Baada ya Nzige

Kwanza unaisikia: mvumo mzito, unaoparuza, kama mvua juu ya paa, ukizidi kuongezeka. Kisha anga linakuwa giza katikati ya mchana. Na kisha wanatua. Mamilioni yao. Juu ya ngano, juu ya mizabibu, juu ya mitini. Wanapoinuka tena, hakuna kitu kibichi kilichobaki.

Kitabu cha Yoeli ni kifupi, sura tatu au nne tu. Nabii wake ni Yoeli, mwana wa Pethueli, naye alisema na watu wa Yuda na wa Yerusalemu. Hatuambii ni mfalme gani aliyekuwa akitawala, kwa hiyo hakuna anayejua hasa aliishi lini. Lakini tunajua kilichokuwa kimetokea. Katika nchi ambayo karibu kila mtu alikuwa mkulima, pigo la nzige lilikuwa limekuja. Si mara moja, bali wimbi baada ya wimbi. Yoeli anaanza kwa kusema na wazee kuliko wote katika nchi. Sikieni, enyi wazee. Je, jambo kama hili limewahi kutokea katika siku zenu, au katika siku za baba zenu? Waelezeni watoto wenu habari yake, nao wawaeleze watoto wao.

Yoeli analieleza kama uvamizi. Kile kilichoachwa na nzige wakataji, makundi ya nzige yalikila. Kile kilichoachwa na makundi ya nzige, tunutu walikila. Kile walichokiacha wao, nzige waharibifu walikila. Mizabibu imenyang'anywa majani yake. Mitini imeliwa magome yake, hata matawi yake yamesimama meupe na matupu. Ngano na shayiri zimetoweka. Hata wanyama wanaugua, wakizunguka huku na huko wakitafuta majani. Wala hakuna nafaka na divai ya kutosha iliyobaki kuleta kama sadaka hekaluni. Yoeli anamwambia kila mtu aamke, aomboleze. Makuhani, vaeni magunia. Tangazeni saumu. Wakusanyeni wazee na watu wote katika nyumba ya Bwana, mkamlilie.

Kisha Yoeli anapiga mbiu ya hatari. Pigeni tarumbeta katika Sayuni. Anawaona nzige kama jeshi linaloujia mji, siku ya Bwana, siku ya giza na ya utusitusi. Mbele yao nchi ni kama bustani ya Edeni. Nyuma yao, jangwa. Wanaonekana kama farasi wadogo na wanasikika kama magari ya vita juu ya milima, kama moto unaoteketeza mabua. Wanakimbia kama askari, wanapanda kuta, wanaingia nyumbani na kupitia madirishani kama wezi. Na kisha, katikati ya hofu hiyo, Mungu anasema. Nirudieni kwa mioyo yenu yote, kwa kufunga, kwa kulia na kwa kuomboleza. “Rarueni mioyo yenu, wala si mavazi yenu, mkamrudie BWANA, Mungu wenu; kwa maana yeye ni mwenye neema, amejaa huruma, si mwepesi wa hasira, ni mwingi wa rehema.” Kurarua mavazi ndiyo ilikuwa njia ambayo watu walionyesha huzuni. Lakini Mungu anataka zaidi ya maonyesho. Ifungueni mioyo yenu, anasema, mnirudie.

Basi Yoeli anamwita kila mtu akusanyike. Wakusanyeni watu. Waleteni wazee, waleteni watoto, hata wale wanaonyonya. Bwana arusi na bibi arusi na watoke katika arusi yao. Makuhani na walie kati ya ukumbi wa hekalu na madhabahu, na kuomba, uwahurumie watu wako, Ee Bwana. Na Bwana anajibu. Anaionea wivu nchi yake, naye anawahurumia watu wake. Ninawapelekea nafaka na divai na mafuta, anasema, ya kutosha kuwashibisha. Usiogope, Ee nchi. Furahini, enyi wana wa Sayuni, kwa kuwa Mungu anawapa mvua za vuli na mvua za masika. Viwanja vya kupuria vitajaa ngano, na mapipa yatafurika. Na kisha ahadi: nitawarudishia miaka ile ambayo nzige waliila. Mtakula mpaka mshibe, na kulisifu jina la Bwana, aliyewatendea maajabu. Nanyi mtajua kwamba mimi niko katikati yenu.

Mapigo ya nzige kama lile analolieleza Yoeli bado yalitokea katika nchi ile ile hata katika nyakati za sasa. Katika mwaka wa elfu moja mia tisa kumi na tano, kundi kubwa mno la nzige liliivamia Palestina, pamoja na Yerusalemu. Mwandishi mmoja aliyeishi wakati huo, John Whiting, alilieleza katika jarida la National Geographic mwaka huo huo, pamoja na picha: makundi yakitia anga giza, miti mitupu, na tunutu wachanga wakiandamana juu ya kuta na kuingia nyumbani, kama vile Yoeli alivyosema.

Utaipata habari hii katika kitabu cha Yoeli, sura ya kwanza, mstari wa kwanza, mpaka sura ya pili, mstari wa ishirini na saba. Nchi iliyoachwa tupu, watu waliomrudia Mungu, na ahadi ya kuirudisha miaka iliyopotea. Basi hili hapa ni swali la kwenda nalo. Ingekuwaje kwako kumrudia Mungu kwa moyo wako wote, si kwa nje tu?