Wimbo wa Shamba la Mizabibu

Umati unakusanyika katika barabara moja ya Yerusalemu. Mtu anaanza kuimba, na mwanzoni unasikika kama wimbo mtamu wa mapenzi. Watu wanatabasamu na kusogea karibu. Lakini kufikia ubeti wa mwisho, hakuna anayetabasamu tena.

Tuko Yerusalemu, zaidi ya miaka mia saba kabla ya Yesu. Nabii Isaya anaishi hapa, katika siku za wafalme wa Yuda, Uzia, Yothamu, Ahazi na Hezekia. Ni nyakati za ufanisi kwa baadhi ya watu. Matajiri wanajenga nyumba kubwa na kuongeza shamba juu ya shamba. Lakini maskini wanasukumwa kando, na mahakama hazitendi haki kila mara. Kila mtu katika Yuda anajua habari za mashamba ya mizabibu. Milima imefunikwa nayo. Kwa hiyo Isaya anapotaka watu wasikie ujumbe mgumu, haanzi kwa onyo. Anaanza kwa wimbo.

Na nimwimbie mpendwa wangu wimbo wa mpendwa wangu kuhusu shamba lake la mizabibu. Niimbe kuhusu rafiki yangu mpendwa na shamba lake la mizabibu, Isaya anasema. Rafiki yangu alikuwa na shamba la mizabibu juu ya kilima kilichonona sana. Na sikiliza jinsi alivyolifanyia kazi kwa bidii. Aliilima ardhi. Aliyaondoa mawe yote, moja baada ya jingine, na kuyarundika. Alilipanda kwa mizabibu iliyo bora kabisa. Alijenga mnara katikati yake, ili mtu aweze kulilinda dhidi ya wezi na wanyama. Hata alichonga shinikizo la divai ndani ya mwamba, tayari kwa mavuno. Alifanya kila kitu ambacho mwenye shamba la mizabibu angeweza kufanya. Kisha akangoja, akitazamia zabibu nzuri, tamu.

Lakini mavuno yalipofika, mizabibu ilizaa zabibu-mwitu tu. Zabibu ndogo, chachu, zisizofaa kitu. Sasa wimbo unabadilika. Rafiki mwenyewe anaonekana kusema. Na sasa, enyi wakaao Yerusalemu, na watu wa Yuda, hukumuni, nawasihi, kati yangu na shamba langu la mizabibu. Amueni ninyi, watu wa Yerusalemu. Ni nini zaidi ningeweza kulifanyia shamba langu ambalo sikulifanya? Mbona nilipotazamia zabibu nzuri, likazaa zabibu-mwitu? Wasikilizaji lazima wanatikisa vichwa wakikubali. Hasara ilioje. Mwenye shamba huyo alikuwa mvumilivu kweli. Na mwenye shamba anatangaza atakalofanya. Nitaondoa ugo wake, na wanyama walile. Nitaubomoa ukuta wake, nalo likanyagwe. Sitalipogoa wala kulilimia, na michongoma na miiba itamea. Na kisha mstari wa ajabu: nitayaamuru mawingu yasilinyeshee mvua. Ni nani awezaye kuyaamuru mawingu? Ni Mungu peke yake.

Kisha Isaya anawaambia waziwazi. “Kwa maana shamba la mizabibu la BWANA wa majeshi ni nyumba ya Israeli, na watu wa Yuda ni miche yake aliyoipenda; akatazamia hukumu, kumbe! ni udhalimu; akatazamia haki, kumbe! ni kilio.” Shamba la mizabibu ni ninyi. Mungu ndiye aliyelipenda, akalipanda, akalitunza. Aliwaokoa watu wake kutoka Misri, akawapa nchi na kuwafundisha njia zake. Na alikuwa akitafuta nini? Mungu alitaka haki na wema vikue kati ya watu wake. Badala yake aliwakuta wenye nguvu wakiwaponda wanyonge, na kusikia kilio cha watu waliotendewa isivyo haki. Wimbo wa mapenzi unageuka kuwa wimbo kuhusu moyo wa Mungu uliovunjika.

Katika Kiebrania, mstari wa mwisho wa wimbo ni mchezo wa maneno. Mungu alitazamia mishpat, yaani haki, akakuta mispach, yaani umwagaji damu au dhuluma. Alitazamia tsedaqah, yaani uadilifu, akasikia tse'aqah, yaani kilio. Maneno hayo yanasikika karibu sawa lakini maana yake ni kinyume kabisa. Karne nyingi baadaye, Yesu alisimulia mfano wa mtu aliyepanda shamba la mizabibu, akalizungushia ugo, akachimba shinikizo na kujenga mnara. Wasikilizaji wake wangeutambua wimbo wa Isaya.

Utaupata wimbo huu katika kitabu cha Isaya, sura ya tano, mstari wa kwanza mpaka wa saba. Shamba la mizabibu lililopendwa na kutunzwa, na Mungu anayetamani kuona haki na wema vikikua. Basi hili hapa ni swali la kwenda nalo. Mungu angekuta matunda ya namna gani yakikua katika jinsi unavyowatendea watu wengine?