Ang Matuwid na Sanga

Nagkalat sa mga burol ang isang kawan ng mga tupa. Ang ilan ay nawawala. Ang ilan ay sugatan. Ang ilan ay tinangay ng mga lobo. At ang mga pastol na dapat sanang nagbabantay sa kanila ay hindi makita kahit saan.

Nanirahan ang propetang si Jeremias sa Jerusalem noong mga huling taon ng kaharian ng Juda, mga anim na raang taon bago si Jesus. Napakahirap na panahon iyon. Papalapit nang papalapit ang Babilonia, ang makapangyarihang bagong imperyo. Sunud-sunod na umupo sa trono ang mga hari mula sa angkan ni David, at karamihan sa kanila ay nakadismaya. Nagpatayo sila ng magagarang palasyo para sa sarili gamit ang sapilitang paggawa. Binalewala nila ang mga babala ng Diyos. Sinunog nila ang balumbon ni Jeremias. At ang huli sa kanila, si Haring Sedechias, ay mahina at pabagu-bago. Sa mga kabanatang nauuna sa ating babasahin, isa-isang kinausap ni Jeremias ang mga haring ito. Pagkatapos, sa kabanata dalawampu't tatlo, sabay-sabay niyang kinausap silang lahat.

Sa Biblia, madalas tawaging mga pastol ang mga hari at mga pinuno, dahil tungkulin nilang alagaan ang bayan ng Diyos. Pero nabigo ang mga pastol na ito. Sa aba ng mga pastol na pumupuksa at nagpapangalat sa mga tupa ng aking pastulan! sabi ng Panginoon. Pinangalat ninyo ang aking kawan, at itinaboy ninyo sila, at hindi ninyo sila dinalaw. Hindi nila hinanap ang mga nawawala. Hindi nila inalagaan ang mga sugatan. Sarili lang nila ang inintindi nila. Kaya sinabi ng Diyos: Narito, dadalawin ko sa inyo ang kasamaan ng inyong mga gawa. Dahil hindi dinalaw ng mga pastol ang mga tupa, dadalawin ng Diyos ang mga pastol, para hatulan sila.

At pagkatapos ay sinabi ng Diyos ang gagawin niya sa halip. Titipunin ko ang nalabi sa aking kawan mula sa lahat ng lupaing pinagtabuyan ko sa kanila, at ibabalik ko sila sa kanilang mga kulungan; at sila'y magiging palaanakin at dadami. Ang Diyos mismo ang magiging pastol na naghahanap. At bibigyan niya sila ng mga bagong pastol, mabubuting pastol, na magpapakain sa kanila. Hindi na sila matatakot, ni manlulumo, ni mawawala ang sinuman sa kanila. Walang kulang kahit isa. Bilang ang bawat tupa. Ligtas ang bawat tupa.

Pagkatapos ay dumating ang dakilang pangako. Narito, dumarating ang mga araw, sabi ng Panginoon, na magbabangon ako kay David ng isang matuwid na Sanga, at maghahari siya bilang hari at kikilos nang may karunungan, at maglalapat ng katarungan at katuwiran sa lupain. Pinuputol na noon ang punong-angkan ni David. Nabibigo ang mga hari nito. Pero magpapatubo ang Diyos ng isang bagong sanga mula rito, isang haring magiging lahat ng hindi nagawa ng iba. Marunong. Patas. Mabuti. Sa kanyang mga araw ay maliligtas ang Juda, at mananahang tiwasay ang Israel. At pagkatapos ay ang kanyang pangalan. Ito ang pangalang itatawag sa kanya: Ang Panginoon ang ating katuwiran. Hindi lang isang matuwid na hari, kundi isang haring sa pamamagitan niya ay ang Diyos mismo ang nagtutuwid sa kanyang bayan. Mabubuhay pa si Jeremias para makitang bumagsak ang Jerusalem sa Babilonia. Pero kumapit siya sa pangako ng Diyos ng isang mas mabuting Hari. Anim na siglo ang lumipas, sa lahi ni David, isinilang ang Haring iyon. Tatawagin ni Jesus ang sarili niya na mabuting pastol, na iniiwan ang siyamnapu't siyam para hanapin ang isang tupang nawawala.

May sorpresang nakatago sa pangalan sa pangako ni Jeremias. Ang huling hari ng Juda ay tinawag na Sedechias, isang pangalang ang ibig sabihin ay Ang Panginoon ang aking katuwiran. Pero hindi siya namuhay nang naaayon dito. Iniisip ng maraming iskolar na sinadya ni Jeremias na laruin ang pangalan ng hari. Ang pangalan ng ipinangakong hari, Ang Panginoon ang ating katuwiran, ay gumagamit ng parehong mga salitang Hebreo, na binaligtad. Sa tunay na Hari, magkakatotoo ang inaangkin lamang ni Sedechias.

Ang matuwid na Sanga. Matatagpuan mo ito sa Jeremias kabanata dalawampu't tatlo, talata lima at anim, kasama ang babala sa mga pastol na nauuna rito. Nang mabigo ang mga pastol, nangako ang Diyos na siya mismo ang magtitipon sa kanyang mga tupa at magsusugo ng isang matuwid na Hari. Kaya heto ang isang tanong na madadala mo. Hinahanap ng mabuting pastol ang mga nawawala. Sino sa paligid mo ang maaaring nakararamdam na nawawala o napag-iiwanan, at paano mo sila mahahanap?