Kaburi Tupu

Bado ni giza. Wanawake wachache wanatembea kimya katika hewa baridi ya asubuhi, wakibeba vyombo vya manukato. Hakuna anayesema mengi. Wanakwenda kaburini.

Siku ya Ijumaa, Yesu wa Nazareti alisulibiwa nje ya Yerusalemu. Rafiki zake walitawanyika. Jua lilipokuwa likizama siku ile ya Ijumaa, mtu mmoja aitwaye Yusufu wa Arimathaya aliuweka mwili wake katika kaburi jipya lililochongwa mwambani, na jiwe kubwa likavingirishwa mlangoni. Baadhi ya wanawake waliomfuata Yesu tangu Galilaya waliona mahali alipowekwa. Kisha ikaja Sabato, siku ya mapumziko. Wakasubiri. Sasa, mapambazuko ya Jumapili, wanarudi kuushughulikia mwili wake. Njiani wana wasiwasi. Ni nani atakayetuvingirishia lile jiwe?

Hawana haja. Wanapofika, jiwe tayari limekwisha kuvingirishwa. Kaburi liko wazi. Na mwili wa Yesu haupo. Kila Injili inasimulia wakati huu kwa namna yake. Mathayo anaeleza malaika, anayeng’aa kama umeme, ameketi juu ya jiwe. Luka anataja wanaume wawili waliovaa mavazi yanayometameta. Lakini kiini cha ujumbe ni kile kile. “Msiogope,” anasema malaika katika Mathayo. “Hayupo hapa. Amefufuka, kama alivyosema. Njooni mpaone mahali alipolala. Kisha nendeni upesi mkawaambie wanafunzi wake.” Na katika Luka: “Mbona mnamtafuta aliye hai kati ya wafu?”

Wanawake wanakimbia. Wakiwa na hofu na furaha nyingi, vyote kwa pamoja. Wanawakuta wanafunzi na kuwaeleza kila kitu. Na wanafunzi hawawaamini. Inasikika kama upuuzi. Lakini Petro anainuka na kukimbia mpaka kaburini. Injili ya Yohana inasema mwanafunzi mwingine alikimbia pamoja naye, akatangulia kufika. Wanachungulia ndani. Vitambaa vya kitani vimelala pale. Kitambaa kilichokuwa kichwani pa Yesu kimekunjwa, kiko mahali pake peke yake. Hakuna mwili. Wanarudi nyumbani, wakitafakari maana ya hayo yote.

Mariamu Magdalene anabaki bustanini, nje ya kaburi, akilia. Kupitia machozi yake anachungulia ndani, na kuona malaika wawili waliovaa nguo nyeupe mahali ambapo mwili ulikuwa umelala. “Mama, kwa nini unalia?” “Wamemwondoa Bwana wangu,” anasema, “wala sijui walikomweka.” Anageuka. Mtu amesimama pale. Anadhani ni mtunza bustani. “Bwana, ikiwa wewe umemchukua, niambie ulikomweka, nami nitamchukua.” Naye anasema neno moja. “Mariamu.” Anaijua sauti ile. Anageuka. “Rabuni!” Yaani, Mwalimu. Ni Yesu. Yu hai. Anamtuma kwa wafuasi wake na ujumbe, naye anakimbia kwao. “Nimemwona Bwana!”

Mathayo anasimulia jinsi Yesu alivyokutana pia na wanawake walipokuwa wakiondoka kwa haraka. “Salamu,” anasema. Wanaanguka miguuni pake na kumsujudia. “Msiogope. Nendeni mkawaambie ndugu zangu waende Galilaya. Huko wataniona.” Nao wanakwenda. Juu ya mlima mmoja huko Galilaya, wanafunzi wanamwona kwa macho yao wenyewe. Yesu anawaambia waende wakawafanye mataifa yote kuwa wanafunzi. Na anawapa ahadi: “Mimi nipo pamoja nanyi siku zote, hata ukamilifu wa dahari.”

Hapa kuna jambo linalojitokeza wazi. Katika Injili zote nne, watu wa kwanza kulikuta kaburi tupu ni wanawake. Katika ulimwengu ule, neno la mwanamke halikuhesabiwa sana mahakamani. Mwanahistoria Myahudi Josephus, aliyeandika baadaye katika karne ya kwanza, anaandika kwamba wanawake hawakukubaliwa kuwa mashahidi. Kama mtu angekuwa anatunga hadithi ili kuwashawishi watu, hivi sivyo angeisimulia. Hata hivyo Injili zinawataja wanawake hao kwa majina.

Kaburi tupu. Utaipata katika Mathayo 28, Luka 24 na Yohana 20. Mariamu alikwenda kutafuta mwili, lakini badala yake alisikia jina lake mwenyewe. Basi hili hapa ni swali la kukaa nalo. Ikiwa Yesu yu hai, hilo linaleta tofauti gani katika maisha yako leo?