Dhahabu, Uvumba na Manemane

Watu wasomi, matajiri, waliosafiri mbali na wenye heshima kubwa, wanainama ili kupita katika mlango mfupi wa nyumba ya kawaida. Wanamwona mtoto mdogo ameketi mapajani mwa mama yake. Na kila mmoja wao anapiga magoti chini.

Mamajusi wamefika mwisho wa safari ndefu sana. Waliiona nyota ikizuka mashariki. Walivuka majangwa na mito ili kufika Yerusalemu. Walisimama mbele ya mfalme Herode, wakawasikia wataalamu wakimnukuu nabii Mika: mtawala atatoka Bethlehemu. Na muda mfupi tu uliopita, nje ya mji, ile nyota ilitokea tena ikawaongoza kuelekea kusini, ikasimama juu ya mahali pamoja tu. Mioyo yao inafurika furaha. Na sasa wamesimama mlangoni.

Mathayo anasema waliingia nyumbani. Si zizini, wala pangoni. Ni nyumba. Huenda muda fulani ulikuwa umepita tangu kuzaliwa kwake; sasa Mathayo anamwita Yesu mtoto, si mtoto mchanga tena. Na wakamwona mtoto pamoja na Mariamu mama yake. Hakuna jumba la kifalme, hakuna kiti cha enzi, hakuna walinzi. Ni mama na mwanawe mdogo katika nyumba ya kawaida ya Bethlehemu. Kama mamajusi walitarajia fahari ya kifalme, hakukuwa na fahari yoyote. Lakini hawakusita hata kwa dakika moja. Walijua huyu ni nani.

Wakaanguka chini, wakamwabudu. Katika ulimwengu wa kale, kuanguka chini mbele ya mtu kulikuwa ndilo jambo ambalo mtu alilifanya mbele ya mfalme. Uliinama sana, uso mpaka ardhini, kuonyesha heshima na unyenyekevu wako. Watu hawa wa mashariki walikuwa wamesafiri umbali huu wote kwa kusudi moja tu, na hili hapa. Kuabudu. Si kufanya biashara, si kutalii, si kutafuta upendeleo. Ni kumheshimu tu mtoto huyu kama Mfalme ambaye kweli alikuwa. Hawakujali kwamba sakafu ilikuwa ya udongo, wala kwamba nyumba ilikuwa ndogo. Macho yao yalikuwa kwa mtoto peke yake.

Kisha, Mathayo anasema, wakafungua hazina zao. Hebu wazia masanduku yakifunguliwa, vitambaa vikifunuliwa taratibu. Na wakamtolea zawadi. Dhahabu, chuma cha wafalme na taji, chenye thamani kubwa katika kila nchi. Uvumba, utomvu wenye harufu nzuri uliochomwa kama ubani katika ibada, na katika hekalu la Yerusalemu. Na manemane, utomvu mwingine wa gharama kubwa, uliotumika katika marashi na dawa, na pia katika kuiandaa miili ya wafu kwa maziko. Hivi vilikuwa vitu bora kabisa ambavyo mamajusi wangeweza kuleta. Hazina kutoka mashariki, zikiwekwa miguuni pa mtoto wa familia maskini katika mji mdogo.

Uvumba na manemane zilikuwa bidhaa za biashara zenye thamani kubwa. Mwandishi wa Kirumi Plinio Mzee, katika kitabu chake cha Historia ya Asili, anaeleza jinsi zilivyotoka kusini mwa Arabuni, zikibebwa na misafara kwenye njia ndefu za biashara, na analalamika kuhusu wingi wa fedha ambazo Rumi ilitumia kwa anasa kama hizo. Nabii Isaya pia alikuwa ameiona siku ambayo watu kutoka mbali wangekuja wakileta dhahabu na uvumba, wakimsifu Bwana.

Zawadi za mamajusi ziko katika Mathayo sura ya pili, mstari wa kumi na moja. Mathayo haelezi maana ya kila zawadi. Lakini mara nyingi Wakristo wameona ndani yake dhahabu kwa ajili ya mfalme, uvumba kwa ajili ya ibada, na manemane ikielekeza mbele kwenye kifo chake na maziko yake. Basi hili hapa ni swali la kwenda nalo. Kama ungeweza kumletea Yesu zawadi moja Krismasi hii, ungempa nini?