Si David at si Goliat

Tuwing umaga at tuwing gabi, sa loob ng apatnapung araw, lumalabas siya. Isang higanteng nakabaluting tanso, sumisigaw sa kabila ng lambak. At tuwing umaga at tuwing gabi, umaatras sa takot ang hukbo ng Israel.

Nangyari ito mga tatlong libong taon na ang nakararaan, noong panahon ni Saul, ang unang hari ng Israel. Ang mga Filisteo ay isang makapangyarihang bayan na nakatira sa baybayin. Sagana sila sa armas, may mga beteranong mandirigma, at sumusulong sila papunta sa kaburulan kung saan nakatira ang Israel. Ngayon, magkaharap ang dalawang hukbo sa magkabilang panig ng Lambak ng Ela. Ang mga Filisteo sa isang burol. Ang Israel sa kabila. At sa gitna, ang patag ng lambak, na may batis na dumadaloy.

May kampeon ang mga Filisteo na nagngangalang Goliat, mula sa lungsod ng Gath. Napakalaki niya. Nakasuot siya ng helmet na tanso at ng baluting may kaliskis na mga limampu't pitong kilo ang bigat. Tansong panangga ang nasa kanyang mga binti. May tansong diyabelin na nakasukbit sa kanyang likod. Ang tagdan ng kanyang sibat ay parang panghabi ng manghahabi, at ang dulong bakal pa lang nito ay mga pitong kilo na. May tagapagdala ng kalasag na naglalakad sa unahan niya. At sumigaw siya sa kabila ng lambak: “Pumili kayo ng isang lalaki at ipadala ninyo rito para labanan ako. Kung manalo siya, magiging alipin ninyo kami. Kung manalo ako, kayo ang magiging alipin namin. Hinahamon ko ang hukbo ng Israel ngayon!” Narinig ito ni Haring Saul at ng lahat ng kanyang kawal. At takot na takot sila.

Samantala, sa Betlehem, may isang lalaking nagngangalang Isai na may walong anak na lalaki. Ang tatlong panganay ay kasama sa hukbo ni Saul. Ang bunso, si David, ang nag-aalaga ng mga tupa ng kanyang ama. Isang araw, pinapunta ni Isai si David sa kampo na may dalang sinangag na butil at mga tinapay para sa kanyang mga kuya, at mga keso para sa kanilang pinuno. Dumating si David mismong paglabas ni Goliat para sumigaw ulit. Nakita niyang nagtakbuhan ang mga kawal. “Sino ba ang Filisteong ito,” tanong ni David, “para hamunin ang hukbo ng Diyos na buhay?” Galit na galit sa kanya ang panganay niyang kapatid na si Eliab. Pero nakarating ang balita kay Haring Saul, at dinala si David sa kanya. “Huwag pong panghinaan ng loob ang sinuman,” sabi ni David. “Ako ang pupunta at lalaban sa kanya.” Tiningnan siya ni Saul. “Bata ka pa lang.” Pero sabi ni David, “Nag-aalaga po ako ng mga tupa ng aking ama. Kapag may leon o oso na dumarating at tumatangay ng isang kordero, hinahabol ko ito at binabawi ang kordero. Ang Panginoong nagligtas sa akin sa pangalmot ng leon at ng oso ay ililigtas din ako sa Filisteong ito.” Kaya isinuot ni Saul kay David ang sarili niyang baluti. Isang helmet na tanso. Isang baluting kadena. Sinubukang maglakad ni David, pero halos hindi siya makagalaw. “Hindi ko po kaya ang mga ito,” sabi niya. “Hindi po ako sanay.” At hinubad niya ang mga ito.

Sa halip, kinuha ni David ang kanyang tungkod ng pastol. Bumaba siya sa batis at pumili ng limang makinis na bato, at inilagay ang mga ito sa kanyang supot ng pastol. Hawak ang tirador, naglakad siya para salubungin ang higante. Tiningnan siya ni Goliat at ngumisi nang may pangungutya. Isinumpa niya si David sa pangalan ng kanyang mga diyos. Pero sumagot si David, “Lumalapit ka sa akin na may tabak, sibat at diyabelin. Pero lumalapit ako sa iyo sa pangalan ng Panginoon ng mga hukbo, ang Diyos ng hukbo ng Israel, na iyong hinamon. Ngayon, malalaman ng buong mundo na may Diyos sa Israel. Ang labanan ay sa Panginoon.” Lumapit si Goliat. Tumakbo si David papunta sa kanya. Dumukot siya sa kanyang supot, kumuha ng isang bato, itinirador ito, at tinamaan ang Filisteo sa noo. Bumaon ang bato, at bumagsak si Goliat nang padapa sa lupa. Walang tabak sa kamay ni David. Pero talo na ang higante. At nang makita ng mga Filisteo na bumagsak ang kanilang kampeon, tumalikod sila at tumakas.

Huwag mong isiping laruan lang ang tirador ni David. Noong sinaunang panahon, tunay na mga sundalo ang mga manghihilagpos. Binanggit ng aklat ng Mga Hukom ang pitong daang piling lalaki ng Benjamin na kayang tamaan ng bato ang isang hibla ng buhok at hindi sumasala. Ilang siglo pagkatapos ni David, nag-ukit ang mga hari ng Asiria ng mga eksena ng kanilang mga labanan sa mga pader ng palasyo, kasama ang tanyag na pagkubkob sa lungsod ng Lachis sa Juda, at makikita sa mga ukit na iyon ang hanay ng mga manghihilagpos na lumalaban. Nakahukay ang mga arkeologo ng mga batong panghilagpos sa maraming lugar sa lupaing iyon. Sa mahusay na kamay, ang tirador ay kayang tumama nang malakas at mabilis mula sa layong hindi abot ng sibat.

Ang kuwentong ito ay nasa Unang Samuel, kabanata labimpito. Ang tinitingnan ng lahat ay ang laki ng higante. Ang tinitingnan ni David ay ang kadakilaan ng kanyang Diyos. Kaya heto ang isang bagay na pag-iisipan mo. Anong higante ang hinaharap mo ngayon, at ano ang ibig sabihin ng harapin ito sa pangalan ng Panginoon?