Ibrahimu na Isaka

Mzee mmoja, mwanawe kijana, na mlima mrefu wa kupanda. Mwana anabeba kuni. Baba anabeba moto na kisu. Na mwana anauliza swali ambalo baba yake hawezi kustahimili kulijibu.

Ibrahimu alikuwa amemsubiri mwana huyu maisha yake yote. Mungu alimwahidi kwamba uzao wake ungekuwa taifa kubwa, wengi kama nyota za mbinguni. Lakini kwa miaka mingi, yeye na mkewe Sara hawakuwa na mtoto hata mmoja. Kisha, Ibrahimu alipokuwa na umri wa miaka mia moja na Sara miaka tisini, Isaka akazaliwa. Jina lake linamaanisha kicheko. Kila ahadi ambayo Mungu alimpa Ibrahimu sasa ilitegemea mvulana huyu mmoja. Familia iliishi karibu na Beer-sheba, ukingoni mwa jangwa la kusini katika nchi ya Kanaani. Na ni huko, Mwanzo inatuambia, ambako Mungu alimjaribu Ibrahimu.

Mungu akamwita. “Ibrahimu.” Naye Ibrahimu akajibu, “Mimi hapa.” Kisha yakaja maneno ambayo bila shaka yalimkatisha pumzi. “Mchukue mwanao, mwana wako wa pekee, Isaka, umpendaye, uende nchi ya Moria. Ukamtoe huko kuwa sadaka ya kuteketezwa, juu ya mlima nitakaokuonyesha.” Mwanzo haituambii Ibrahimu alisema nini usiku ule, wala alijisikiaje. Inatuambia tu alichofanya. Asubuhi na mapema akaamka. Akatandika punda wake. Akapasua kuni za sadaka. Akaondoka pamoja na Isaka na watumishi wake wawili.

Walitembea kwa siku tatu. Siku ya tatu, Ibrahimu akainua macho, akapaona mahali pale kwa mbali. Akawaambia watumishi, “Kaeni hapa pamoja na punda. Mimi na kijana tutakwenda kule. Tutaabudu, kisha tutarudi kwenu.” Tutarudi. Ibrahimu akaziweka kuni mabegani mwa Isaka, na yeye mwenyewe akachukua moto na kisu. Wakaenda wote wawili pamoja. Kisha Isaka akasema. “Baba?” “Mimi hapa, mwanangu.” “Moto na kuni viko hapa,” Isaka akasema. “Lakini mwana-kondoo wa sadaka yuko wapi?” Ibrahimu akajibu, “Mungu mwenyewe atajipatia mwana-kondoo, mwanangu.” Wakaenda wote wawili pamoja.

Walipofika mahali pale Mungu alipomwonyesha, Ibrahimu akajenga madhabahu, akazipanga kuni juu yake. Akamfunga Isaka, akamlaza juu ya madhabahu. Akanyosha mkono wake. Na kisha, sauti kutoka mbinguni. Malaika wa Bwana akaita, “Ibrahimu! Ibrahimu!” “Mimi hapa.” “Usimnyoshee kijana mkono wako. Usimfanyie neno lolote. Sasa najua ya kuwa wewe unamcha Mungu, kwa kuwa hukunizuilia mwana wako, mwana wako wa pekee.” Ibrahimu akainua macho. Pale, kichakani, alikuwa kondoo dume aliyenaswa pembe zake. Akaenda akamchukua kondoo yule, akamtoa sadaka badala ya mwanawe. Na Ibrahimu akapaita mahali pale jina. Bwana Atapatia.

Malaika wa Bwana akamwita Ibrahimu mara ya pili, na Mungu akaifanya upya ahadi yake. Kwa sababu Ibrahimu alimwamini na hakumzuilia kitu, uzao wake ungekuwa mwingi kama nyota za mbinguni na kama mchanga wa ufuoni mwa bahari. Na kupitia uzao wake, mataifa yote ya dunia yangebarikiwa. Kisha Ibrahimu akashuka mlimani, akawarudia watumishi waliokuwa wakisubiri. Nao wote pamoja wakaondoka kurudi nyumbani Beer-sheba.

Moria ilikuwa wapi? Mwanzo inauita tu mlima katika nchi ya Moria, mwendo wa siku tatu hivi kutoka Beer-sheba. Lakini baadaye sana, Biblia inatoa dokezo. Kitabu cha Pili cha Mambo ya Nyakati, sura ya tatu, kinasema kwamba Mfalme Sulemani alijenga hekalu huko Yerusalemu juu ya mlima Moria. Kwa hiyo wasomaji Wayahudi na Wakristo kwa muda mrefu wamekiunganisha kilima hiki na mahali ambapo, kwa karne nyingi baadaye, Israeli wangekusanyika kumwabudu Mungu. Na inafaa kusema wazi: mahali pengine Biblia inalaani kabisa kutoa watoto kafara, jambo ambalo baadhi ya mataifa yaliyoizunguka Israeli yalilifanya. Katika hadithi hii, kijana anaachwa hai, na Mungu anapatia.

Hadithi hii inapatikana katika Mwanzo, sura ya ishirini na mbili, mstari wa kwanza hadi wa kumi na tisa. Ni hadithi ngumu, na imekusudiwa kuwa hivyo. Lakini inaishia na kondoo dume kichakani, ahadi iliyofanywa upya, na jina juu ya mlima: Bwana Atapatia. Basi hili hapa ni swali la kwenda nalo. Usipoweza kuona jinsi mambo yatakavyokwenda, ni nini kinachokusaidia kuamini kwamba Mungu atapatia?