Jeshi Lililofichika

Ni alfajiri. Mtumishi kijana anatoka nje, akipiga miayo, na ghafla anaganda. Vilima vinavyouzunguka mji vimejaa askari, farasi na magari ya vita. Wamekuja kumkamata bwana wake. Na bwana wake ametulia kabisa.

Mfalme wa Shamu yuko vitani na Israeli. Anapanga mashambulizi yake kwa siri pamoja na maafisa wake. Tutapiga kambi mahali fulani fulani. Lakini kila mara, jeshi la Israeli tayari liko pale, likiwangoja. Nabii Elisha anaendelea kumwonya mfalme wa Israeli. Jihadhari usipite mahali pale, kwa sababu Washami wanashuka huko. Si mara moja, wala mara mbili, bali tena na tena. Mfalme wa Shamu amekasirika sana. Ni nani kati yetu aliye upande wa mfalme wa Israeli? Mmoja wa maafisa wake anasema, Hakuna hata mmoja wetu, bwana wangu mfalme. Ni Elisha, nabii aliye katika Israeli. Yeye humwambia mfalme wa Israeli hata maneno unayoyasema chumbani mwako unamolala.

Nendeni mkapeleleze yuko wapi, mfalme anaamuru, ili nitume watu wakamkamate. Jibu linarudi. Elisha yuko Dothani. Basi mfalme anatuma farasi, na magari, na jeshi kubwa. Wanasafiri usiku na kuuzunguka mji. Asubuhi, mtumishi wa Elisha anaamka mapema, anatoka nje, na kuona jeshi limeuzingira mji, farasi na magari kila mahali. Anakimbia kurudi ndani. Ole wetu, bwana wangu! Tufanyeje?

Elisha anajibu, “Usiogope; kwa kuwa walio pamoja nasi ni wengi kuliko walio pamoja nao.” Lazima mtumishi aliwaza, wengi? Sisi ni wawili tu. Kisha Elisha anaomba. Bwana, tafadhali, mfumbue macho yake apate kuona. Na Bwana anayafumbua macho ya mtumishi. Anatazama tena. Na vilima vimejaa farasi na magari ya moto, yakimzunguka Elisha pande zote. Yalikuwa pale tangu mwanzo. Yeye tu hakuweza kuyaona.

Adui wanaposhuka kumwelekea, Elisha anaomba tena. Uwapige watu hawa kwa upofu. Na Bwana anafanya hivyo, sawasawa na Elisha alivyoomba. Kisha Elisha anawaendea askari wale moja kwa moja. Hii si njia yenyewe, wala huu si mji wenyewe. Nifuateni, nami nitawapeleka kwa mtu mnayemtafuta. Naye anawaongoza, mpaka Samaria, mji mkuu wa Israeli. Wanapokuwa ndani ya mji, Elisha anaomba, Bwana, wafumbue macho watu hawa wapate kuona. Wanatazama huku na huku, na kumbe wamesimama katikati ya Samaria, wamezungukwa na Israeli.

Mfalme wa Israeli hawezi kujizuia. Niwapige, baba yangu? Niwapige? Hapana, anasema Elisha. Je, ungewapiga watu uliowateka kwa upanga wako na upinde wako mwenyewe? Weka chakula na maji mbele yao, wale na kunywa na kurudi kwa bwana wao. Basi mfalme anaandaa karamu kubwa. Askari wa adui wanakula na kunywa, kisha anawaruhusu warudi nyumbani. Na habari hii inaishia kwa mstari wa ajabu. Baada ya hayo, vikosi vya wavamizi wa Shamu viliacha kuja katika nchi ya Israeli.

Dothani ulikuwa mji halisi juu ya kilima, mwendo wa saa chache kaskazini mwa Samaria, karibu na njia iliyotumiwa na wafanyabiashara. Ni mahali pale pale ambapo, karne nyingi kabla, ndugu zake Yusufu walikuwa wakichunga makundi yao walipomuuza kwa msafara wa wafanyabiashara waliokuwa wakishuka kwenda Misri. Kwa hiyo vilima vinavyozunguka Dothani vilikuwa vimewahi kumwona kijana mwenye hofu. Safari hii, habari inasisitiza, vilima havikuwa vitupu. Vilijaa ulinzi wa Bwana, mtu awe aliuona au hakuuona.

Jeshi lililofichika. Utaipata habari hii katika kitabu cha Wafalme wa Pili, sura ya sita, mstari wa nane hadi wa ishirini na tatu. Mtumishi aliona adui tu. Elisha aliona ulinzi wa Mungu pande zote. Kisha akafanya jambo la ujasiri kuliko kupigana. Aliwalisha adui zake na kuwarudisha nyumbani kwa amani. Basi hili hapa ni swali la kwenda nalo. Unapojiona umezungukwa, ungeona nini kama Mungu angefumbua macho yako?