Isang Ipinangakong Anak

Sa isang patag na bubungan sa isang maliit na nayon, nakatayo ang isang babae, pinagmamasdan ang maliit na silid na kapapagawa pa lamang niya. Isang higaan. Isang mesa. Isang bangkito. Isang ilawan. Lahat ng maaaring kailanganin ng isang naglalakbay na panauhin. Napangiti siya. Handa na ito.

Nangyari ang kuwentong ito sa hilagang kaharian ng Israel, sa mga araw ng propetang si Eliseo, na sumunod sa dakilang propetang si Elias. Naglalakbay si Eliseo sa buong lupain, nagtuturo, tumutulong at nagbababala. Isa sa mga palagi niyang dinaraanan ang Sunem, isang nayon sa matabang libis ng Jezreel, sa ibaba ng burol ng More. Sa Sunem nakatira ang isang babaing tinatawag ng Biblia na isang dakilang babae, ibig sabihin ay mayaman at iginagalang. Hindi natin kailanman nalaman ang kanyang pangalan. Pero marami tayong nalaman tungkol sa kanyang puso.

Isang araw, habang dumaraan si Eliseo sa Sunem, pinilit siya ng babaing ito na pumasok at kumain. Mula noon, tuwing dumaraan siya, humihinto siya sa bahay nito para kumain. Pagkatapos ay sinabi ng babae sa kanyang asawa: nakikita kong banal na lalaki ng Diyos ang taong ito na madalas dumaraan sa ating bahay. Igawa natin siya ng maliit na silid sa bubungan, na may higaan, mesa, upuan at ilawan. Sa gayon, tuwing darating siya, doon siya makatutuloy. Pansinin mo ang hindi niya ginawa. Hindi na siya naghintay na pakiusapan. Nakita niya ang pangangailangan, at tahimik siyang naglaan ng puwang. Kaya nang sumunod na dumating si Eliseo sa Sunem, may silid nang naghihintay sa kanya.

Nagpapahinga si Eliseo sa maliit na silid, at sinabi niya sa kanyang lingkod na si Giezi, tawagin mo ang Sunamitang ito. Dumating ang babae at tumayo sa may pintuan. Sinabi ni Eliseo sa pamamagitan ni Giezi: nag-abala ka nang husto para sa amin. Ano ang magagawa namin para sa iyo? Maaari ka ba naming ipakiusap sa hari, o sa pinuno ng hukbo? Payak ang sagot niya. “Ako'y tumatahan sa gitna ng aking sariling bayan.” Kontento na ako, ang ibig niyang sabihin. Nasa paligid ko ang aking mga kababayan. Hindi ko kailangan ng pabor. Nang umalis siya, tinanong ni Eliseo si Giezi, ano kaya ang magagawa para sa kanya? May napansin si Giezi. Wala siyang anak na lalaki, sabi nito, at matanda na ang kanyang asawa.

Tawagin mo siyang muli, sabi ni Eliseo. Dumating ang babae at tumayo sa may pintuan. Sa ganitong panahon sa susunod na taon, sabi ni Eliseo, kakalungin mo ang isang anak na lalaki. Halos hindi makayanan ng babae na marinig ito. Huwag po, panginoon ko, sabi niya. Lalaki ng Diyos, huwag po ninyong linlangin ang inyong lingkod. Huwag po ninyo akong paasahin. Marahil ay matagal na siyang tumigil sa pag-asa, dahil masakit ang umasa. Pero natupad ang salita ng Diyos sa pamamagitan ni Eliseo. Naglihi ang babae, at sa ganoong panahon sa sumunod na taon, gaya ng sinabi ni Eliseo, nagsilang siya ng isang anak na lalaki. Ang babaing walang hiniling ay tumanggap ng mismong bagay na hindi niya pinangahasang hilingin.

Karaniwang patag ang bubungan ng mga bahay sa sinaunang Israel, at inaakyat ito sa pamamagitan ng hagdan sa labas o ng isang hagdang-kawayan. Kapaki-pakinabang na espasyo ang bubungan: doon nagpapatuyo ng ani ang mga tao, doon natutulog sa maiinit na gabi, at kung minsan ay nagtatayo roon ng maliit na silid sa itaas. Nakakita ng katibayan ang mga arkeologong nag-aaral ng mga bahay ng Israelita na marami ang may ikalawang palapag. Ang silid sa itaas na gaya ng ipinagawa ng Sunamita ay nagbibigay sa panauhin ng sariling lugar, malamig na hangin sa gabi, at pribadong espasyo, nang hindi nasisikipan ang pamilya sa ibaba.

Matatagpuan mo ang kuwentong ito sa Ikalawang Mga Hari kabanata apat, talata walo hanggang labimpito. Gaya nina Sara, Ana at Elisabet, nakarinig ang babaing ito ng isang pangakong halos hindi niya mapaniwalaan. At sa Pasko, inaalala natin ang isa pang pamilyang naghanap ng matutuluyan, at walang natagpuang puwang sa silid-panauhin. Kaya heto ang isang tanong na madadala mo. Naglaan ng puwang ang Sunamita para sa lingkod ng Diyos bago pa may humiling. Paano ka makapaglalaan ng puwang para sa Diyos, o para sa isang nangangailangan, ngayong linggo?