Fungu lilikuwa sehemu ya ardhi ya jamaa, urithi wao. Amepoteza ardhi yake. Lakini bado anaye Mungu, na Mungu anatosha.

Kisha mshairi anashiriki yale aliyojifunza, kama vile mtu mzima anavyomfundisha kijana. Bwana ni mwema kwa wale wanaomngoja, kwa mtu anayemtafuta. Ni vyema kuwa na tumaini, na kungoja kwa utulivu wokovu wa Bwana. Ni vyema mtu ajifunze kubeba mambo magumu angali kijana. Keti kimya, anasema. Uwe mnyenyekevu. Huenda bado kuna tumaini. Kisha anamaliza kwa mistari mitatu inayoshikilia tabia ya Mungu. Kwa maana Bwana hamkatai mtu milele; kukataa kwake hakudumu. Ingawa analeta huzuni, ataonyesha huruma, kwa sababu fadhili zake ni nyingi mno. Kwa maana hapendi kumletea mtu yeyote taabu wala huzuni. Mungu hafurahii maumivu yetu. Huzuni ni ya kweli, lakini haina neno la mwisho.

Kitabu cha Maombolezo kimejengwa kwa uangalifu mkubwa. Mashairi yake manne kati ya matano yamepangwa kwa herufi: mistari yake inaanza kwa herufi za alfabeti ya Kiebrania kwa mpangilio wake. Sura ya tatu ndiyo iliyopangwa kwa ustadi kuliko zote. Ina mistari sitini na sita, na kila herufi ya alfabeti ile ya herufi ishirini na mbili inaanzisha mistari mitatu mfululizo. Huzuni inaweza kuhisiwa kama vurugu tupu, lakini mshairi aliimimina katika umbo lenye mpangilio kuliko yote aliyoyajua, tangu herufi ya kwanza mpaka ya mwisho. Na maneno ya tumaini yamesimama katikati kabisa ya kitabu.

Utayapata maneno haya katika kitabu cha Maombolezo, sura ya tatu, mstari wa kumi na tisa mpaka wa thelathini na tatu. Mshairi mwenye huzuni katika mji ulioharibiwa, aliyekumbuka kwamba rehema za Mungu ni mpya kila asubuhi. Basi hili hapa ni swali la kwenda nalo. Katika siku ngumu, ni jambo gani moja kuhusu Mungu unaloweza kuchagua kulikumbuka?