Mga Tabak na Gagawing Sudsod

Klang. Klang. Klang. Pinupukpok ng isang panday ang isang nagbabagang piraso ng bakal. Pero kakaiba ito. Hindi siya gumagawa ng tabak. Binabaklas niya ang isang tabak, at pinupukpok ito para gawing talim ng araro.

Si Isaias, na anak ni Amoz, ay nanirahan sa Jerusalem noong mga araw ng mga haring sina Uzzias, Jotham, Achaz at Ezechias, mga pitong daan at limampung taon bago si Jesus. Kilalang-kilala ng kanyang mundo ang digmaan. Naglalaban ang maliliit na kaharian dahil sa mga hangganan. Nagmamartsa sa lupain ang malalaking imperyo gaya ng Asiria, may mga karwahe at mga makinang pangkubkob. Kailangan ng bawat bayan ng mga pader. Kailangang matutong lumaban ng bawat binata. At hindi gaanong kahanga-hanga ang Jerusalem: isang katamtamang lungsod sa tuktok ng burol sa kabundukan ng Juda, may templo sa pinakamataas na bahagi nito. Pero isang araw, nakakita si Isaias ng isang pangitain tungkol sa burol na iyon, at kung ano ang kahihinatnan nito.

Mangyayari sa mga huling araw na ang bundok ng bahay ng Panginoon ay itatatag sa taluktok ng mga bundok, at itataas sa ibabaw ng mga burol, at dadagsa roon ang lahat ng bansa. Isipin mo. Ang maliit na burol ng templo sa Jerusalem, itinaas nang higit pa sa bawat bundok sa lupa. At dumadaloy roon ang mga bansa. Hindi nagmamartsa laban dito, gaya ng karaniwang ginagawa ng mga hukbo. Dumadaloy, parang mga ilog. Kaya lang, pababa ang agos ng mga ilog, at ang mga taong ito ay dumadagsa paakyat. May humihila sa kanila pataas.

Ano ang sinasabi ng lahat ng mga bayang ito mula sa bawat lupain habang umaakyat sila? Halikayo, umahon tayo sa bundok ng Panginoon, sa bahay ng Diyos ni Jacob; at tuturuan niya tayo ng kanyang mga daan, at lalakad tayo sa kanyang mga landas. Hindi sila pumupunta para manakop o makipagkalakalan. Pumupunta sila para matuto. Gusto nilang turuan sila ng Diyos kung paano mamuhay. Sapagkat mula sa Sion lalabas ang kautusan, at ang salita ng Panginoon mula sa Jerusalem. Sa halip na mga hukbo ang pumapasok, ang salita ng Diyos ang lumalabas. Kumakalat ang turo ng Diyos mula sa burol na iyon hanggang sa mga dulo ng lupa.

At heto ang nangyayari kapag natutunan ng mga bansa ang mga daan ng Diyos. Siya ang hahatol sa pagitan ng mga bansa, at magpapasya tungkol sa maraming bayan. “At kanilang pupukpukin ang kanilang mga tabak upang maging mga sudsod, at ang kanilang mga sibat upang maging mga karit: ang bansa ay hindi magtataas ng tabak laban sa bansa, ni mag-aaral pa man sila ng pakikidigma.” Dahil ang Diyos na ang patas na umaayos ng kanilang mga away, hindi na nila kailangan ng mga sandata. Kaya tinutunaw nila ang mga ito at ginagawang kasangkapan sa pagsasaka: mga araro para bungkalin ang lupa, mga karit para tabasin ang mga baging. Mga bagay na nagpapatubo ng pagkain sa halip na kumikitil ng buhay. Wala nang pagsasanay sa pakikidigma. Wala nang digmaan. Pagkatapos ay bumaling si Isaias sa sarili niyang bayan na may isang paanyaya. O sambahayan ni Jacob, halikayo, at lumakad tayo sa liwanag ng Panginoon. Huwag nang hintayin ang mga huling araw. Magsimula nang lumakad sa liwanag ng Diyos ngayon. Darating ang araw na aawitin ng mga anghel sa Betlehem ang parehong pag-asa: sa lupa ay kapayapaan.

Ang mga salita ni Isaias ay nakaukit ngayon sa lungsod ng New York. Noong taong labinsiyam na raan at limampu't siyam, nagbigay ang Unyong Sobyet sa Nagkakaisang mga Bansa ng isang eskulturang tanso na gawa ni Evgeny Vuchetich. Ipinakikita nito ang isang matipunong lalaking pinupukpok ang isang tabak para gawing sudsod, at tinatawag itong Pukpukin Natin ang mga Tabak upang Maging mga Sudsod. Nakatayo pa rin ito sa mga hardin ng punong-tanggapan ng Nagkakaisang mga Bansa. Lumilitaw rin ang halos parehong mga salita sa aklat ng propetang si Mikas.

Mga tabak na gagawing sudsod. Matatagpuan mo ito sa Isaias kabanata dalawa, talata isa hanggang lima. Isang pangitain ng bawat bansang natututo ng mga daan ng Diyos, at ng kapayapaan sa halip na digmaan. Kaya heto ang isang tanong na madadala mo. Sabi ni Isaias, halikayo, lumakad tayo sa liwanag ng Panginoon. Ano ang isang tabak sa buhay mo, isang ugali ng pagkagalit o isang di-mabait na salita, na matutulungan ka ng Diyos na gawing mabuti?