Kelele za Furaha na Kilio

Kelele kubwa inapanda juu ya magofu ya Yerusalemu, kubwa kiasi kwamba inasikika mbali sana. Sehemu yake ni kelele za furaha. Sehemu yake ni kilio. Na yote imechanganyika pamoja, hata hakuna anayeweza kutofautisha hii na ile.

Kama miaka hamsini iliyopita, jeshi la Babeli liliuchoma moto Yerusalemu na kuliharibu hekalu kubwa la Sulemani. Watu wa Yuda walichukuliwa mpaka Babeli. Kisha Babeli yenyewe ikaangushwa na Koreshi, mfalme wa Uajemi, naye Koreshi akawaruhusu wahamishwa warudi nyumbani na kuijenga upya nyumba ya Mungu wao. Maelfu walifanya safari ndefu ya kurudi. Sasa wako Yerusalemu, katika mji wa vifusi na magugu. Katika mwezi wa saba wa mwaka wao wa kwanza nyumbani, walijenga madhabahu mahali pake pa zamani na kuanza tena kutoa dhabihu. Waliwalipa waashi na maseremala, na wakawapelekea watu wa Tiro na Sidoni chakula na mafuta ili walete magogo ya mierezi kutoka Lebanoni kwa njia ya bahari. Na sasa, katika mwaka wa pili, katika mwezi wa pili, wako tayari kuanza.

Kazi inaongozwa na watu wawili. Zerubabeli, mzao wa Mfalme Daudi, na Yeshua, kuhani. Pamoja na makuhani na Walawi na kila mtu aliyerudi kutoka utumwani, wanaanza kazi. Wanawaweka Walawi wenye umri wa miaka ishirini na zaidi kusimamia ujenzi wa nyumba ya Bwana. Hebu fikiria sauti za kazi ile. Mawe yakikatwa na kuchongwa. Watu wakiitana. Kamba zikivutwa kwa nguvu huku mawe makubwa yakishushwa mahali pake. Na mwishowe msingi wa hekalu unawekwa. Si hekalu zima. Ni msingi tu. Lakini ni mwanzo.

Basi wanasherehekea. Makuhani wanavaa mavazi yao na kusimama na tarumbeta. Walawi, wana wa Asafu, wanasimama na matoazi, ili kumsifu Bwana kwa namna ile Mfalme Daudi aliyokuwa ameipanga, zamani sana. Nao wanaimbiana, upande huu na upande ule, kwa sifa na shukrani. Kwa maana yeye ni mwema. Kwa maana upendo wake kwa Israeli unadumu milele. Kisha watu wote wanapiga kelele kuu, wakimsifu Bwana, kwa sababu msingi wa nyumba ya Bwana umewekwa. Unaweza karibu kuzisikia: tarumbeta, mlio wa matoazi, wimbo ukirudia juu ya vilima, na maelfu ya sauti zikipiga kelele pamoja.

Lakini si kila mtu anapiga kelele za furaha. Katikati ya umati wapo makuhani wazee na Walawi na wakuu wa jamaa. Wazee, wanaume na wanawake, ambao walipokuwa watoto, waliliona hekalu la kwanza, hekalu la Sulemani, likiwa limesimama katika utukufu wake wote. Na wanapoutazama msingi huu mpya ukiwekwa, wanalia kwa sauti kuu. Huenda wanakumbuka jinsi hekalu la zamani lilivyokuwa la fahari, na hili jipya linaonekana dogo mno. Huenda wanakumbuka kila kitu kilichopotea: nyumba, jamaa, miaka mirefu ya kuwa mbali. Huenda ni faraja, baada ya muda mrefu hivyo. Biblia haituambii hasa kwa nini. Inatuambia tu kwamba wengi walilia, na wengi walipiga kelele kwa furaha. “Basi watu hawakuweza kupambanua sauti ya kelele za furaha na sauti ya kilio cha watu.” Kwa maana watu walipiga kelele kwa nguvu sana, na sauti hiyo ilisikika mbali.

Mwaka elfu moja mia nane sabini na tisa, wanaakiolojia huko Babeli walipata silinda ya udongo iliyojaa maandishi ya Kibabeli. Sasa inajulikana kama Silinda ya Koreshi, nayo inahifadhiwa katika Jumba la Makumbusho la Uingereza huko London. Juu yake, Mfalme Koreshi wa Uajemi anaeleza jinsi alivyoutwaa Babeli, na anasema aliwarudisha watu waliokuwa wamechukuliwa kutoka nchi zao, na akarejesha mahali patakatifu pa miungu yao. Haiitaji Yuda kwa jina. Lakini inaonyesha sera ya aina hasa ile ambayo kitabu cha Ezra kinaieleza.

Kelele za furaha na kilio. Utaipata habari hii katika kitabu cha Ezra, sura ya tatu, mstari wa nane mpaka wa kumi na tatu. Mwanzo mpya, uliojengwa juu ya magofu ya zamani, furaha na huzuni zikiwa zimechanganyika, na upendo wa Mungu unaodumu milele. Basi hili hapa ni swali la kwenda nalo. Unapohuzunika kwa ajili ya kile kilichopotea, ni nini ambacho bado unaweza kumshukuru Mungu kwacho?