Ang Punong Hindi Natupok

Sa gilid ng isang bundok, nagliliyab ang isang mababang punongkahoy. Sumasayaw ang apoy sa bawat sanga. Pero hindi kumukulubot ang mga dahon. Hindi nangingitim ang mga sanga. Patuloy na nagliliyab ang apoy, at hindi natutupok ang punongkahoy. At mula sa apoy, may tinig na tumawag ng isang pangalan. Moises. Moises.

Maraming taon nang nasa Madian si Moises. Minsan ay naging prinsipe siya ng Egipto. Pagkatapos ay nakapatay siya ng isang Egipcio at tumakas upang iligtas ang kanyang buhay. Ngayon ay isa na siyang pastol, nag-aalaga ng kawan ng kanyang biyenang si Jethro. Isang araw ay inakay niya ang mga tupa nang malayo sa ilang at dumating sa Horeb, na tinatawag na bundok ng Diyos. Doon, napakita sa kanya ang anghel ng Panginoon sa isang ningas ng apoy mula sa gitna ng isang mababang punongkahoy. Naisip ni Moises, Lalapit ako at titingnan ang kakaibang tanawing ito. Bakit hindi natutupok ang punongkahoy?

Nang makita ng Diyos na lumihis siya upang tumingin, tinawag Niya siya mula sa punongkahoy. Moises! Moises! Narito ako. Huwag ka nang lumapit pa. Hubarin mo ang iyong panyapak, sapagkat banal na lupa ang kinatatayuan mo. Ako ang Diyos ng iyong ama, ang Diyos ni Abraham, ang Diyos ni Isaac at ang Diyos ni Jacob. At itinago ni Moises ang kanyang mukha, sapagkat natatakot siyang tumingin sa Diyos. Pagkatapos ay sinabi ng Diyos, Nakita ko ang paghihirap ng aking bayan sa Egipto. Narinig ko ang kanilang pagdaing. Alam ko ang kanilang sakit. At bumaba ako upang iligtas sila, at dalhin sila sa isang mabuti at malawak na lupain. Kaya ngayon, humayo ka. Isinusugo kita kay Faraon, upang ilabas ang aking bayan mula sa Egipto.

May isang tanong si Moises. Sino ako upang pumunta kay Faraon? At hindi sinabi ng Diyos kung sino siya. Sinabi ng Diyos kung sino ang kasama niya. Ako ay sasaiyo. Muling nagtanong si Moises. Kapag sinabi ko sa mga Israelita na isinugo ako ng Diyos ng kanilang mga ninuno, at itinanong nila sa akin, Ano ang kanyang pangalan, ano ang sasabihin ko? At sumagot ang Diyos ng mga salitang pinagninilayan ng mga tao mula noon.

AKO AY AKO NGA. Sabihin mo ito sa bayan ng Israel: Isinugo ako sa inyo ng AKO NGA. Ito ang aking pangalan magpakailanman.

Pero hindi pa rin nakatitiyak si Moises. Paano kung hindi nila ako paniwalaan? Kaya binigyan siya ng Diyos ng mga tanda. Ano iyang nasa iyong kamay? Isang tungkod. Ihagis mo sa lupa. Inihagis ito ni Moises, at naging ahas ito, at tumakbo si Moises palayo rito. Ngayon ay iunat mo ang iyong kamay at hawakan mo ito sa buntot. Ginawa niya ito, at naging tungkod itong muli. Binigyan pa siya ng Diyos ng dalawa pang tanda: pumuti ang kanyang kamay dahil sa isang sakit sa balat at gumaling muli, at ang tubig mula sa Nilo ay magiging dugo kapag ibinuhos sa lupa. Nag-aatubili pa rin si Moises. Panginoon, hindi ako kailanman naging mahusay magsalita. Mabagal akong magsalita. Sino ang gumawa ng iyong bibig? Hindi ba ako, ang Panginoon? Ngayon ay humayo ka. Ako ay sasaiyong bibig at ituturo ko sa iyo ang iyong sasabihin. At sinabi ni Moises, Pakiusap, Panginoon, iba na lamang ang isugo mo.

Nagalit ang Diyos kay Moises. Pero kahit ngayon, gumawa Siya ng paraan. Paano ang kapatid mong si Aaron? Mahusay siyang magsalita. Papunta na siya upang salubungin ka. Sasabihin mo sa kanya ang sasabihin, at siya ang magsasalita para sa iyo. At dalhin mo ang tungkod na ito sa iyong kamay. Kaya humayo si Moises. Nagpaalam siya kay Jethro at naglakbay patungong Egipto kasama ang kanyang asawa at mga anak, dala ang tungkod ng Diyos. Sinalubong siya ni Aaron sa ilang, at nagyakap sila. Sa Egipto, tinipon nila ang matatanda ng Israel. Nagsalita si Aaron, ipinakita ni Moises ang mga tanda, at naniwala ang bayan. Nang marinig nilang nakita ng Diyos ang kanilang paghihirap, yumukod sila at sumamba.

Ang pangalang ibinigay ng Diyos dito ay kaugnay ng pandiwang Hebreo na nangangahulugang maging, at ang apat na titik Hebreo ng banal na pangalan, Y H W H, ay madalas tawaging Tetragrammaton. Dahil sa malalim na paggalang, sa loob ng maraming siglo ay iniiwasan ng tradisyong Judio na bigkasin nang malakas ang pangalang iyon, at binabasa sa halip ang Adonai, na nangangahulugang aking Panginoon. Iyan ang dahilan kung bakit maraming Biblia ang gumagamit ng salitang Panginoon kung saan ang Hebreo ay may personal na pangalan ng Diyos.

Ang nagliliyab na punongkahoy. Matatagpuan mo ito sa Exodo kabanata tatlo at apat. Nagtanong si Moises, Sino ako? At sumagot ang Diyos, Ako ay sasaiyo. Kaya heto ang isang tanong na dalhin mo. Ano ang ipinagagawa sa iyo ng Diyos na pakiramdam mo ay napakalaki, at magtitiwala ka bang sasamahan ka niya?