Ibrahimu Anaiombea Sodoma

Asubuhi na mapema, mzee mmoja anapanda juu ya kilima na kutazama upande wa mashariki kuelekea uwanda. Mahali ambapo jana yake miji ilisimama, moshi mzito unapanda juu, kama moshi wa tanuru. Alikuwa amemwomba Mungu rehema. Sasa anasubiri kujua rehema hiyo ilikuwa na sura gani.

Wale wageni watatu waliokula hemani kwa Ibrahimu wanasimama na kutazama upande wa Sodoma, naye Ibrahimu anatembea pamoja nao ili kuwasindikiza. Sodoma na Gomora iko chini katika uwanda kando ya Yordani, miji tajiri yenye maji mengi. Lutu, mwana wa ndugu yake Ibrahimu, anaishi Sodoma. Na Bwana anasema, Je, nimfiche Ibrahimu jambo ninalokwenda kulifanya? Kilio juu ya Sodoma na Gomora, anasema, ni kikubwa, na dhambi yao ni nzito mno. Atashuka ili aone. Wawili kati ya wageni wanaondoka kuelekea mjini. Lakini Ibrahimu anabaki amesimama mbele za Bwana.

Ibrahimu anasogea karibu zaidi. Je, utawaangamiza wenye haki pamoja na waovu? Itakuwaje kama kuna watu hamsini wenye haki ndani ya mji? Hilo na liwe mbali nawe, kuwatendea wenye haki na waovu sawasawa. “Mhukumu ulimwengu wote asitende haki?” Bwana anajibu, Nikiona hamsini, nitapaachilia mahali pote kwa ajili yao. Ibrahimu anaendelea. Mimi ni mavumbi na majivu tu, lakini itakuwaje kama kuna arobaini na watano? Kisha arobaini. Kisha thelathini. Kisha ishirini. Kila mara Bwana anakubali. Mwishowe Ibrahimu anasema, Bwana asikasirike, nami nitasema mara moja tu zaidi. Itakuwaje kama wataonekana kumi tu huko? Naye Bwana anasema, Kwa ajili ya hao kumi, sitauangamiza. Kisha Bwana anakwenda zake, naye Ibrahimu anarudi nyumbani.

Jioni ile malaika wale wawili wanafika Sodoma. Lutu ameketi langoni pa mji. Anainama na kuwasihi wakae nyumbani kwake, nao wanakubali. Lakini kabla ya wakati wa kulala, wanaume wa mji, vijana kwa wazee, wanaizunguka nyumba. Wanapiga kelele wakimtaka Lutu awatoe wageni wale nje kwao, ili wawanajisi. Lutu anatoka nje, anafunga mlango nyuma yake na kuwasihi. Akiwa amekata tamaa, hata anawapa binti zake wawili ambao hawajaolewa badala yao, pendekezo ambalo hakuna baba anayepaswa kulitoa. Umati haukubali kusikiliza. Wanasonga mbele ili kuuvunja mlango. Ndipo wale wageni wanaunyoosha mkono, wanamvuta Lutu ndani, wanafunga mlango, na kuwapiga wale wanaume walio nje kwa upofu, hata wanapapasa gizani na kushindwa kuuona mlango.

Una nani mwingine hapa? malaika wanauliza. Watoe nje. Bwana ametutuma tupaangamize mahali hapa. Lutu anakimbia kwa wale wanaume waliowaposa binti zake. Amkeni! Tokeni! Lakini wao wanadhani anatania. Alfajiri malaika wanamhimiza. Harakisha! Mchukue mkeo na binti zako wawili, la sivyo mtaangamizwa. Na bado Lutu anakawia. Kwa hiyo malaika wanamshika mkono, yeye na mkewe na binti zake, na kuwatoa nje ya mji. Mwanzo inaeleza sababu: Bwana alimhurumia. Kimbieni kuziokoa roho zenu! Msitazame nyuma. Lutu anaomba akimbilie mji mdogo ulio karibu, naye anaruhusiwa. Jua limekwisha kuchomoza anapofika Soari. Kisha Bwana ananyesha kiberiti na moto juu ya Sodoma na Gomora, nayo miji hiyo na uwanda wote unaangamizwa kabisa. Lakini mkewe Lutu, aliyekuwa nyuma yake, anatazama nyuma. Naye anakuwa nguzo ya chumvi.

Asubuhi na mapema siku iliyofuata, Ibrahimu anarudi mahali pale aliposimama mbele za Bwana. Anatazama chini kuelekea uwanda na kuona moshi ukipanda. Watu kumi wenye haki hawakupatikana. Lakini Mwanzo inamaliza sehemu hii ya habari kwa sentensi moja ya utulivu. Mungu alipoiangamiza miji ya uwanda, Mungu alimkumbuka Ibrahimu, akamtoa Lutu katikati ya maangamizi yale.

Mwanzo inaiweka miji hii katika bonde lililo karibu na Bahari ya Chumvi, eneo la chumvi na lami. Mapema zaidi, katika sura ya kumi na nne, inataja kwamba bonde hilo lilikuwa limejaa mashimo ya lami. Hata leo, upande wa kusini magharibi wa ufuo wake kuna mlima mrefu wa mwamba wa chumvi uitwao Mlima Sodoma, ambako nguzo za chumvi zinajitokeza kutoka kwenye magenge. Wataalamu bado wanabishana kuhusu mahali hasa miji hiyo ilipokuwa. Na kuhusu dhambi yao, Mwanzo inaonyesha jeuri dhidi ya wageni, naye nabii Ezekieli baadaye anaongeza kwamba Sodoma ilikuwa na kiburi, chakula tele na raha ya kustarehe, lakini haikuwasaidia maskini na wahitaji.

Ibrahimu kuiombea Sodoma, na Lutu kuokoka, kunapatikana katika Mwanzo sura ya kumi na nane, mstari wa kumi na sita, hadi sura ya kumi na tisa, mstari wa ishirini na tisa. Ni habari ngumu. Mungu analichukulia kwa uzito jambo la udhalimu. Naye Ibrahimu anatuonyesha kwamba tunaweza kumsihi Mungu kwa ajili ya wengine. Basi hili hapa ni swali la kutafakari kwa utulivu. Ni nani ambaye ungekuwa tayari kusimama mbele za Mungu na kumwombea?