Pinangalanang Jesus

Isang linggong gulang. Maliliit na daliri, isang mahinang iyak, isang pamilyang malapit na nagtitipon. At pagkatapos ay ang sandaling hinihintay ng bawat magulang. Ang unang pagbigkas nang malakas sa kanyang pangalan. Jesus.

Isang linggo na ang lumipas sa Betlehem mula noong gabing inihiga ang sanggol sa sabsaban. Bumalik na ang mga pastol sa kanilang mga kawan, nagpupuri sa Diyos. Maaaring unti-unti nang umuuwi ang mga taong dumayo para sa pagpapatala. Nagpapagaling si Maria, at natututo, gaya ng bawat bagong ina, kung paano pasusuhin, patahanin at alagaan ang kanyang anak. Inaasikaso naman ni Jose silang dalawa. At ngayon ay dumating na ang ikawalong araw. Para sa isang pamilyang Judio, natatangi ang araw na iyon. Iyon ang araw na tinatanggap ng isang sanggol na lalaki ang tanda ng tipan ng Diyos, at, ayon sa kaugalian, ang araw ng pagbibigay ng kanyang pangalan.

Isinalaysay ito ni Lucas sa iisang pangungusap. Nang maganap ang walong araw at dumating ang pagtutuli sa bata, tinawag ang kanyang pangalang Jesus. Ang pagtutuli ay ang tandang ibinigay ng Diyos kay Abraham, maraming siglo bago noon. Ipinakikita nito na ang isang batang lalaki ay kabilang sa bayan ng Diyos, bahagi ng pangakong ginawa ng Diyos. Kaya sa paggawa nito, sinasabi nina Maria at Jose: ang aming anak ay anak ni Abraham, isang anak ng Israel, nasa ilalim ng kautusan ng Diyos. Hindi isinilang si Jesus sa labas ng kuwento ng bayan ng Diyos. Isinilang siya sa mismong gitna nito.

Pagkatapos ay ang pangalan. Karaniwan, pinag-uusapan ito ng pamilya. Ipapangalan ba siya sa kanyang ama, sa kanyang lolo, sa isang tiyuhin? Pero hindi kailanman pinag-usapan ang pangalang ito. Sabi ni Lucas, ito ang pangalang ibinigay ng anghel bago pa siya ipinaglihi sa sinapupunan. Ilang buwan bago noon, sinabi ni Gabriel kay Maria, tatawagin mo ang kanyang pangalang Jesus. At sa isang panaginip, ganoon din ang sinabi ng isang anghel kay Jose. Kaya sa araw na ito, hindi pumili sina Maria at Jose. Sumunod sila. Ibinigay nila sa kanilang anak ang pangalang pinili na ng Diyos.

At napakagandang pangalan nito. Sa Hebreo, ito ay Yeshua, isang anyo ng Josue. Ang ibig sabihin nito ay ang Panginoon ay nagliligtas. Sinabi ng anghel kay Jose kung bakit: ililigtas niya ang kanyang bayan sa kanilang mga kasalanan. Tuwing tatawagin ni Maria ang kanyang munting anak para maghapunan, tuwing tuturuan siya ni Jose na humawak ng kasangkapan, tuwing isisigaw ng kanyang mga kaibigan ang kanyang pangalan sa kalye ng nayon, iisang salita ang kanilang binibigkas: ang Panginoon ay nagliligtas. Ang kanyang pangalan ang kanyang misyon. At dala-dala niya ito mula sa kanyang ikawalong araw.

Medyo karaniwang pangalan ang Jesus noong panahon niya. Ito ang anyong Griego ng Josue, ang pangalan ng pinunong pumalit kay Moises at nagdala sa Israel sa lupang pangako. Binanggit ng Judiong historyador na si Josefo ang ilang magkakaibang lalaking nagngangalang Jesus, kabilang ang isang punong saserdote. Kaya nang piliin ng anghel ang pangalang ito, isang karaniwang pangalan ang pinili niya para sa isang sanggol na mukhang karaniwan. Ang nagpapapambihira dito ay kung sino ang nagdadala nito.

Matatagpuan mo ang pagpapangalan kay Jesus sa Lucas kabanata dalawa, talata dalawampu't isa. Isang pamilyang tumutupad sa kautusan ng Diyos, at mga magulang na nagbigay sa kanilang anak ng pangalang pinili ng langit. Kaya heto ang isang tanong na madadala mo. Kapag binibigkas mo ang pangalang Jesus, ang Panginoon ay nagliligtas, ano ang kahulugan nito para sa iyo?