Wapelelezi Kumi na Wawili, Sauti Mbili za Ujasiri

Wanaume wawili wanaingia kambini wakibeba mti mmoja katikati yao. Juu yake kunaning'inia kichala kimoja tu cha zabibu, kizito kiasi kwamba kinawahitaji wote wawili kukibeba. Umati unakusanyika kuwazunguka. Na hapo ubishi unaanza.

Mwishowe Israeli wameondoka mlima Sinai, nao wamepiga kambi katika jangwa la Parani, kwenye ukingo wa kusini wa Kanaani, nchi ambayo Mungu alimwahidi Ibrahimu zamani sana. Wamekaribia kufika. Basi Mungu anamwambia Musa atume wapelelezi, kiongozi mmoja kutoka kila kabila kati ya makabila kumi na mawili. Miongoni mwao yuko Kalebu, wa kabila la Yuda, na msaidizi kijana wa Musa, Yoshua. Musa anawapa maagizo yao. Pandeni mpaka nchi ya milima. Angalieni nchi ilivyo. Je, watu wake ni hodari au dhaifu, wachache au wengi? Je, miji yao ni kambi zilizo wazi au ngome zenye kuta? Je, ardhi ni nono au haina rutuba? Iweni hodari, mlete na baadhi ya matunda yake. Ni majira ya zabibu za kwanza kuiva.

Kwa siku arobaini, wale kumi na wawili wanaipeleleza nchi, kuanzia jangwa la kusini hadi kaskazini ya mbali kabisa. Wanapita Hebroni, mji wa kale ulio milimani. Katika bonde moja karibu na hapo, wanakata kichala kimoja cha zabibu, wanakibeba kwa mti kati ya wawili wao, na kuongeza makomamanga na tini. Wanapaita mahali pale bonde la Eshkoli, maana yake kichala. Baada ya siku arobaini wanarudi nyumbani, na jamii yote inakusanyika kusikia habari zao.

Tuliingia katika ile nchi, wanasema. Kweli inachuruzika maziwa na asali. Haya hapa ni matunda yake. Kila mtu anazikodolea macho zile zabibu. Kisha linakuja neno linalobadilisha kila kitu. Lakini. Watu wanaokaa huko ni wenye nguvu. Miji ina kuta, tena ni mikubwa sana. Hata tuliwaona wana wa Anaki huko, watu waliojulikana kwa umbo lao kubwa. Manung'uniko yanapita katikati ya umati. Kalebu anasimama mbele na kuwanyamazisha. Tupande sasa hivi tuimiliki nchi. Tunaweza kabisa kuishinda. Lakini wale wengine wanapaza sauti kumzima. Hatuwezi. Wao wana nguvu kuliko sisi. Tulijiona kama panzi machoni petu wenyewe, na ndivyo tulivyoonekana machoni pao.

Usiku ule jamii yote inalia. Kufikia asubuhi, hofu imegeuka kuwa ghadhabu. Laiti tungalikufa katika nchi ya Misri! Kwa nini Bwana anatuleta huku tuanguke kwa upanga? Na tumchague kiongozi turudi. Yoshua na Kalebu wanararua mavazi yao kwa huzuni. Nchi hii ni njema mno, wanasihi. Bwana akipendezwa nasi, atatuingiza ndani yake. Ila tu msimwasi Bwana, wala msiyaogope mataifa ya nchi ile, kwa maana tutawameza kama mkate. Kinga yao imeondoka juu yao, na Bwana yu pamoja nasi. Msiwaogope. Lakini umati unaanza kuokota mawe ili kuwapiga. Na wakati huo huo, utukufu wa Bwana unaonekana katika hema la kukutania, mbele ya watu wote.

Kwa mara nyingine Musa anawaombea watu, na kwa mara nyingine Mungu anasamehe. Lakini msamaha haufuti uamuzi waliofanya. Kizazi hiki, kilichokataa kumtumaini, hakitaingia katika nchi. Kwa kila siku moja kati ya zile siku arobaini walizopeleleza, Israeli watakaa mwaka mmoja jangwani. Miaka arobaini. Ni Kalebu na Yoshua tu, waliomfuata Bwana kwa moyo wote, watakaoingia. Na watoto, wale wale ambao watu walisema watakuwa mateka, ndio watakaoirithi nchi. Wale wapelelezi kumi walioeneza habari za kutisha wanakufa kwa pigo mbele za Bwana. Na watu wanapojaribu, wakiwa wamechelewa, kupanda nchi ya milima kwa nguvu zao wenyewe, bila Bwana na bila Musa, wanapigwa na kurudishwa nyuma.

Jambo moja dogo katika habari hii linasema mengi. Kitabu cha Hesabu kinatuambia kwamba Hebroni ulijengwa miaka saba kabla ya Soani wa Misri. Soani ulikuwa mji wa kifalme katika delta ya mto Nile, uliojulikana na Wayunani kama Tanisi. Kwa watu waliokulia Misri, maneno hayo yalikuwa njia ya kusema, miji ya nchi hii ni ya kale zaidi na imara zaidi kuliko mnavyoweza kudhani. Hebroni pia ndipo walipozikwa Ibrahimu, Isaka na Yakobo. Wapelelezi walipita karibu kabisa na makaburi ya mababu zao, na bado wakaisahau ahadi ya Mungu.

Wapelelezi Kumi na Wawili, Sauti Mbili za Ujasiri. Utaipata habari hii katika Hesabu, sura ya kumi na tatu na ya kumi na nne. Wote kumi na wawili waliwaona majitu wale wale. Kumi waliwapima kwa kujilinganisha nao wenyewe. Wawili waliwapima kwa kuwalinganisha na Mungu. Basi hili hapa ni swali la kwenda nalo. Unapokabiliwa na jambo kubwa, unalipima kwa kulinganisha na nini?