Neema Imefunuliwa

Kuna kitu kilichotokea na kuonekana. Si kama mzimu usiku wa manane. Ni zaidi kama jua linalochomoza juu ya bahari baada ya safari ndefu ya giza. Paulo ana neno kwa ajili ya jambo hilo. Neema. Na ilionekana kwa ajili ya watu wote.

Krete ni kisiwa kirefu chenye milima mingi katika Bahari ya Kati, kusini mwa Ugiriki. Paulo alikuwa amemwacha huko mtenda kazi mwenzake, Tito, akiwa na kazi ngumu: kuweka viongozi wema katika kila mji, na kuwasaidia Wakristo wapya kabisa kujifunza jinsi ya kuishi. Haikuwa kazi rahisi hata kidogo. Paulo hata ananukuu mmoja wa washairi wa Wakrete wenyewe, aliyesema kwamba Wakrete ni waongo siku zote. Wakorofi fulani walikuwa wakivuruga nyumba nzima nzima. Basi Paulo anamwandikia Tito barua iliyojaa mashauri ya vitendo, kwa wazee na vijana, kwa familia na kwa wafanyakazi. Lakini chini ya kila agizo, anaweka msingi. Na msingi huo ni Krismasi.

“Kwa maana neema ya Mungu iwaletayo wanadamu wote wokovu imefunuliwa,” Paulo anaandika. Neema ni wema wa Mungu tusioustahili, upendo ambao hatungeweza kamwe kuupata kwa juhudi zetu. Na neema hiyo ilionekana. Ilifika katika ulimwengu wetu, ndani ya mtu, ndani ya Yesu, aliyezaliwa huko Bethlehemu. Na ilikuja kwa ajili ya watu wote, watumwa na mabwana, Wakrete na Wayahudi, wazee na vijana. Neema hiyo, Paulo anasema, pia inatufundisha. Inatulea, kama mwalimu mwema anavyomfundisha mwanafunzi wake, tuyakatae mabaya, na tuishi maisha ya busara, ya unyoofu na ya kumcha Mungu hapa duniani leo.

Na inatufundisha kungoja kwa tumaini. Paulo anasema tunangoja kwa hamu ile siku ya furaha tunayoitumainia, siku ambayo Yesu Kristo, Mungu wetu mkuu na Mwokozi wetu, atakapotokea katika utukufu wake. Kwa hiyo kuna kuonekana kwa aina mbili. Neema ilionekana mara moja, katika Krismasi ya kwanza. Na Yesu atatokea tena, katika utukufu, mwishoni. Wakristo wanaishi katikati ya hayo mawili, kama watu walioyaona mapambazuko na sasa wanangoja mchana kamili. Kwa nini alikuja? Paulo anamwambia Tito: alijitoa mwenyewe kwa ajili yetu, ili atuweke huru kutoka katika kila uovu, na atufanye kuwa watu wake mwenyewe, wenye shauku ya kutenda mema.

Mbele kidogo katika barua hiyo, Paulo analisema tena jambo hilo. Anakumbuka jinsi wote walivyokuwa hapo kwanza, yeye mwenyewe akiwemo: wajinga, wasiotii, waliojaa husuda na chuki. Lakini baadaye, anaandika, wema wa Mungu Mwokozi wetu na upendo wake kwa wanadamu ulionekana. Hakutuokoa kwa sababu ya matendo yoyote mema tuliyoyafanya sisi wenyewe, bali kwa sababu ya rehema yake. Hatukustahili. Hatungeweza kustahili. Mungu alituosha tukawa safi, akatufanya wapya kwa Roho wake Mtakatifu, ambaye alitumiminia kwa wingi kupitia Yesu Kristo. Ili, tukiisha kuhesabiwa haki kwa neema yake, tuwe warithi, wenye tumaini la uzima wa milele.

Maneno ya Paulo kwamba Wakrete ni waongo siku zote hayakuwa ya kubuni kwake mwenyewe. Anasema yalitoka kwa mmoja wa manabii wao wenyewe. Mwandishi wa Kikristo wa kale, Klementi wa Aleksandria, karibu mwaka mia mbili, alisema maneno hayo yalitoka kwa Epimenide, mtu mwenye hekima maarufu wa Krete. Paulo alikuwa akinukuu methali ya wenyeji, kama vile mhubiri wa leo anavyoweza kunukuu msemo unaojulikana na kila mtu.

Neema Imefunuliwa. Utaipata habari hii katika Tito sura ya pili, mistari ya kumi na moja hadi ya kumi na nne, na sura ya tatu, mistari ya nne hadi ya saba. Katika makanisa mengi maneno haya husomwa wakati wa Krismasi, kwa sababu yanaeleza ni nini kilichoonekana usiku ule huko Bethlehemu: wema na upendo wa Mungu. Basi hili hapa ni swali la kwenda nalo. Neema ilikuwa zawadi ambayo hukuweza kuistahili. Jambo hilo lingebadilishaje jinsi unavyowatendea watu ambao hawajastahili wema wako?