Pitong Taon para kay Raquel

Isang malaking bato ang nakatakip sa bunganga ng isang balon. Napakabigat nito kaya hinihintay ng mga pastol na dumating ang lahat ng kawan bago nila ito igulong nang sabay-sabay. Pagkatapos ay nakita ng isang maalikabok na estranghero ang isang dalagang dumarating kasama ang mga tupa ng kanyang ama, lumapit siya, at iginulong ang batong iyon nang mag-isa.

Ang estranghero ay si Jacob, at siya ay tumatakas. Dinaya niya ang kanyang nakatatandang kapatid na si Esau sa pagpapala ng kanilang ama, at galit na galit si Esau. Kaya naglakbay si Jacob nang daan-daang milya pahilaga, sa Haran, kung saan nakatira ang pamilya ng kanyang inang si Rebeca. Sa daan, kinatagpo siya ng Diyos sa isang panaginip at nangakong sasamahan siya saan man siya pumunta. Ngayon ay dumating si Jacob sa isang parang na may balon, may tatlong kawan ng tupa na nakahiga sa tabi nito, at isang pangkat ng mga pastol na naghihintay sa ilalim ng araw.

Mga kaibigan, taga-saan kayo? tanong ni Jacob. Taga-Haran. Kilala ba ninyo si Laban? Kilala namin. Mabuti naman siya. At tingnan mo, paparating ang kanyang anak na si Raquel kasama ang mga tupa. Pastol si Raquel, nag-aalaga ng kawan ng kanyang ama. Nang makita siya ni Jacob, pumunta si Jacob sa balon, iginulong ang bato, at pinainom ang bawat isa sa mga tupa ni Raquel. Pagkatapos ay hinagkan niya si Raquel bilang pagbati, at napaiyak siya. Sa lahat ng pagtakas na iyon, sa lahat ng pangungulilang iyon, heto, sa wakas, ang pamilya. Sinabi niya rito na siya ay anak ni Rebeca. Tumakbo si Raquel pauwi upang sabihin sa kanyang ama, at tumakbo rin si Laban palabas. Niyakap niya si Jacob, hinagkan ito at isinama sa kanyang bahay. Tunay ngang ikaw ay sarili kong laman at dugo, sabi niya.

Nanatili si Jacob at nagtrabaho. Pagkalipas ng isang buwan, sinabi ni Laban, Hindi ka dapat magtrabaho nang walang bayad dahil lamang kamag-anak kita. Ano ang gusto mong maging upa mo? Ngayon, may dalawang anak na babae si Laban. Ang nakatatanda ay si Lea. Sinasabi ng Genesis na malamlam ang kanyang mga mata, o marahil ay malambing; walang lubos na nakatitiyak kung ano ang ibig sabihin ng lumang salita. Ang nakababata ay si Raquel, at siya ay maganda. Iniibig ni Jacob si Raquel. Maglilingkod ako sa iyo nang pitong taon, sabi niya, para sa nakababata mong anak na si Raquel. Pumayag si Laban. At heto ang isa sa pinakamagagandang linya sa buong aklat. Naglingkod si Jacob nang pitong taon para kay Raquel, at para sa kanya ay parang ilang araw lamang ang mga iyon, dahil labis niya itong iniibig.

Sa wakas ay natapos ang pitong taon. Nagdaos si Laban ng isang piging ng kasalan at inanyayahan ang lahat. Pagsapit ng gabi, dinala niya ang kanyang anak kay Jacob. Pero sa liwanag ng umaga, nakita ni Jacob kung sino ito. Si Lea pala. Sumugod si Jacob kay Laban. Ano itong ginawa mo sa akin? Naglingkod ako para kay Raquel! Bakit mo ako dinaya? Ni hindi kumurap si Laban. Sa amin, hindi ibinibigay ang nakababatang anak bago ang panganay. Panganay. Tiyak na tumusok ang salitang iyon. Maraming taon na ang nakalipas, nagbalatkayo si Jacob bilang kanyang nakatatandang kapatid upang linlangin ang kanyang bulag na ama. Ngayon, sa dilim, nalinlang naman siya ng isang nakatatandang kapatid na babae. Hindi sinasabi ng Genesis na buti nga sa iyo. Hinahayaan lamang tayo nitong mapansin iyon.

Gumawa si Laban ng bagong kasunduan. Tapusin mo ang linggo ng kasalan kasama ang isang ito, at ibibigay rin namin sa iyo si Raquel, kapalit ng isa pang pitong taon ng paglilingkod. Pumayag si Jacob. Makalipas ang isang linggo, naging asawa rin niya si Raquel, at naglingkod si Jacob ng isa pang pitong taon. Hindi ito maayos at masayang pagtatapos. Mas mahal ni Jacob si Raquel kaysa kay Lea, at masakit iyon. Pero sinasabi ng kasunod na talata na nakita ng Diyos si Lea, at kinalinga siya. At mula sa magulo, di-makatarungan at sugatang pamilyang ito, itatayo ng Diyos ang labindalawang lipi ng Israel, gaya ng kanyang ipinangako.

Ang pananalita ni Laban, na tapusin ang linggo niya, ay tumutukoy sa isang tunay na kaugalian. Sa sinaunang Malapit na Silangan, ang kasalan ay hindi lamang isang hapon. Maaaring tumagal ang pagdiriwang nang isang buong linggo. Ipinakikita rin ng Biblia ang ganitong kaugalian sa bandang huli, nang tumagal nang pitong araw ang piging ng kasal ni Samson. Tungkol naman sa kung paano gumana ang panlilinlang, hindi ito ipinaliliwanag ng Genesis. Maraming komentarista ang nagmumungkahing may belo ang nobya, gaya ng pagtatakip ni Rebeca ng belo bago niya makatagpo si Isaac, at ang dilim ng gabi na ang bahala sa iba.

Si Jacob, si Raquel at si Lea. Matatagpuan mo ang kanilang kuwento sa Genesis kabanata dalawampu't siyam, talata isa hanggang tatlumpu. Natuklasan ni Jacob kung ano ang pakiramdam ng malinlang, at natuklasan ni Lea kung ano ang pakiramdam ng hindi mapansin, at kumikilos ang Diyos sa buhay nilang dalawa. Kaya heto ang isang tanong na dalhin mo. Kapag pakiramdam mo ay di-makatarungan ang buhay, kaya mo bang magtiwala na nakikita ka pa rin ng Diyos?