Katikati ya Bahari

Nyuma yao, ngurumo ya magari ya vita. Mbele yao, bahari. Umati mkubwa wa familia usio na mahali pengine pa kukimbilia. Na mtu mmoja, ameshika fimbo ya mchungaji, akiwaambia wasiogope.

Kwa vizazi vingi, wazao wa Yakobo walikuwa wameishi Misri. Mwanzoni walikuwa wageni waliokaribishwa. Lakini Farao mpya akaingia madarakani, naye akawaona kuwa tishio. Akawafanya watumwa. Walifyatua matofali na kujenga miji chini ya wasimamizi wakatili. Nao wakamlilia Mungu. Musa alikuwa mmoja wao, Mwebrania aliyelelewa ndani ya nyumba ya Farao mwenyewe. Lakini alipokuwa kijana alikimbia kutoka Misri, na sasa, miaka mingi baadaye, alikuwa mchungaji nyikani, mbali sana na nyumbani, akilichunga kundi la mkwe wake.

Siku moja, karibu na Horebu, mlima wa Mungu, Musa aliona jambo la ajabu. Kichaka kilikuwa kikiwaka moto, lakini hakikuteketea. Akasogea karibu. Na Mungu akamwita kutoka katikati ya kichaka. “Musa! Musa!” “Mimi hapa.” “Usikaribie hapa. Vua viatu vyako miguuni, kwa maana mahali hapo unaposimama ni nchi takatifu.” Kisha Mungu akasema, “Nimeyaona mateso ya watu wangu walioko Misri. Nimekisikia kilio chao. Nimeshuka ili niwaokoe. Basi sasa, nenda. Ninakutuma kwa Farao.” Musa akaogopa. “Mimi ni nani,” akauliza, “hata niende?” Naye Mungu akajibu, “Hakika mimi nitakuwa pamoja nawe.” Musa alipouliza jina la Mungu, Mungu akasema, “Mimi niko ambaye niko.”

Basi Musa akaenda. Tena na tena alisimama mbele ya Farao na kusema, “Wape watu wangu ruhusa waende.” Tena na tena Farao alikataa, hata mapigo moja baada ya jingine yalipoipiga nchi. Kisha ukafika usiku wa mwisho. Mungu akawaambia Waisraeli waandae mlo. Kila nyumba ichukue mwana-kondoo, imchome, na kumla kwa haraka, wamevaa viatu miguuni, fimbo mkononi, tayari kuondoka. Walipaswa kupaka damu ya mwana-kondoo kwenye miimo ya milango ya nyumba zao. Usiku ule, hukumu ikapita katika Misri, na wazaliwa wa kwanza wa Misri wakafa. Lakini Bwana alipoiona damu, alipita juu. Kilio kikuu kikasikika katika nchi yote. Na gizani, Farao akamwita Musa, akasema, “Nendeni.”

Basi wakaenda. Wanaume, wanawake na watoto, makundi ya kondoo na ng’ombe. Mungu akawaongoza mchana kwa nguzo ya wingu, na usiku kwa nguzo ya moto. Lakini Farao akabadili nia. Akakusanya magari yake ya vita, mia sita yaliyo bora, akawafuatia. Waisraeli walikuwa wamepiga kambi kando ya bahari walipoinua macho na kuliona jeshi la Misri likija. Wakaogopa sana. “Je, hapakuwa na makaburi Misri,” wakampigia Musa kelele, “hata ukatuleta huku tufe?” Naye Musa akajibu, “Msiogope. Simameni imara, nanyi mtauona wokovu wa Bwana atakaowafanyia leo. Bwana atawapigania. Ninyi mtanyamaza tu.”

Nguzo ya wingu ikahamia nyuma yao, ikasimama kati ya Israeli na Misri. Giza upande mmoja. Nuru upande mwingine. Kisha Musa akanyosha mkono wake juu ya bahari. Na usiku ule wote, Bwana akayarudisha maji ya bahari nyuma kwa upepo mkali wa mashariki. Maji yakagawanyika. Na Waisraeli wakapita katikati ya bahari juu ya nchi kavu, maji yakiwa ukuta mkono wao wa kuume na mkono wao wa kushoto. Wamisri wakawafuata ndani. Lakini magurudumu ya magari yao yakakwama, wakashindwa kusonga. Kulipopambazuka, Musa akanyosha mkono wake tena, na bahari ikarudi mahali pake. Jeshi la Farao likatoweka. Ng’ambo ya pili, Israeli walisimama salama. Wakaona yale Bwana aliyoyafanya, wakamwamini yeye, na mtumishi wake Musa.

Huenda umeona jambo fulani. Kwa Kiebrania, maji ya hadithi hii yanaitwa yam suph. Biblia nyingi zinayaita Bahari ya Shamu, zikifuata tafsiri ya kale ya Kigiriki. Lakini neno suph ni neno lile lile linalotumika kwa matete ya kando ya mto Nile, mahali mtoto Musa alipofichwa ndani ya kikapu chake. Kwa hiyo wasomi wengi wanalitafsiri Bahari ya Matete. Mahali hasa walipovukia bado kunajadiliwa. Kile ambacho kitabu cha Kutoka kinaweka wazi kabisa ni nani aliyefungua njia.

Hadithi hii inatoka katika Kutoka, sura ya tatu, na sura ya kumi na mbili hadi kumi na nne. Mchungaji mwenye hofu. Watu waliozingirwa na kuogopa sana. Na Mungu aliyefanya barabara katikati ya bahari. Basi hili hapa ni jambo la kutafakari. Ni kitu gani kinachoonekana kama bahari mbele yako sasa hivi, na kusimama imara na kumwamini Mungu katika hilo kungekuwa namna gani?