Ang Araw na Tumigil ang Araw

Isang larangan ng digmaan sa kaburulan. Tumatakbo na ang kaaway, pero mabilis na nawawala ang liwanag. At isang lalaki ang tumingala sa langit at nagsabi ng isang bagay na wala pang sinumang nakapagsabi noon. Araw, tumigil ka.

Upang maunawaan ang araw na ito, kailangan mong malaman ang tungkol sa isang panlilinlang. Hindi pa natatagalan, nabalitaan ng mga taga-Gabaon ang nangyari sa Jerico at sa Hai. Natakot sila. Kaya nagsuot sila ng mga gutay-gutay na damit at mga sirang sandalyas, nagbaon ng tuyo at inaamag na tinapay, at lumapit kay Josue na nagkukunwaring galing sa isang malayong bansa. Makipagkasundo kayo sa amin ng kapayapaan, sabi nila. At ginawa iyon ng Israel, nang hindi muna sumasangguni sa Diyos. Makalipas ang tatlong araw ay natuklasan nila ang katotohanan. Nasa malapit lamang ang Gabaon. Pero ang pangakong ginawa sa pangalan ng Diyos ay pangako. Tinupad ito ng Israel.

Ngayon ay nababahala ang hari ng Jerusalem, si Adonisedec. Ang Gabaon ay isang malaking lungsod, mas malaki kaysa sa Hai, na may malalakas na mandirigma, at kapapanig pa lamang nito sa Israel. Kaya nagpadala siya ng mensahe sa apat pang hari, ng Hebron, Jarmuth, Lachis at Eglon. Pumarito kayo at tulungan ninyo ako. Salakayin natin ang Gabaon. Nagmartsa ang limang hukbo. Pinalibutan nila ang lungsod at naghanda para sa pagpuksa. At mula sa likod ng mga pader, nagpadala ang mga Gabaonita ng isang desperadong mensahe sa kampo ni Josue sa Gilgal. Huwag ninyong pabayaan ang inyong mga lingkod! Pumarito kayo agad at iligtas kami! Nagsama-sama laban sa amin ang lahat ng hari ng kaburulan.

Maaari sanang nagkibit-balikat si Josue. Sila ang mga taong lumoko sa kanya. Pero tinipon niya ang kanyang hukbo, at nagsalita sa kanya ang Panginoon. Huwag kang matakot sa kanila. Ibinigay ko na sila sa iyong kamay. Wala ni isa sa kanila ang makatatayo laban sa iyo. Kaya nagmartsa si Josue nang buong magdamag, paakyat mula sa libis ng Jordan, sa gitna ng dilim. Sa pagbubukang-liwayway, biglang lumitaw ang kanyang hukbo na para bang mula sa kawalan. Lubos na nagulat ang limang hukbo. Nataranta sila, at tumakbo, pakanluran sa matarik na daang paakyat at pagkatapos ay pababa mula sa Beth-horon.

At pagkatapos ay sumali ang langit sa labanan. Habang tumatakas ang kaaway pababa sa dalisdis, nagpaulan ang Panginoon sa kanila ng malalaking batong yelo, hanggang sa Azeca. Sinasabi ng Biblia na mas marami sa kanila ang namatay sa batong yelo kaysa sa tabak ng Israel. At hindi pa rin tapos ang araw. Tumayo si Josue sa harap ng buong Israel, at nagsalita sa Panginoon, at pagkatapos ay sa langit mismo.

Araw, tumigil ka sa ibabaw ng Gabaon. At ikaw, buwan, sa libis ng Ajalon.

At tumigil ang araw, at huminto ang buwan, hanggang sa matalo ng bansa ang kanyang mga kaaway. Nanatili ang araw sa kalagitnaan ng langit at hindi nagmadaling lumubog sa loob ng halos isang buong araw. Halos hindi rin ito mapaniwalaan ng manunulat mismo. Walang araw na gaya niyon bago o pagkatapos nito, nang dinggin ng Panginoon ang tinig ng isang tao. Sapagkat ang Panginoon ang nakipaglaban para sa Israel. Pagkatapos ay bumalik si Josue at ang buong Israel sa kampo sa Gilgal. Ligtas ang mga taong lumoko sa kanila, dahil tinupad ng Israel ang salita nito, at dahil tinupad ng Diyos ang kanyang salita.

Heto ang isang detalyeng madaling makaligtaan. Kasunod mismo ng mga salita ni Josue, sinasabi ng Biblia, Hindi ba ito nakasulat sa aklat ni Jaser? Ang ibig sabihin ng Jaser ay ang Matuwid. Tila ito ay isang lumang kalipunan ng mga tula at awit tungkol sa mga bayani ng Israel. Muli itong sinipi ng Ikalawang Samuel, para sa panaghoy ni David kina Saul at Jonathan. Nawala na ang aklat mismo. Dahil nagmula sa isang tula ang mga salita ni Josue, iba-iba ang pagkaunawa ng mga mambabasa sa araw na ito. Itinuturing ito ng marami na isang himalang pagpapahaba ng liwanag ng araw. Iminumungkahi naman ng iba na napanatili ang liwanag sa ibang paraan, o na ipinagdiriwang ng tula ang tagumpay sa makulay na pananalita. Ang lahat ay sumasang-ayon sa puntong ipinahahayag ng manunulat: ang Panginoon ang nakipaglaban para sa Israel.

Ang Araw na Tumigil ang Araw. Matatagpuan mo ito sa Josue, kabanata sampu, talata isa hanggang labinlima. Nagsimula ito sa isang pangakong marahil ay hiniling ni Josue na sana ay hindi na lamang niya ginawa, at tinupad pa rin niya ito. Kaya heto ang tanong na dalhin mo. May pangako ka bang naging mahirap tuparin, at ano ang hitsura ng pagtupad dito?