Ang Mabuting Samaritano

May isang lalaking nakahandusay sa gilid ng isang malungkot na daan. Binugbog. Hinubaran. Halos hindi na humihinga. May mga yabag na papalapit. At pagkatapos, dahan-dahan, papalayo ulit.

Nagtuturo si Jesus, at tumayo ang isang dalubhasa sa kautusan ni Moises para subukin siya. “Guro, ano po ang dapat kong gawin para magmana ng buhay na walang hanggan?” Ibinalik ito ni Jesus sa kanya. “Ano ang nakasulat sa kautusan? Paano mo ito binabasa?” Alam na alam ng lalaki ang sagot. “Ibigin mo ang Panginoon mong Diyos nang buong puso, kaluluwa, lakas at pag-iisip. At ibigin mo ang iyong kapwa gaya ng iyong sarili.” “Tama,” sabi ni Jesus. “Gawin mo ito, at mabubuhay ka.” Pero gusto ng lalaki na pangatwiranan ang sarili. Kaya nagtanong pa siya ng isa. “At sino naman ang aking kapwa?” Sumagot si Jesus sa pamamagitan ng isang kuwento.

“May isang lalaking bumababa mula sa Jerusalem papuntang Jerico.” Kilala ng lahat ng nakikinig ang daang iyon. Paliko-liko ito pababa sa tigang at mabatong disyerto, matarik ang baba hanggang dulo, at maraming mapagtataguan ng mga tulisan. At sa araw na ito, may mga tulisang nag-aabang. Sinunggaban nila ang manlalakbay. Hinubaran nila siya, binugbog, at iniwang halos patay na sa gilid ng daan. Pagkatapos, naglaho sila. Tumaas ang araw. Umuugong ang mga langaw. Hindi makatayo ang lalaki, hindi makasigaw. Ang tanging magagawa niya ay humiga sa alikabok at umasang may darating, kahit sino, sa daang iyon.

“Nagkataong may isang saserdoteng bumababa sa daang iyon.” Siguradong may tulong nang dumating. Isang lalaking naglilingkod sa templo ng Diyos. Pero nang makita ng saserdote ang sugatang lalaki, tumawid siya sa kabilang panig at nagpatuloy sa paglalakad. “Pagkatapos, may isang Levitang dumating sa lugar na iyon.” Isa pang manggagawa sa templo. Tumingin siya. At dumaan din siya sa kabilang panig. Hindi sinabi ni Jesus kung bakit sila nagpatuloy. Baka natakot sila. Baka abala sila. Baka may mga dahilan silang mukhang makatwiran. Nakahandusay pa rin doon ang lalaki.

“Pero isang Samaritano, habang naglalakbay, ay napadaan kung saan naroon ang lalaki.” At may bulung-bulungang kumalat sa mga tao. Isang Samaritano? “Nang makita niya ito, nahabag siya.” Nilapitan niya ang lalaki. Binuhusan niya ng langis at alak ang mga sugat at binendahan ang mga ito. Isinakay niya ang lalaki sa sarili niyang hayop at dinala sa isang bahay-panuluyan. Buong gabi niya itong inalagaan. Kinabukasan, inabutan niya ang may-ari ng bahay-panuluyan ng dalawang baryang pilak. “Alagaan mo siya. Anuman ang magastos mo pa, babayaran kita pagbalik ko.”

Pagkatapos, si Jesus naman ang nagtanong. At pansinin mo kung paano niya ito binago. Ang tanong ng abogado, sino ang aking kapwa? Ang tanong ni Jesus, “Sa palagay mo, sino sa tatlong ito ang naging kapwa sa lalaking nahulog sa kamay ng mga tulisan?” Hindi masabi-sabi ng abogado ang salitang Samaritano. “Ang nagpakita ng awa sa kanya.” At sinabi ni Jesus, “Humayo ka, at gayon din ang gawin mo.”

Para marinig ito gaya ng pagkarinig ng mga unang nakinig, kailangan mong malaman ang tungkol sa mga Samaritano. Iisa ang ninuno ng mga Judio at mga Samaritano, at kapwa nila iginagalang ang mga aklat ni Moises, pero ilang siglo na silang magkahiwalay, dahil sa kung saan dapat sambahin ang Diyos at kung sino talaga ang kabilang sa kanyang bayan. Sumasamba ang mga Samaritano sa Bundok Gerizim, hindi sa Jerusalem. Magkabilang panig ang hinanakit. Diretsahang sinabi ito ng Ebanghelyo ni Juan: hindi nakikitungo ang mga Judio sa mga Samaritano. Kaya ang bida sa kuwento ni Jesus ay ang huling taong pipiliin ng kanyang mga tagapakinig.

Ang Mabuting Samaritano. Mababasa mo ito sa Lucas kabanata 10, talata 25 hanggang 37. Gustong malaman ng abogado kung hanggang saan lang ang tungkulin niya. Ipinakita sa kanya ni Jesus ang isang taong hindi na huminto para magtanong. Kaya heto ang tanong na madadala mo. Sino ang nakahandusay sa daraanan mo ngayong linggo, at hihinto ka ba?