Mabuting Balita ng Malaking Kagalakan

Nakadapa sa lupa ang mga pastol, nanginginig. Liwanag sa lahat ng dako. At pagkatapos ay isang tinig, malakas at magiliw nang sabay. Huwag kayong matakot.

Sa kaburulan malapit sa Betlehem, isang pangkat ng mga pastol ang nagbabantay sa kanilang mga tupa sa buong magdamag. Pagkatapos, nang walang babala, tumayo sa harap nila ang isang anghel ng Panginoon, at nagliyab sa palibot nila ang kaluwalhatian ng Panginoon. Takot na takot sila. Sino ba ang hindi? Pero hindi naparito ang anghel upang takutin sila. May dala siyang mensahe. At ito ay isang mensaheng binabasa pa rin nang malakas ng mga tao sa buong mundo tuwing Pasko.

“Huwag kayong mangatakot,” sabi ng anghel, “sapagkat narito, dinadalhan ko kayo ng mabubuting balita ng malaking kagalakan, na siyang sasa buong bayan.” Hindi lamang mabuting balita. Mabuting balita ng malaking kagalakan. At hindi lamang para sa mga saserdote sa templo, o sa mayayaman sa Jerusalem, o sa matatalino at mahahalaga. Para sa buong bayan. Kasama roon ang ilang pastol sa isang parang. Isipin mo silang dahan-dahang nag-aangat ng ulo. Kagalakan? Para sa amin? Unti-unting lumuluwag ang hawak ng takot. Nakinig sila.

“Sapagkat ipinanganak sa inyo ngayon, sa bayan ni David, ang isang Tagapagligtas, na siya'y Cristo ang Panginoon.” Mahalaga ang bawat salita. Sa inyo: para sa kanila ang sanggol na ito. Ngayon: hindi balang araw, kundi ngayong gabi. Sa bayan ni David: ang Betlehem, sa ibaba lamang ng burol, ang bayan ni Haring David, kung saan ipinangako ng Diyos na magmumula ang isang bagong hari. Isang Tagapagligtas: isang taong sumasaklolo. Cristo: ang salitang Griego para sa Mesiyas, ang pinahirang hari na ipinangako ng Diyos sa loob ng maraming siglo. At Panginoon: isang titulong ginamit ng mga Kasulatan para sa Diyos mismo. Tatlong napakadakilang pangalan, ibinigay sa isang sanggol na isinilang ilang minutong lakad lamang mula roon.

At pagkatapos ay sinabi ng anghel kung paano nila siya matatagpuan. Heto ang inyong tanda. Makikita ninyo ang isang sanggol na nababalot ng mga lampin, nakahiga sa isang sabsaban. Matapos ang lahat ng dakilang titulong iyon, isang napakapayak na palatandaan. Hindi sa isang palasyo. Hindi sa likod ng mga bantay. Sa isang kainan ng mga hayop. Hindi na kailangang papasukin pa ng mga alipin ang mga pastol. Makikilala nila ang isang sabsaban kapag nakita nila ito. Ang Tagapagligtas, si Cristo na Panginoon, ay naghihintay sa kanila sa uri ng lugar na bagay sa mga pastol.

Ang mga salitang mabuting balita at tagapagligtas ay hindi lamang mga salita ng simbahan. Ilang taon bago isilang si Jesus, nagtayo ang mga lungsod sa lalawigang Romano ng Asia ng isang inskripsiyong bato na pumupuri sa emperador na si Augusto. Ang isang kopyang natagpuan sa Priene, sa Turkiya ngayon, ay tumatawag kay Augusto na tagapagligtas at nagsasabing ang kanyang kaarawan ang simula ng mabuting balita para sa mundo. Kaya nang ipahayag ng anghel ni Lucas ang mabuting balita at ang isang Tagapagligtas, narinig ng kanyang mga unang mambabasa ang isang tahimik na paghahambing kay Cesar.

Ang mensahe ng anghel ay nasa Lucas kabanata dalawa, talata sampu hanggang labindalawa. Mabuting balita ng malaking kagalakan, para sa buong bayan, at isang sanggol sa sabsaban bilang tanda. Kaya heto ang isang tanong na madadala mo. Sino ang kilala mong kailangang makarinig na para rin sa kanila ang mabuting balitang ito?