Isang Sanggol sa Sabsaban

Isang malamig na burol. Mga tupang gumagalaw sa dilim. Ilang pastol na nagsisiksikan sa tabi ng maliit na apoy. At pagkatapos, nang walang babala, nagliyab sa liwanag ang langit sa gabi.

Pero nagsimula ang kuwento ilang buwan bago noon, sa Nazaret, isang maliit na nayon sa kaburulan ng Galilea. Halos walang nakakakilala rito sa labas ng rehiyon. Doon nakatira ang isang dalagang nagngangalang Maria. Nakatakda siyang ikasal sa isang karpinterong si Jose, isang inapo ni Haring David. Karaniwan lang ang kanilang buhay. Trabaho, pamilya, buhay-nayon. Ang Imperyo ng Roma ang naghahari sa lupain, at matagal na matagal nang naghihintay ang bayan ng Diyos sa haring ipinangako sa kanila ng Diyos.

Isang araw, dumating kay Maria ang anghel na si Gabriel. “Magalak ka, ikaw na lubhang kinalulugdan! Ang Panginoon ay sumasaiyo.” Nabagabag si Maria. Anong klaseng pagbati ito? “Huwag kang matakot, Maria,” sabi ng anghel. “Magkakaroon ka ng isang anak na lalaki, at Jesus ang ipapangalan mo sa kanya. Tatawagin siyang Anak ng Kataas-taasan, at ang kanyang kaharian ay hindi magwawakas.” Itinanong ni Maria ang halatang tanong. “Paano po mangyayari ito? Hindi pa po ako nag-aasawa.” Sinabi ni Gabriel na bababa sa kanya ang Espiritu Santo, at tatawaging Anak ng Diyos ang bata. “Walang imposible sa Diyos.” Tumahimik sandali si Maria. Pagkatapos, sinabi niya, “Ako ang alipin ng Panginoon. Mangyari nawa sa akin ang ayon sa sinabi mo.”

Lumipas ang mga buwan. Pagkatapos, may dumating na utos mula kay Cesar Augusto sa Roma. Kailangang magpatala ang lahat, bawat isa sa bayan ng kanyang angkan. Para kay Jose, ibig sabihin noon ay Betlehem, ang bayan ni David. Kaya naglakbay sila ni Maria nang malayo patimog, ilang araw na lakad, at malapit nang manganak si Maria. Siksikan ang Betlehem. Habang naroon sila, sumapit ang oras ng kanyang panganganak. Isinilang niya ang kanyang panganay na anak na lalaki. Binalot niya ito nang mahigpit sa mga lampin at inihiga sa isang sabsaban, dahil wala nang lugar para sa kanila sa silid-panauhin.

Sa mga burol sa malapit, nagbabantay ang mga pastol sa kanilang mga kawan. Biglang tumayo sa harap nila ang isang anghel ng Panginoon, at nagliwanag sa paligid nila ang kaluwalhatian ng Diyos. Takot na takot sila. “Huwag kayong matakot,” sabi ng anghel. “May dala akong mabuting balita ng malaking kagalakan para sa lahat ng tao. Ngayon, sa bayan ni David, isinilang para sa inyo ang isang Tagapagligtas. Siya ang Mesiyas, ang Panginoon. Ganito ninyo siya makikilala. Makikita ninyo ang isang sanggol na nababalot ng lampin at nakahiga sa isang sabsaban.” Pagkatapos, napuno ng mga anghel ang langit, nagpupuri sa Diyos. “Luwalhati sa Diyos sa kataas-taasan, at sa lupa'y kapayapaan sa mga taong kinalulugdan niya.” Nang umalis ang mga anghel, hindi na naghintay ang mga pastol. Nagmadali silang pumunta sa bayan at natagpuan si Maria at si Jose, at ang sanggol, gaya ng sinabi sa kanila. Ikinuwento nila sa lahat ang kanilang narinig, at namangha ang lahat. At iningatan ni Maria ang lahat ng ito, at pinagbulay-bulayan sa kanyang puso.

May idinagdag pang pagdalaw ang Ebanghelyo ni Mateo, makalipas ang ilang panahon. Sinundan ng mga pantas mula sa silangan ang isang bituin, hanggang sa Jerusalem at papunta sa Betlehem. Natagpuan nila ang bata kasama ang kanyang ina sa isang bahay. Lumuhod sila at sinamba siya, at binuksan ang kanilang mga kayamanan: ginto, kamanyang at mira. Pagkatapos, dahil binalaan sila sa isang panaginip, umuwi sila sa ibang daan.

Tungkol sa sabsaban na iyon. Isa itong kainan ng mga hayop. Si Kenneth Bailey, na ilang dekadang nanirahan at nagturo sa Gitnang Silangan, ay nagsabing sa mga bahay sa nayon sa rehiyong iyon, madalas ipasok ng mga pamilya ang kanilang mga hayop sa gabi, sa mas mababang bahagi ng bahay, na may mga sabsaban sa malapit. Kung tama siya, maaaring hindi isinilang si Jesus sa labas sa lamig, kundi sa isang karaniwang tahanan ng pamilya, kasama ng mga karaniwang tao, dahil puno na ang silid-panauhin.

Ang pagsilang ni Jesus. Mababasa mo ito sa Lucas kabanata 1 at 2, at sa Mateo kabanata 2. Ang mga unang inanyayahang makakita sa kanya ay hindi mga hari o mga saserdote. Mga pastol sila na nasa night shift. Kaya heto ang isang bagay na pag-iisipan mo. Bakit kaya sa mga pastol unang ibinalita ng Diyos ang balitang ito?